07.08.2025 Rock Block - Nikodem Banach

Słuchacie radia UWM FM. UWM FM 95,9. ROK BLOK Minęła godzina 20 i w kolejnym wydaniu Rok Bloka wita Was bardzo, bardzo serdecznie Nikodem Banach. Dzisiaj czeka nas kilka nowości, kilka zespołów polskich, ale przede wszystkim rozpoczniemy od wspomnień, od wspominek, od rocznic, a dziś mamy... Jedną konkretnie bardzo, bardzo ważną, bo już od 67 lat na tym naszym świecie Bruce Dickinson prowadzi swoją drogę do piekła.

Dzięki za oglądanie! Road to Hell, właśnie ta droga do piekła Bruce'a Dickinsona z jego solowej działalności, bo Bruce chociaż przede wszystkim znany z zespołu Iron Maiden, który też dobrze znany jest tutaj w tej audycji na naszej antenie, no to też ma bogatą, bardzo bogatą działalność solową.

wtedy, wcześniej jeszcze znany jako Bruce Bruce, chociaż to w jeszcze bardziej zamierzchłych czasach, a właściwie Paul Bruce Dickinson, bo tak brzmi jego pełne imię i nazwisko. Dzisiaj 67. urodziny tego pana. Ta działalność solowa działa cały czas, ponieważ w zeszłym roku chociażby otrzymaliśmy nowy solowy album tego pana zatytułowany The Mandark Project, a w tym roku także pojawiła się kolejne wydawnictwo, ale już odnowiona. Jego druga płyta z roku 1994, czyli Balls to Picasso. Zanim przejdziemy do oczywiście jeszcze zespołowych działalności, bo takie też poza Iron Maidenowe się pojawiały i to dosyć ciekawym.

Dickinson właśnie, wtedy znany jeszcze jako Bruce Bruce i zdążył z tą ekipą nagrać dwa pierwsze wydawnictwa. To debiut Survivors i Head On. Chociaż z tym debiutem też się wiąże ciekawa historia, ponieważ na Survivors pierwotnie W ogóle nie usłyszymy wokali Brusa Dickinsona, jakbyście sobie przesłuchali tę płytę, no to przede wszystkim właśnie pojawia się tam Paul Samson i to on śpiewa wszystkie, absolutnie wszystkie utwory, a wersja z Bruce'em Dickinsonem wyszła dopiero rok później, jeżeli dobrze sobie przypominam. Jest to alternatywna wersja w ogóle całej płyty, gdzie w każdym utworze dokładnie ten sam tekst właśnie śpiewa Bruce.

No i tak właśnie brzmiał ten bardzo młody, bo wtedy zaledwie 21-22 letni Bruce Dickinson jeszcze w zespole z Samson. Ta alternatywna wersja Big Brother z Survivor, z którą przed chwilą słyszeliście. No ale co działo się jeszcze z Samsonem później? No bo Bruce nagrał z nimi dwie filmy. Pierwsze płyty, jak wspominałem, Survivors i Head On, ale później ta formacja cały czas istniała, aż do roku 1999 wydali dziewięć krążków, chociaż ten następny już zdecydowanie... gorzej przyjęły się od pierwszego albumu Survivors, chociaż i ten nie miał tak naprawdę jakiegoś specjalnie dobrego wydźwięku.

Dzięki za oglądanie! Bring your daughter to the slaughter. Tutaj w wykonaniu Iron Maiden akurat, ale oczywiście z solowych przede wszystkim dokonań Brusa Dickinsona. No a tu już ze mną w studiu jest nasz redakcyjny kolega Patryk Pulikowski, który miał przyjemność być ostatnio na koncercie niejednym Iron Maiden. Cześć czołem. Tak, dokładnie. Zdarzyło mi się w ciągu praktycznie miesiąca odwiedzić tę kapelę, zobaczyć, usłyszeć. No i cieszyć się tym fantastycznym przedstawieniem, które kapela zafundowała podczas tej trasy, która zakończyła się właśnie niedawno w Warszawie.

Trzeba przyznać, że rzeczywiście grupa przejechała się bardzo ładnie po tych największych swoich hitach z tego okresu pierwszego, tak to powiedzmy, zanim Brusa Dickinsona zastąpił Blaise Bailey. Fantastyczne wykonania, gitary gęsto grające, super bas Steve'a Harrisa, więc to robiło naprawdę ogromne wrażenie. No i muszę jeszcze spytać, w zeszłym roku mieliśmy przykrą historię związaną z zespołem Odszedł Paul Liano, no i czy coś na tym koncercie też było związane właśnie z Paulem, czy jakieś krótkie wspomnienie chociażby, no już nie wspominając o numerach, które oczywiście też stały się kultowe jeszcze kiedy był w zespole, no ale czy na koncercie też jakieś coś się pojawiło?

Jest wiele zmiennych, jak każda kapela, to bez wyjątku. Natomiast koncerty tej trasy na pewno były wyjątkowe, bo widać było mnóstwo energii w chłopakach. Sam doskonale wiesz i wielu naszych słuchaczy wie, zarówno Bruce Dickinson biegający praktycznie cały koncert po scenie, reszta ekipy mieszająca się, zmieniająca miejsca, ale to było rzeczywiście wyjątkowe, bo i brzmienie było niesamowite, te animacje, no i to, co na scenie zagrali, to była totalna miazga. No i fantastycznie, bardzo się cieszę, że Ci się podobał ten koncert, ja też liczę, że niedługo może się jeszcze na jakimś pojawię i bardzo serdecznie Ci dziękuję za to wspomnienie z tego koncertu. Pięknie dziękuję. Z nami był Patryk Pulikowski, a teraz jeszcze jedno wspomnienie, wspominamy Brusa Dickinsona, no ale dzisiaj też akurat przydarza się 35 lat.