Relacja z Diecezjalnego Odpustu cz.2

Wyruszyliśmy w takiej mrzawce, troszkę zamokliśmy, ale to nie było żadne zniechęcenie, wręcz taka siła, która nas popchnęła do przodu i później uczynił się tylko słońce. Z jakimiś intencjami konkretnymi szliście? Każdy niósł swoją intencję i zawsze modlimy się też o parafię. Pochodzimy z parafii Mojej Sierdzia Bożego z Wałcza. Jak się szło? No fajnie, tylko trochę potem nogi bolały. Pierwszy raz, czy który idziesz pieszo? Do Skrzetusza idę już po raz ósmy. Raz szedłem z pielgrzymką z Wałcza, a już siedem razy idziemy z Hiramu całymi rodzinami. Dlaczego decydujesz się na takie przybycie do Skrzatusza, na ten odpust? Jest to jakaś forma takiej modlitwy wspólnej, takiego pielgrzymowania, też oddania tego wszystkiego, co mamy w swoich sercach i myślę, że to jest taki fajny czas. A czy to sanktuarium jest dla Ciebie, dla Państwa szczególne?