18.02.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Uwierz w muzykę. Here's my white feather hawk tail, dear hunter. Likes to keep me cool in the hot breeze summer. Likes to push me on the screen, John Deere mower. I know you wish you had a man like him, it's such a bummer.

When I met him, like an arrow, like a bird in the heart, like a sparrow in the dark. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku! Positively voodoo, everything that you do. Did you know exactly how magical you are? Whoopsie daisy, you-hoo, yelling I love you. Out to my white feather, rock till the end of time. Take my hand off the stove and yell you dinner's almost done.

Whoopsie daisy, you-hoo, I imagine you do know how absolutely wonderful that you are. Here's my white feathered, hawk-tailed deer hunter. Before I met him, wore a bow over three summers. Now it's a ribbon round my neck and it's cherry color. I've just been baking, waiting on a spirit hunter. I got a nicotine patch for the summer. Yeah, my ghost doesn't mean I feel nothing. Put it on my ass, no tan line summer. I love my daddy, of course we're still together. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku!

Słuchamy kapeli, która ponoć jest w tej chwili najgorętszym towarem eksportowym Belgii. Właśnie indyrekowa formacja The Haunted Youth. Piosenka brzmiąca bardzo komercyjnie, ale zanim zejdziemy do muzycznego podziemia to takie dwa utwory bardzo mainstreamowo brzmiące. Pierwszy z nich to Dead Wish The Haunted Youth.

The Haunted Youth. Być może trzymamy rękę na pulsie europejskiego współczesnego grania dla młodzieży. Być może, bo wszystko się okaże chyba przy okazji wydania drugiego krążka. Tej właśnie formacji, a tak naprawdę solowego projektu niejakiego Yahima Libensa, który podbił rynek Beneluxu, ale też i szerzej dał się poznać za sprawą swojego debiutu. No i teraz 8 maja pojawi się krążek numer 2. Sam single zaś, Dead Wish, który słyszeliśmy przed chwilą, powstał przy współpracy z niejakim Maxem Fryem ze Stanów Zjednoczonych. No to taki dosyć doświadczony już twórca tego typu brzmienie, dosyć bombastycznych, przestrzennych, z takim elektronicznym posmakiem, choć w swojej istocie rockowych.

I it's a Scion. Oh yes, straight out of Orion. Take out your box of crayons and start crying on. Cry on, cry on, baby, cry on. I wanna play with my crayons. Scion, Scion from Orion. To take out your crayons and start crying on. And not before you throw yourself to the lions. Call 1-800-HELL is my defiant and let the angels Wielkie dzięki i do zobaczenia!

A teraz już Stany Zjednoczone i grupa The California Honey Drops, jedna z chyba sprawniej nawiązujących kapel do soul'u, do written blues'a, neo soul, retro soul. To te nowe etykietki, które naklejamy na wszystkie produkcje grupy The California Honey Drops, a Lovin' Made Easy to najnowsze dzieło tej właśnie formacji.

Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku! I'll be there Just standing by Whenever you're ready To give the real thing a try We can have lovin' Lovin' made easy

Wielkie dzięki i do zobaczenia! Wielkie dzięki i do zobaczenia! Jak zawsze stylowo brzmią nagrania formacji The California Honey Drops.

High Energy to serial Killers, czyli Exhibit, Be Real i Demrick. Piąta płyta tego kolektywu z zachodniego wybrzeża ukaże się 10 kwietnia i pewnie wtedy również będę miał okazję prezentować poszczególne nagrania legend amerykańskiego rapu. A teraz już przedstawiciele sceny kanadyjskiej, jazzowej sceny z Montrealu, która ma się całkiem nieźle. Przed tygodniem miałem okazję premierowo przedstawić fragment drugiej płyty tego dość młodego kolektywu, który nazywa się Balbert. The Call to tytuł tej płyty, która wybrzmi nam do godziny 11, a po wiadomościach muzyka ekstremalna, metalowa, ale nie tylko.

Będę troszkę z pozycji klęczek realizować ten gig. Drugi gość zespołu The Viprist też jest trafiony w dziesiątkę, bo jestem wielkim fanem Moloch Letalis, w którym bębni niezmordowany Diabolizer, który oprócz tego, że ma chyba 20 innych zespołów. Jeszcze wydaje jakiegoś undergroundowego zina pod nazwą Worship Him Zim i jest totalnie oddaną postacią w undergroundzie. Nawet jakiś czas temu, kiedy my jako Booking wydawaliśmy swojego zina, No Fun Zim, no to zrobiliśmy sobie wymiankę. Wysłaliśmy mu dwa egzemplarze. On nam odesłał nie dość, że Worship Him Zim to jeszcze płyty swoich zespołów, więc fajnie będzie w końcu się zobaczyć w żywe oczy. No i nieoczekiwanym zwrotem akcji

Z perkusistami trochę tak jest, że albo ich nie ma, albo grają w kilku zespołach naraz. W Olsztynie jest kilku takich delikwentów, którzy tych zespołów mają na pęczki, teraz o nich wspominać nie będę, Wrócę do twoich wspomnień, Pabu Las, bo to jest już kolejna sytuacja, kiedy rozmawiam, czy też słyszę wywiad z młodym zespołem na naszej antenie. Niedawno The Fusion też wspominali właśnie o tym miejscu, które dla waszego pokolenia ludzi w podobnym wieku, czyli powiedzmy już 20 plus z lekką górką, że tak powiem, to było takie trochę formatywne miejsce. Miejsce, gdzie mogli się spotkać na tych dżemach. No i teraz się okazuje, że te znajomości kiełkują. Są nowe zespoły w Olsztynie. No potwierdzam, jej brakuje bardzo Pabulas, bo jednak jam session cykliczne co tydzień, ono się odbywało, no jak ja tam chodziłem to w czwartki i to była super inicjatywa, no ale niestety, niestety Pablas się zamknął i teraz troszkę jest ciężej z tym graniem.