Święcenia diakonatu Pawła Lecha

Niech przystąpi mający przyjąć święcenia diakonatu. Paweł Lech z parafii świętego Michała Archanioła w Karlinie. Jestem. Czcigodny Ojcze, Święta Matka Kościół prosi, abyś tego naszego brata wyświęcił na diakona. Zaświadczam, że uznano go za godnego święceń. Z pomocą Pana Boga i naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa Wybieramy tego naszego brata do stanu diakonatu. Katarzyna Lech, jestem siostrą diakonna Pawła Lech. Czy Pani brat już w dzieciństwie przejawiał jakieś takie sygnały, że być może wybierze taką drogę kształcenia się w seminarium?

Szczerze mówiąc to nie. Był zawsze spokojny, opanowany, emocje trzymał w sobie. Z tego co nam opowiadał to dopiero taki koniec z gimnazjum, to takie pomysły do głowy mu przychodziły. Jak rodzina zareagowała na to i pani osobiście, jak powiedział, że idzie do seminarium? Oczywiście byli szczęśliwi, niektórzy zaskoczeni. Ja osobiście przyjąłam to ze spokojem, bo w duchu tak naprawdę to myślałam, że on się nadaje. On jest takim idealnym kandydatem na kapłana. Jest otwarty do wszystkich, umie dobrze słuchać. Ludzie też do niego z różnymi problemami przychodzą, żeby dobrej rady jakąś od niego dostać. Służy pomocą, więc moim zdaniem na kapłana to jest idealny. Dzisiaj siostra pewnie wzruszona.

Cała rodzina przyjęta, na kamerze będzie widoczna. Biskup senior Edward Dajczak. Księże biskupie, święcenia to chyba zawsze ogromne święto i radość dla wspólnoty, dla diecezji, niezależnie od tego, ilu tych kandydatów mamy wyświęcanych. Sam fakt święceń w tej sytuacji powołaniowej, w której jesteśmy, jest wystarczająco radosny, dlatego że No jest taka rzeczywistość nasza, jaka jest, ale święcenia bez wątpienia to taki ślub młodego człowieka, który mówi Panu Bogu z całą miłością i odwagą. Zawsze to jest pięknie, jak się ktoś decyduje na postawę taką miłości i oddania dla diecezji. Bez wątpienia to jest wydarzenie pełne nadziei, no bo kolejny człowiek wyrusza do pracy, do posługi.

Przewodniczyć nabożeństwem, chrzcić, błogosławić małżeństwa, grzebać umarłych. Gotowość techniczna, gotowość intelektualna może jest, bo seminarium do tego przygotowuje diakon Paweł Lech, ale gotowość pod kątem właśnie godności, pewności samego siebie, tego nie ma, ale uważam, wierzę w to, że Duch Święty to wszystko dopełni. I jeżeli ja tylko z czystymi intencjami będę wychodził do służby Kościołowi w swojej posłudze, To ufam, że Duch Święty właśnie to wszystko dopełni. Doda słów podczas homilii, doda słów odwagi, słów pocieszenia podczas pogrzebów. Da też pewną rękę przy udzielaniu komunii świętej chorym. Więc ufam w to i szczególnie w tą Wigilię Zesłania Ducha Świętego. Pokładam swoją nadzieję w Duchu Świętym. Jakie emocje diakonowi towarzyszyły podczas tej ważnej uroczystości i pierwszych takich święceń?