04.05.2026 Sowa przed północą - Marta Wróblewska

W dzisiejszej sobie przed północą sięgniemy po taką właśnie powieść. To Drodz autorstwa Dana Simonsa. Był jednym z najbardziej wszechstronnych współczesnych pisarzy amerykańskich. Urodził się w 1948 roku, zmarł tego roku w lutym. Tworzył powieści z pogranicza literatury grozy, science fiction i historycznej. Jest autorem takich książek jak Hyperion, Terror czy Carrion Comfort. Jego styl to bardzo precyzyjny research historyczny, to po pierwsze, ale ta wyobraźnia i napięcie charakterystyczne dla najlepszych współczesnych thrillerów. No i właśnie to połączenie osiąga swoją szczególną formę w Drodzie.

To właśnie jego głos prowadzi nas przez tę opowieść. I to czyni ją chyba jeszcze bardziej niepewną. Bo drod to nie jest historia o tym, co się wydarzyło. To historia o tym, co mogło się wydarzyć albo o tym, co dzieje się w umyśle człowieka, który przestaje odróżniać rzeczywistość od własnych lęków. Simons prowadzi nas przez podziemia Londynu, dosłownie i metaforycznie. Wchodzimy do tuneli, kanałów, miejsc, gdzie światło nie dociera, ale jednocześnie wchodzimy coraz głębiej w psychikę bohaterów. A jest tam i paranoja, i zazdrość, i obsesja. To opowieść o cieniu i o tym, co czai się pod powierzchnią miasta i człowieka.

Musicie mi więc wybaczyć, jeśli ten obraz jest dla mnie najbardziej autentyczny niż wizja największego pisarza w dziejach ludzkości. Ale tamtego czerwcowego dnia w 1865 roku Dickens naprawdę miał powody do satysfakcji. To fragment książki Dana Simonsa, Drod. Bardzo Państwu polecam. Fantastyczne wydanie wydawnictwa MAG, które teraz ściskam w dłoniach, przełożyli Małgorzata Strzelec oraz Wojciech Szypuła. A my wracamy do muzyki. Przed nami teraz Stepped Hills of Vicodin Theors, A Winged Victory for the Sullen, a zaraz potem Trinity, zespołu Goldsmans, a właściwie kompozytora Goldsmans.

Muszę jednak przyznać, Vicky, że przyszło mi do głowy, że ten dród może być przedsiębiorcą pogrzebowym ze Staplehurst lub innej pobliskiej mieściny. Słuchacie państwo Sowy Przed Północą, Marta Wróblewska przy mikrofonie, a książkę, którą dzisiaj państwu prezentuję, to Drodd Dana Simonsa. Teraz wracamy do muzyki. Na początek Nils Farm z Ombre, a zaraz potem Dustin O'Halloran z jego Opus 28. Muzyka

Fragment książki Dana Simonsa, Trot. Za moment, za chwilę dosłownie będziemy się żegnać, ale jeszcze zanim. To teraz Hałuszka i Mount Hood, a zaraz potem L'Albray Tapes i fragment drugi. Muzyka Muzyka

Czy po tym wypadku zaczął prowadzić mroczne, podwójne życie? Czy co nocne eskapady do najohydniejszych londyńskich slumsów i nasilająca się obsesja na punkcie ukrytego przed światem podziemnego Londynu, trupów, grobowców, mordercw, palarni opium i rozpuszczenia zwłok w dołach z wapnem były tylko przejawem zwykłej pisarskiej ciekawości? Czy jednak czymś znacznie bardziej przerażającym? To znajdziecie tylko u Dana Simonsa w powieści Drodd. Przed pożegnaniem, before long, Akira Kosemura.