Radio MORS - Słowotoki - 12.02.2023

Dobry wieczór, mamy niedzielę, chciałam powiedzieć piątek, mamy niedzielę, godzinę dziewiętnastą, czyli mamy Słowotoki. A tutaj uwaga, rekord osób w studiu właśnie sięgnął Zenitu, bo przede mną są dwie wiki. Siema! To my, dwie wiczki znane jako duet Defirmacja. Tak, duet, który już tutaj był w studiu i teraz nastąpiło starcie prowadzących. Zatrzemy się w podobnym, ale innym temacie, bo ja wykorzystam dziewczyny, żeby pomogły mi rozgryźć pewną życiową rozterkę, która wiąże się z tym, o czym mówiły wcześniej, dwa tygodnie temu, a może powiecie, wszystkim przypomnicie, o czym rozmawiałyście wtedy.

To zabrzmiało trochę, to twój wstęp zabrzmiał trochę jak terapia po prostu ogólnodostępna dla wszystkich. Witamy w audycji Słowotoki. Tak trochę jest. No, a o czym my mówiłyśmy, Wika? O sztuce i o wyrażaniu siebie w sztuce, trochę jak my to robimy, trochę jak oddzielać artystę od sztuki, czy w ogóle trzeba, czy można i takie tam różne. Super, a dzisiaj porozmawiamy sobie o tym, właściwie ile rzeczy naraz można robić, czy jest jakaś granica rzeczy, które robisz, które Cię opisują? Czy w pewnym momencie już tak się rozdrabniasz, że trudno to jakoś określić i dla niektórych może to się wydawać

Przez ten czas i wciąż Słowotoki

Słowotoki Słowotoki

I jak sobie myślę, że każdy człowiek, bo to jest takie myślenie, że skoro każdy człowiek zrobi sobie jakąś muzyczkę i może mu wyjdzie fajna, zrobi jakiś filmik i mu wyjdzie fajny, to po pierwsze sobie myślę, i co, to trafi do trzech osób tylko? I też sobie myślę, to wtedy czym ja się wyróżniam? I to jest już takie... Znaczy, ja wam mówię o takich już najbardziej automatycznych myślach, które się pojawiają, jakieś tam z dzieciństwa wewnętrzne ja, a nie, że ja jestem po prostu okropnego charakteru człowiekiem i siedzę i narzekam na wszystkich świadomie, nie? Słowo artysta, generator myśli. Tak. Ja w ogóle mam takie przemyślenie, że to też w sumie rozmawiałyśmy o tym przy ostatnich Słowotokach z Wiką, że warto, bo mówiłyśmy tutaj wcześniej też, Wiko mówiła o hierarchii, żeby sobie ustalić jakąś hierarchię.

Wielkie dzięki i do zobaczenia! Słowotoki Słowotoki

Taki główny motyw mam w głowie, że jeżeli niczego nie będziesz się wstydzić, Słowotoki Nie wiem, czy widzieliście kiedyś tą taką tabelkę wibracji, ale wstyd jest najniżej ze wszystkich. No tam, wiecie, jest jakaś tam miłość, szczęście, oświecenie, bla, bla, bla, potem jest, jak schodzisz niżej, to jest tam smutek, złość i tak dalej, a wstyd jest najbardziej, najniżej. I ja się z tym rozumiem, bo to jest takie autodestrukcyjne, nie?

I na tym powinniśmy zakończyć, bo to jest bardzo dobry morał. Ja Wam dziękuję za poprowadzenie za mnie audycji i za zderzenie naszych doświadczeń tutaj. I mam nadzieję, że się jeszcze spotkamy w studiu. A na końcu poleci... Walerian Rzeka. Słowotoki Słowotoki

Znajdę swe miejsce, sam znajdę drogę. Przepraszam, nie rozumiem. Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki Słowotoki

Słowotoki