03.02.2026 Szafa z muzyką - Paweł Jarząbek

Rok 1993. Piosenka z filmu Philadelphia. Bruce Springsteen, Streets of Philadelphia. Pamiętny obraz z Tomem Hanksem i ta niezwykła piosenka. Cała ścieżka dźwiękowa z tego filmu jest świetna, no ale w ludzkiej świadomości głównie... Głównie została ta piosenka. Wrócimy zresztą do tego soundtracku z tej płyty pod koniec dzisiaj. Pod koniec dzisiejszej szafy, ale najpierw Springsteen, dlatego że miałem dwa tygodnie, żeby się trochę ogarnąć, bo tydzień temu grali siatkarze, nie było szafy, więc było trochę więcej czasu. I spędziłem go pracowicie, bo czytałem, słuchałem muzyki, oglądałem filmy, byłem nawet w teatrze.

I o tym wszystkim będę dzisiaj wspominał. A z pewnym poślizgiem, może dwumiesięcznym, zobaczyłem film Springsteen. Ocal mnie od nicości. Poruszająca opowieść o 31-letnim wtedy Bruce'ie Springsteenie, który u progu wielkiej, światowej kariery odgania ciemne chmury, które się nad nim gromadzą. Czyli walczy z depresją, o której istnieniu wtedy jeszcze nie bardzo miał pojęcie. Ale się dowiedział i postanowił stawić jej czoła i skutecznie. Świetny to film, nie taki zjawiskowy, nie... Nieefektowny, bez fajerwerków, ale świetnie zagrany i taki bardzo Springsteenowy, taki po prostu ludzki, zwyczajny i zwyczajnie piękny.

I Bruce pokazujący swoją społeczną wrażliwość, czyli pokazujący po prostu, że jest dobrym człowiekiem. W filmie Philadelphia śpiewał o ludziach wykluczonych, przezroczystych, nieszczęśliwych, przez wielu znienawidzonych, krzywdzonych. Nie było to wielkie zdziwienie, kiedy trzy dni później, dosłownie po tym, jak zobaczyłem ten film, dowiedziałem się, że poprzedniego dnia Bruce usiadł, wziął gitarę i wymyślił piosenkę, którą szybciutko nagrał i na zającz puścił ją w świat. 33 lata po Streets of Philadelphia Bruce Springsteen zaśpiewał Streets of Minneapolis.

Szafa z muzyką, Paweł Jarząbek, Bruce Springsteen, We'll remember the names of those who died On the streets of Minneapolis Trump's federal thugs beat up on His face and his chest

Bruce Springsteen. Boss wymiota i kawał gościa z niego. Ten piękny kraj ma do wyboru dwie twarze. Obecnego prezydenta albo Bruce'a Springsteena. Wybór wydaje się oczywisty, a jednak mają problem. Mogę sobie tak gadać, bo byłem już w Stanach. Nawet dwa razy i nie wybieram tam się z całą pewnością, bo byłoby poważne ryzyko, że mimo wizy, czy też mimo paszportu, bo wiz już nie trzeba, to może by przejrzenie mój telefon na lotnisko i tyle byłoby z tej całej podróży. Moi drodzy, mam sensacyjnie dobrą wiadomość polegającą na tym, że z 3111 złotych zrobiło nam się już 3666. W ramach licytacji na WOŚP, licytowania prawa prowadzenia Szafy z muzyką, jeden z licytantów, który chce zostać anonimowy, poinformował mnie właśnie, że licytacji co prawda nie wygrał, ale kwotę zaproponowaną przez siebie przeleje na konto WOŚP-u ubudowu.

Pięknie dziękuję. Pięknie dziękuję, a my jeszcze raz do Bruce'a wracamy. W pewnym sensie wrócimy do niego jeszcze dwukrotnie na koniec, bo będzie jeszcze jedna piosenka z soundtracku z Filadelfii i jeszcze jedno nawiązanie do walki z depresją. Natomiast teraz po prostu piękna piosenka, którą Bruce śpiewa, znaczy też piosenka Bruce'a, którą słychać w filmie, o którym wspominałem, Ocal mnie od nicości.

Dzisiaj mamy dużo pięknych piosenek, ale piękne piosenki to są co tydzień, czy też co dwa, jak ostatnio, kiedy audycji zdarza się, że nie ma. Mamy dużo pięknych piosenek, ale dużo krótkich pięknych piosenek trwających około dwóch minut. To jedna z nich przed chwilą, I am on fire, Bruce Springsteen. Mówiłem, że sporo oglądałem ostatnio od paru tygodni. Co parę dni oglądam sobie po jednym odcineczku absolutnie genialnego serialu The Beatles Anthology. Wszystkim tym, którzy mają możliwość w streamingu to obejrzeć, polecam, bo jest to... To jest coś pięknego. To jest coś pięknego. Ogląda się to z rozdziewioną gębą. Wspaniale zrobiony serial.