Relacja z Diecezjalnego Odpustu cz.2

Mamy działkę, mamy projekt. W tej chwili mamy złożone papiery o pozwolenie na budowę. Wszystko zależy, szczęść Boże, dziękuję, wszystko zależy od środków. W związku z tym, że jest to po wielu latach od budowy poprzedniej, no wiele droższa, bo takie są obecnie ceny, ale mamy nadzieję, że uda nam się to. Poprzednio się udało, musi się teraz udać. Ale konkretnie jaką kwotę musicie zebrać państwo? Około 20 milionów złotych. Taka kwota jest nam potrzebna, żeby wybudować, wyposażyć i po prostu zaopiekować się kolejną grupą pacjentów, którzy są właśnie w potrzebie, żeby w takiej placówce przebywać. Łukasz? Marta. Olek. Skąd jesteście? Ja jestem ze Skrzetusza, a oni z Wałcza.

Czy tu rzeczywiście doświadczacie Państwo łask od Pana Boga? Tak, jest to takie miejsce szczególne, bywamy tutaj dosyć często, mamy niedaleko, cieszymy się z tego. Jest tutaj jakby taki magnes niewidzialny, który nas przyciąga po prostu. I nawet jak tego nie planujemy, to i tak tu przyjeżdżamy. Też to jest po drodze z Wałcza do Piły, więc jak podróżujemy czasem, żeby coś załatwić, to i tak jedziemy przez skrzatusz, chociaż są też inne drogi. Jak rozmawiam z osobami, które mieszkają tutaj w regionie, to to jest rzeczywiście oczywiste, tak? Jakby zajechać do kogoś bliskiego. Tak, tak, to jest prawda. Tutaj też księża i cała wspólnota, która tworzy to miejsce na co dzień, stwarza taką atmosferę, że bardzo chce tu się być i każdy czuje się jak u siebie właśnie, tak jak pani powiedziała, jak w swoim domu. Jest tak przytulnie. O każdej porze dnia, jak się przyjedzie, zawsze jest uśmiech i naprawdę, jak ktoś potrzebuje takiej ciszy w tym naszym zabieganym świecie, to tu jest po prostu idealne miejsce.