17.10.2025 Projekt POP! - Żaneta Kulawyczyk i Paweł Obrycki

Tak, ale ten album, mam wrażenie, że on jest, chociaż mówiłeś, że tam nie ma takich hitów, rzeczywiście on jest troszeczkę, są te hity, ale on jest troszeczkę mniej agresywny. O Boże, no to to przede wszystkim. Mniej agresywny niż poprzednie utwory Dodgy, bo jak przypomnimy sobie na przykład Paint the Town Red i to jak Dodga śpiewa w swoich poprzednich utworach, no to rzeczywiście ten album wypada nam tak mięciusio. Taka kołderka. Słuchaj, kochana, bo to są lata jakieś osiemdziesiąte, dziewięćdziesiąte, mocne inspiracje tym i mi się to podoba, taki powrót do łask tych brzmień, tych syntezatorów trochę też, które zaraz usłyszymy, ale z drugiej strony ja pamiętam tę twarz Dodgy, która miała te hity pierwsze i w ogóle Seiso i tak dalej covidowe.

A później ona do tego za bardzo się nie przyznawała i mówiła, że zrobiła te utwory dla hajsu. I ja wtedy się bardzo na nią pogniewałem. Paweł się pogniewał. Bo teraz znowu wydaję fajne piosenki. Ale czy Dodża pogniewała się na ciebie za to, że się pogniewałeś? Słuchaj, ja po prostu chcę, żeby ona była poważna, bo teraz są super utwory, ja je znowu kocham. A co? Za rok czy za dwa ona powie, że ona to w ogóle, to ona jest już inna i... No bo może dziewczyna, kobieta zmienną jest, no co zrobisz? No ale bez przesady. Może potrzebuję hajsu. Stałaś się gwiazdą Supernational, International, Hi Hi, a nagle na utworach, które co, nie lubisz? Bo co? Bo wytwórnia ci kazała, czy co? No nie wiem, Paweł, co tam się działo.