07.08.2025 Rock Block - Nikodem Banach

Słuchacie radia UWM FM. UWM FM 95,9. ROK BLOK Minęła godzina 20 i w kolejnym wydaniu Rok Bloka wita Was bardzo, bardzo serdecznie Nikodem Banach. Dzisiaj czeka nas kilka nowości, kilka zespołów polskich, ale przede wszystkim rozpoczniemy od wspomnień, od wspominek, od rocznic, a dziś mamy... Jedną konkretnie bardzo, bardzo ważną, bo już od 67 lat na tym naszym świecie Bruce Dickinson prowadzi swoją drogę do piekła.

Dzięki za oglądanie! Road to Hell, właśnie ta droga do piekła Bruce'a Dickinsona z jego solowej działalności, bo Bruce chociaż przede wszystkim znany z zespołu Iron Maiden, który też dobrze znany jest tutaj w tej audycji na naszej antenie, no to też ma bogatą, bardzo bogatą działalność solową.

wtedy, wcześniej jeszcze znany jako Bruce Bruce, chociaż to w jeszcze bardziej zamierzchłych czasach, a właściwie Paul Bruce Dickinson, bo tak brzmi jego pełne imię i nazwisko. Dzisiaj 67. urodziny tego pana. Ta działalność solowa działa cały czas, ponieważ w zeszłym roku chociażby otrzymaliśmy nowy solowy album tego pana zatytułowany The Mandark Project, a w tym roku także pojawiła się kolejne wydawnictwo, ale już odnowiona. Jego druga płyta z roku 1994, czyli Balls to Picasso. Zanim przejdziemy do oczywiście jeszcze zespołowych działalności, bo takie też poza Iron Maidenowe się pojawiały i to dosyć ciekawym.

A mi gdzieś tam jeszcze umknęło wcześniej przy okazji Road to Hell wspomnieć, że jest to singiel, który pojawił się też jako ścieżka dźwiękowa do filmu Scream For Me Sarajevo. No ale teraz przed wami był utwór Rain On The Graves. A my przenosimy się do działalności zespołowej. Ta rozpoczęła się w zespole Samson. Zespole, który uformowany został przez gitarzystę i wokalistę Paula Samsona i funkcjonował przez 25 lat niestety. Grupa została rozwiązana 9 sierpnia 2002 roku, czyli za dwa dni będziemy mieli kolejną rocznicę. Niestety po śmierci Paula Samsona. No ale w międzyczasie zdążył tam się przewinąć Bruce Willis.

Dickinson właśnie, wtedy znany jeszcze jako Bruce Bruce i zdążył z tą ekipą nagrać dwa pierwsze wydawnictwa. To debiut Survivors i Head On. Chociaż z tym debiutem też się wiąże ciekawa historia, ponieważ na Survivors pierwotnie W ogóle nie usłyszymy wokali Brusa Dickinsona, jakbyście sobie przesłuchali tę płytę, no to przede wszystkim właśnie pojawia się tam Paul Samson i to on śpiewa wszystkie, absolutnie wszystkie utwory, a wersja z Bruce'em Dickinsonem wyszła dopiero rok później, jeżeli dobrze sobie przypominam. Jest to alternatywna wersja w ogóle całej płyty, gdzie w każdym utworze dokładnie ten sam tekst właśnie śpiewa Bruce.

No i tak właśnie brzmiał ten bardzo młody, bo wtedy zaledwie 21-22 letni Bruce Dickinson jeszcze w zespole z Samson. Ta alternatywna wersja Big Brother z Survivor, z którą przed chwilą słyszeliście. No ale co działo się jeszcze z Samsonem później? No bo Bruce nagrał z nimi dwie filmy. Pierwsze płyty, jak wspominałem, Survivors i Head On, ale później ta formacja cały czas istniała, aż do roku 1999 wydali dziewięć krążków, chociaż ten następny już zdecydowanie... gorzej przyjęły się od pierwszego albumu Survivors, chociaż i ten nie miał tak naprawdę jakiegoś specjalnie dobrego wydźwięku.

Zbierał średnie oceny, chociaż może po czasie, ale niektóre recenzje mówią, że to właśnie Bruce trochę uratował ten album i że to właśnie ta jego wersja powinna być tą, Pierwotną zresztą w zespole Samson pojawiło się też wielu, wielu muzyków, ale m.in. Cliff Burr i Thunderstick, czyli pan, który pod tym pseudonimem się kryje, Barry Graham, to obaj perkusiści, którzy później też pojawili się w zespole Iron Maiden w międzyczasie, co prawda na krótko, bo jeden na zaledwie dwa lata, drugi... Jeszcze, jeszcze krócej, no ale Bruce to nie jedyna postać, która łączy te dwa zespoły.

Jest wiele zmiennych, jak każda kapela, to bez wyjątku. Natomiast koncerty tej trasy na pewno były wyjątkowe, bo widać było mnóstwo energii w chłopakach. Sam doskonale wiesz i wielu naszych słuchaczy wie, zarówno Bruce Dickinson biegający praktycznie cały koncert po scenie, reszta ekipy mieszająca się, zmieniająca miejsca, ale to było rzeczywiście wyjątkowe, bo i brzmienie było niesamowite, te animacje, no i to, co na scenie zagrali, to była totalna miazga. No i fantastycznie, bardzo się cieszę, że Ci się podobał ten koncert, ja też liczę, że niedługo może się jeszcze na jakimś pojawię i bardzo serdecznie Ci dziękuję za to wspomnienie z tego koncertu. Pięknie dziękuję. Z nami był Patryk Pulikowski, a teraz jeszcze jedno wspomnienie, wspominamy Brusa Dickinsona, no ale dzisiaj też akurat przydarza się 35 lat.