17.12.2025 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Jesse Hartman, lider grupy Laptop, postanowił przypomnieć bardzo istotny, choć niezwiązany z nastrojem świątecznym utwór Toma Waitsa z końca lat 70., Christmas Card from a Hooker in Minneapolis. Utwór, którego raczej przy stole bożonarodzeniowym się nie śpiewa, to rodzaj listu czy też litanii. Prostytutki z Minneapolis, która pisze facetowi, że stara się prowadzić normalne życie, rzuciła narkotyki, z mężem wszystko się układa, wychowuje dziecko, ale na koniec okazuje się to wszystko fikcją, bo tak naprawdę stara się o warunkowe zwolnienie z więzienia.

Don't have a husband He don't play the trombone W zalewie tych tanich, powierzchownych emocji tu dostajemy prawdziwe flaki. Tom Waits stanął na wysokości zadania, a po prawie 50 latach, po nagraniu Christmas Card from a Hooker in Minneapolis, Sięgnął Jesse Hartman, znany szerzej jako laptop muzyk, ale też amerykański aktor, człowiek filmu.

Tutaj wyłącznie taki samplowany fragment, na tle którego rapuje MF Doom. To dzieło kolektywu Cooking Soul. I can understand it V the beat bandit Who bring heat for the mic Unhanded Whoever go after Burn their hands and lips A lot of rappers ran And abandoned their whips It's just another day in the dunia Don't leave your girl around me He might swoon her Up under the window Serenade her like a crooner Stay ahead of the game And cut her off sooner rather later Use her to gravitate her Scoop her in the butter Soft moon poof navigator All the land All the legs All the bends 116th by the hour From the Africans

Następczyni ten utwór, następcą jest utworów Giwi Wimi Diddle. z lipca tego roku, no i przebojowego Club of Broken Hearts, który wciąż na naszej antenie wybrzmiewa. Czekamy na więcej. A teraz więcej muzyki Arona Blooma. Już za chwilę fragment jego materiału, który w przyszłym roku ma się objawić w postaci płyty The Revolution of Mazurian Jazz. Wcześniej jednak nagranie ze starszej płyty tego artysty Letters from London Myślę, że znany motyw muzyczny, bo to jeden z najważniejszych utworów w historii światowego rocka w wykonaniu Arana Bluma i jego zespołu Sunshine of Your Love.

Sunshine of Your Love z repertuaru grupy Cream oczywiście, nagranie w wykonanie Arona Bluma i jego zespołu Letters from London, krążek czy też materiał od wydania, którego niedługo minie dekada. W tym czasie sporo działo się związanego z Olsztynem muzyka, o czym zaraz opowie. A my najpierw posłuchamy utworu intro z tego właśnie nowego materiału The Revolution of Mazurian Jazz. Aaron Bloom i Gilad Atsmon.

Ale tutaj ten New Trio, to powiem z nazwiska właśnie Dominika Strzemski, pierwszy klaret naszej filharmonii. To konkretne nazwisko i to konkretny muzyk. Również w tym moim projekcie Goldberg Variations, dwa podejścia, bo podzieliłem na pół to, jakby taką klamrę zrobiłem kompozycyjną, da się wyczuć tam intro i outro z giladem, takie latające dywany, bardzo arabskie granie. a pomiędzy, właśnie tak w kontraście, dwie formy Bacha z Dominikiem. I słychać od razu tą różnicę, natomiast to świadoma taka klamra, prawda, opowieści. Także Dominik, no i tutaj mój dawny pianista Zdzisław Kalinowski. Nie widzieliśmy się kilka lat, nagrywaliśmy w siedemnastym roku. Ja przyjechałem na urlop z Londynu, nagraliśmy szybciutko płytę Letters from London ze znakomitą sekcją dętą Antoni Żut-Gralak i Alek Korecki, znany z eletycznych gitar pewnie, a Zdzisław Gralak cały czas koncertuje, awangardowe rzeczy gra.

To jest Alemande z Suite D Major for Solo Cello. I tam gram pierwszą część tylko. umiem całość, ale nie chciałem jakby zrobić numeru na 8 minut. Ja gram dokładnie jak nutki wiolonczelowe lecą, do tego bębny robią klimat, a Gilad dogrywa takie niuanse i to już jest inny level takiej refleksji muzycznej, także tam dwa są utwory, a tak jak mówisz, no mam więcej w szufladzie, mam też takie wersje demo, także w przyszłym roku myślę, że... Hendrix? Hendrix też, tak, Hendrix też. Taki numer... Third Stone From The Sun. Dostałem stypendium w Toruniu swojego razu na taki projekt. Sam grałem na gitarze. Ten numer lubię grać i właśnie łączę go z elementami Chromatic Fantasy Bacha. Tak sobie to wymyśliłem. To jest taki z kopem mocnym utwór.