17.12.2025 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Ja poznałem Gilada w takim klubie Ronnie Scott na Soho jako gwiazdę. Grał Charlie Parker Music with Strings. Coś niesamowitego po prostu. I dałem mu taką swoją płytę jako wizytówkę. I spotkaliśmy się na innym koncercie. On ma tam zawsze sold out. Byłem na Kenny Garecie, na Patti Tucci, na D-Rock Gurtu. Takie gwiazdy jakby są w kalendarium. No i Gilad tam ma zawsze, teraz mieszka w Atenach, zawsze tam ma sold out oczywiście z gwiazdu rezu brytyjskiego. No i tak żeśmy, ja bym się chyba wstydził poprosić, sam Gilad, to jest tak nie po angielsku, bo on jest z innej kultury i mówi, przyjedź do mnie na herbatę, bo możemy pograć razem, jak coś wymyślisz, nie? No i jak nagrał płytę z Coltrane'em, to wtedy już mi się taka poetyka wspólnego grania zarysowała i lepimy od tamtej pory cierpliwie. Jestem szczęśliwy z tego projektu, o którym wspomniałeś, bo to takie spełnienie marzeń. Gilad trzykrotnie zagrał w Olsztynie jednego roku, to w ogóle wynik bez precedensu.

Natomiast też w soundtrackach bardzo są słynne jego partie. Także to była wielka dla mnie radość. Nagrywaliśmy jeszcze u Rysia Szmita w Radiu Olsztyn, taką szybciutką sesję. I tam ten pianista wtedy przyjechał, on jest po prostu świetny, no taki sideman, prawda, i dobry kompozytor, ale jak teraz wysłał mi swoje obecne portfolio do tego koncertu, zagraliśmy w Usłudze na Starym Mieście u nas, to był premierowy koncert, też taki dedykowany miejscu, że miał być taki salon muzyczny jakby bez hałasów, że tak powiem, bo ja jestem zafascynowany najbardziej Bachem obecnie. No i tam było więcej tego repertuaru. Na dwa graliśmy standardy rozowe Coltrane'a i połowa koncertu to były utwory Bacha. To jest nowy mój cel, żeby grać takie rzeczy. Muzyków trzeba mieć wyjątkowo przygotowanych i skupionych. Nowy cel, ale już z Bachem miałeś do czynienia przy okazji z pewnym amerykańskim skrzypkiem. Steve Kindler.

Byłem z koleżanką taką wokalistką o korzeniach afrykańskich na koncercie, właśnie wspomnianym moim ulubionym, tęsknię bardzo, Roni Scott, jakiegoś trębacza angielskiego i ona zasnęła po pół godziny, bo to wszystko jest w tym samym tempie. Fajnie, super, ale to... Właśnie bardzo lubi Gilada ten projekt z muzyką Charlie Parkera, ale ze smyczkami. On jest taki... Jest cały koncert z covidu właśnie na YouTubie do pustego klubu grany, przepiękny. No i jak nagrał właśnie Gilad Coltrane'a, to wtedy w tym mianowniku my się spotykamy i wychodzi super, mi się wydaje. Na koniec jeszcze zwięźle, co z tym materiałem jednak się stanie? Czy on będzie już wyłącznie tylko na YouTubie, czy będzie można go usłyszeć na nośniku? Koncepcja jest taka, tutaj mój przyjaciel Rafał Suski ładnie to opracował graficznie, więc to jest taka opowieść jakby nawiązująca i w tej formie jest najciekawsza, mi się wydaje, nie? Taki też mam feedback od ludzi, bo to dopiero w sumie wyszło.

Jakby oddzielnie z Giladem, takie bardziej jazzowe rzeczy, właśnie będzie więcej Coltrane'a, więcej Bacha. No, potrzebuję popracować jeszcze, żeby dokończyć płytę, która będzie tam miała kilkanaście utworów, będzie pełna płyta, nie? Jak myślisz? Myślę, że do wiosny bym chciał bardzo. Ja zawsze wiosną obchodzę urodziny Bacha, tutaj w Olsztynie z proboszczem Stachelkiem w parafii ewangelickiej. Było to ze wsparciem Urzędu Miasta. Od kiedy wróciłem, czyli od 2018 roku, czasami jak mi się nie chce, to bardzo oceniam to, że ewangelicy są dumni z Bacha i uroczy, charyzmatyczny proboszcz Stachelek po prostu czeka na to zawsze święto. W tamtym roku graliśmy z Krzysztofem Ścierańskim, tylko to jest na własną rękę reklama często jest, bez jakiegoś wsparcia, ale mamy świetny klimat, dużo ludzi przychodzi do tego kościoła. Nawet w covidzie było tak, że dwa koncerty, ja musiałem to po prostu obiletować, więc poszły nam dwa po prostu jednego dnia, tak jak w dobrych klubach, nie?