07.08.2025 Rock Block - Nikodem Banach

Dzięki za oglądanie! Road to Hell, właśnie ta droga do piekła Bruce'a Dickinsona z jego solowej działalności, bo Bruce chociaż przede wszystkim znany z zespołu Iron Maiden, który też dobrze znany jest tutaj w tej audycji na naszej antenie, no to też ma bogatą, bardzo bogatą działalność solową.

wtedy, wcześniej jeszcze znany jako Bruce Bruce, chociaż to w jeszcze bardziej zamierzchłych czasach, a właściwie Paul Bruce Dickinson, bo tak brzmi jego pełne imię i nazwisko. Dzisiaj 67. urodziny tego pana. Ta działalność solowa działa cały czas, ponieważ w zeszłym roku chociażby otrzymaliśmy nowy solowy album tego pana zatytułowany The Mandark Project, a w tym roku także pojawiła się kolejne wydawnictwo, ale już odnowiona. Jego druga płyta z roku 1994, czyli Balls to Picasso. Zanim przejdziemy do oczywiście jeszcze zespołowych działalności, bo takie też poza Iron Maidenowe się pojawiały i to dosyć ciekawym.

Zbierał średnie oceny, chociaż może po czasie, ale niektóre recenzje mówią, że to właśnie Bruce trochę uratował ten album i że to właśnie ta jego wersja powinna być tą, Pierwotną zresztą w zespole Samson pojawiło się też wielu, wielu muzyków, ale m.in. Cliff Burr i Thunderstick, czyli pan, który pod tym pseudonimem się kryje, Barry Graham, to obaj perkusiści, którzy później też pojawili się w zespole Iron Maiden w międzyczasie, co prawda na krótko, bo jeden na zaledwie dwa lata, drugi... Jeszcze, jeszcze krócej, no ale Bruce to nie jedyna postać, która łączy te dwa zespoły.

A teraz z tego ich debiutu jeszcze jeden utwór. Teraz uderzymy w bardziej klimaty balladowe, bo choć w Iron Maiden też gdzieś tam poniekąd mogliśmy takie odnajdywać, no to tu w tych wczesnych wersjach posłuchajcie. Samson, Tomorrow or Yesterday.

Dzięki za oglądanie! Bring your daughter to the slaughter. Tutaj w wykonaniu Iron Maiden akurat, ale oczywiście z solowych przede wszystkim dokonań Brusa Dickinsona. No a tu już ze mną w studiu jest nasz redakcyjny kolega Patryk Pulikowski, który miał przyjemność być ostatnio na koncercie niejednym Iron Maiden. Cześć czołem. Tak, dokładnie. Zdarzyło mi się w ciągu praktycznie miesiąca odwiedzić tę kapelę, zobaczyć, usłyszeć. No i cieszyć się tym fantastycznym przedstawieniem, które kapela zafundowała podczas tej trasy, która zakończyła się właśnie niedawno w Warszawie.

Nie, nie zwróciłem uwagi, przynajmniej być może byłem tak zafascynowany całą atmosferą, zarówno w Londynie, jak i w Warszawie. Natomiast tak jak wspomniałeś, oczywiście z pierwszych płyt pojawiły się utwory, chociażby Killers, jeden z pierwszych numerów, który pojawił się w secie. Iron Maiden, który zamykał podstawowy set, więc jak najbardziej także te czasy Pola Diano też zostały tam sięgnięte muzycznie i wspomnieniowo pewnie też wśród wielu fanów można było zauważyć przecież wiele pokoleń wielbicieli Żelaznej Dziewicy. No właśnie chciałem się jeszcze ciebie zapytać, teraz zdarzyło ci się być na dwóch koncertach, no ale ile w ogóle już koncertów Iron Maiden w swoim życiu odbyłeś? Trudno mi powiedzieć.

No i czy przez te w ogóle, na tej przestrzeni lat panowie nie stracili właśnie tego power, cały czas jest ta sama energia? Ja się przyznam, chociaż kilkukrotnie już wspominałem o tym na naszej antenie, że pierwszy koncert, jaki w ogóle chyba pamiętam w swoim bardzo wtedy młodym życiu, to właśnie jest koncert Iron Maiden na lotnisku w Bemowie, jeszcze w Warszawie. No i wtedy to było tak nieprawdopodobne wydarzenie dla mnie i czy ty jako już wyjadacz, jako osoba, która była na wielu koncertach na przestrzeni lat widzisz jakąś zmianę? Znaczy wiesz, na pewno jak w przypadku każdej kapeli, gdzieś ta sinusoida formy, sinusoida chęci być może też, to się pojawia, bo na pewno nie można powiedzieć, że to zawsze są koncerty z samego topu topów, prawda?