Czerwony dywan: Hugo Hubert Gasiul (17.10)

No nie przyszło mi do głowy takie określenie. To tak musimy tutaj zahaczyć, zanim przejdziemy do tego singla, zahaczyć, brzydkie słowo, właściwie wrócić do twojego krążka Gasiul. I chciałam tutaj zapytać, jak współpracowało się z Rafałem Bryndalem? Jak to jest, kiedy najpierw był tekst, bo no wyobrażam sobie, że to też jest znane nazwisko i jakoś ta współpraca musiała się zazębić. Czy najpierw ty podawałeś aranże, a może miałeś zarys tekstu, który Rafał doszlifowywał? Tam też na przykład w labiryncie jest twój tekst, ale zaraz do tego przejdziemy, że to jest taka kooperacja nie na wszystkich utworach.

Dziękuję Ci za te pytania, bo wiesz, to rzadko kiedy się spotyka taką osobę jak Ty, która zadaje takie konkretne i fajne takie pytania. Znowu się powtórzę, ale właściwie jest się o co zahaczyć, bo jeśli chodzi o Rafała, to ja grałem jako taki perkusista zastępczy za Wojtka Jagielskiego w zespole po parzeniu kawą. I tam ja im puściłem pierwsze demówki moje, które były po tak zwanym anglopidzi zaśpiewane, czyli ures ures ures. I oni powiedzieli, słuchaj, a może do Bryndala się zgłosisz, bo wiesz, on fajnie pisze, trochę napisał dla nas, jak masz taki problem ze startem, bo ja miałem taką...