08.06.2026 Sowa przed północą - Marta Wróblewska

O odnajdywaniu światła nawet wtedy, gdy życie wcześniej dawało więcej niepokoju niż ukojenie, jak mówi sam Olbrychski. Urodził się w 1945 roku w Łowiczu, dorastał w powojennej Polsce, w domu pełnym kultury i literatury. Bardzo wcześnie trafił do świata filmu i już jako młody aktor zwrócił uwagę Andrzeja Wajdy. To właśnie role w filmach Wajdy w Popiołach przed momentem państwo usłyszeliście. To film z 1965 roku. Reżyser Andrzej Wajda, kompozytor Andrzej Markowski, a to była muzyka z początku filmu, więc potem też krajobraz po bitwie, wesele, ziemia obiecana czy później panny z wilka uczyniły go jednym z symboli polskiego kina.

Bo wydaje mi się, że to właśnie one sprawiają, że czyjaś opowieść zostaje z nami na długo. Więc dzisiaj podróż przez muzykę filmową z filmów, w których występował Daniel Olbrychski. Za nami już, jak wcześniej wspomniałam, muzyka z początku filmu Popioły z 1965 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Teraz czas na Małżeństwo z rozsądku z 1966. No i słowa napisała Osiecka, natomiast skomponował ją Jerzy Duduś Matuszkiewicz i utwór nazywa się Tak bardzo się zmienił świat. A zaraz potem piosenka z Jowity. Jak ty nic nie rozumiesz, Kaliny Jędrusik.

Zaraz potem ballada stepowa. To tekst utworu, nic mi po srebrze, nic mi po złocie, napisał go Henryk Sienkiewicz, ponieważ te słowa pochodzą bezpośrednio z kart jego powieści Pan Wołodyjowski. A więc Pan Wołodyjowski w reżyserii Jerzego Hoffmana i kompozytorem ballady stepowej jest Andrzej Markowski.

Na rozmaite tematy z politką włącznie. Co się przydarzyło Olbrychskiemu i co się przydarza? I czy jest to niebywałe? To na jedenastej stronie w rozdziale zamiast wstępu z książki Dary Losu Krystyny Demskiej-Olbrychskiej i Daniela Olbrychskiego we współpracy z Katarzyną Rygiel. No skoro pojawił się już pan Wołodyjowski, to nie ma innego wyjścia. Tym razem potop. 1974 rok, reżyserem Jerzy Hoffman, kompozytorem Kazimierz Serocki. Utwór to był nasz młodzi Rut Billewiczów. Kolejna będzie Ziemia obiecana z 1975 w reżyserii Andrzeja Wajdy.

Tekst Jonasza Kofty, muzyka Zygmunta Koniecznego. A zaśpiewają Daniel Olbrychski, który zagrał Karola Borowieckiego, Wojciech Przoniak jako Moritz Welt oraz Andrzej Seweryn jako Max Baum. Sowa przed północą w Radio UWM FM. Zdjęcia i montaż

Dary losu Krystyna Demska, Olbrychska, Daniel Olbrychski. Współpraca Katarzyna Rygiel. Był już Hoffman. Czas na to, żeby wrócić do Andrzeja Wajdy. Więc teraz... Więc, a nie, to już za nami, dobrze. Przepraszam, teraz muzyka z blaszanego bębenka. Maurice Jarre, to jest Marcus de Toisselor, tak się to będzie nazywało. To jest film z 1979 roku, a zaraz potem motyw muzyczny z wizji lokalnej z 1980 roku, reżyserem Philip Bayon, natomiast kompozytorem Krzysztof Lucewicz.

Mickiewicz z Norwidem lepiej by tego nie potrafili. Tak jak Andrzej Wajda w filmie, tak Wojciech Młynarski w poezji był spadkobiercą naszych największych wieszczów i kontynuatorem ich dzieła. Nikt tak lapidarnie jak on nie umiał w paru słowach opisać i skomentować rzeczywistości. Poznałam go podobnie jak Agnieszkę Osiecką, kiedy przyjeżdżał do Wrocławia jako juror przeglądu piosenki aktorskiej. W czasie tego przeglądu zwrócił uwagę na Kasię Żak, która była jedną z uczestniczek festiwalu. Wtedy w naszym teatrze pojawił się pomysł, by Piotr Baron, świetny muzyk jazzowy, który był naszym konsultantem muzycznym, zrobił program Młynarski Jazz.

Miał głęboką świadomość tego, kim jest, a uważam, że był geniuszem. Strona 311. Dary losu. Skoro już jesteśmy po roku 1980, to teraz przechodzimy do nowszych utworów. 1999 to Pan Tadeusz w reżyserii Andrzeja Wajdy, muzyka Wojciecha Kilara i Mazur, a zaraz potem Wiedźmin z 2001 w reżyserii Marka Brodzkiego. Kompozytorem i autorem tekstu Grzegorz Ciechowski, a utwór to Nie pokonasz miłości. Zaśpiewał go Robert Gawliński.

Ta książka to świeckie sanktuarium miłości i wiary. Miłości do ludzi, zwierząt, miejsc i tradycji. Wiary w dobro, kulturę i przyzwoitość. A jak zaczniesz ją czytać, nie oderwą cię od niej nawet Danielowym konikiem. Powolutku kończymy, ale teraz najdziwniejsze zestawienie w tej dzisiejszej audycji, mianowicie utwór Ogień mojego ukochanego Michała Lorenca z filmu Przedwiośnie z 2001 roku, reżyseria Filipa Bayona. Zaraz potem Andrzej Wajda ze swoim filmem Zemsta, 2002 rok, Piotr Rubik, no i oj kot, Pani Matko. Kot narobił mi w pokoiku łoskot.