Radio MORS - Gość Radia MORS – 5 maja 2026

To bardzo ważne było w XIX wieku, zawsze trzeba było nosić prawie. I tutaj miałam duże zaskoczenie, bo przecież Konopnicka była terra incognita, nie tylko dla mnie, dla większości Polaków. I co jak co myślałam sobie, że bardzo kościółkowa ona będzie, czy też była, w związku z Rotą właśnie. Jakoś tak mi ta Rota bardzo z Kościołem stała w parze, może dlatego, że Śpiewamy czasami rotę w kościele i jednak jest tam dużo odwołania do Boga, a tu się okazało, że Maria Konopnicka była bardzo, bardzo przeciwna kościołowi katolickiemu, ale nie była też za żadnym innym kościołem. Deklarowała się jako osoba wierząca, ale no powiedzmy współczesnym językiem strasznie hejtowała papieża. Okazało się, że opuściła swojego męża i miała nawet kochankę.

To właśnie takie chyba najbardziej zaskakujące czynniki, historie z jej biografii. A co dla pani było takie najbardziej zaskakujące? No właśnie ten kościół. Ten kościół. Bo związek Marii Konopnickiej z Marią Dulembianką to jednak już jest rzecz, którą wiemy od dwóch dekad co najmniej, więc nawet już prawica zdążyła się jakby pogodzić z tym. Ale jeszcze też do tego uważam, że z mojego punktu widzenia związek dwóch kobiet, dwóch mężczyzn, dwóch osób o różnych płciach nie jest kompletnie niczym sensacyjnym. Ale w XIX wieku to zdecydowanie... No właśnie ja nie wiem czy my bardziej się tutaj nie podniecamy, znaczy my to może nie, pan i ja to może nie, no ale są takie grupy ludności, dla których wciąż małżeństwa jednopłciowe to jest rzecz niedopuszczalna, co mnie potwornie śmieszy.

Ciekawa była dla mnie, może nawet nie sensacja, ale jednak bardziej ciekawa była dla mnie właśnie kwestia związana z kościołem, ale też kwestia związana z edukacją, z prowadzeniem gazety. Ja ją sobie odkrywałam cały czas. Tak, bo taki research do takiej książki trwa bardzo długo. Ile pani pracowała nad tą książką o Marii Konopnickiej? W sumie od pierwszego dnia, kiedy wpadłam na pomysł i się dogadałam z wydawcą, że będę to robić, do dnia, kiedy ta książka wyszła, no to minęły trzy lata. Nie jest tak, że ja każdy dzień mojego życia poświęciłam z tych trzech lat na Konopnicką, no bo jeszcze jest Życie poza tym i jeszcze oprócz tego starzeje się bez godności, czyli prowadzę podcast z moją przyjaciółką Ewą Winnicką.

Bo jest tyle postaci, o których można napisać. Jak to się działo, że wybierała akurat pani te postacie? To jest tak trochę wspólna praca autora i wydawnictwa. Ksiądz Twardowski to była moja pierwsza książka biograficzna, to faktycznie było zapytanie dostałam z wydawnictwa Znak, czy chciałabym napisać książkę o księdzu Twardowskim i szczerze mówiąc nie bardzo. No bo z kościołem katolickim raczej jestem jak Konopnicka z kościołem katolickim. Natomiast to była pierwsza propozycja napisania książki w życiu. Ja byłam reporterką, pisałam reportaże, a tutaj nagle ktoś mi książkę napisała. No to pomyślałam sobie, może to jest jakaś okazja, może jakieś wyzwanie w życiu. Ale natychmiast tego księdza polubiłam, jakieś 2-3 tygodnie mi tylko wystarczyło, bo to była fantastyczna, ciekawa reportersko postać.