Radio MORS - Chwila dla Reportera – 2 czerwca 2026

Chwila dla Reportera. W sobotnie popołudnie sala powoli wypełniała się dziennikarzami z różnych zakątków Europy. Jedni przyjechali z Litwy, inni z Francji czy Polski. Wszystkich połączyło jedno. Praca na rzecz Polonii. To właśnie dla nich już po raz 15 wręczono nagrody imienia Macieja Płażyńskiego. Z gali relacjonuje Sylwia Łuba. Wśród osób obecnych na gali był także Jakub Płażyński, syn patrona nagrody i członek jury. Mówiąc o idei wyróżnienia, przypomniał, jak ważna pozostaje rzetelna informacja docierająca do Polaków mieszkających poza granicami kraju. Dla mnie osobiście jest to nie tylko teraz przypomnieć się o Patronie Anglady, ale również podziękowanie dziennikarzom, którzy jednocześnie pracują, którzy tworzą, współtworzą informację rzeczywistość nas otaczającą, czy innymi z informacją, jak nie pewną negocjacją rzeczywistości.

Dzisiaj mówimy nie tylko o tym, jak ważne jest budowanie mostów, jak ważne jest to, abyśmy budowali społeczność lokalną, społeczność obywatelską, opartą właśnie o rzeczy, o rzetelnym dziennikarstwie. Marcin Lewicki, Press Club Polska. Jestem jednym z organizatorów. Historia jest trochę smutna, bo myśmy jako Press Club dość blisko współpracowali z Maciejem Płażyńskim jako kiedyś marszałkiem sejmu, później wicemarszałkiem senatu, a pod koniec jego życia jako prezesem Stowarzyszenia Wspólnota Polska. I w czasie tej współpracy mieliśmy ogromną przyjemność obserwować polityka, który był nietuzinkowy, który bardzo wyrastał ponad i ówczesną i dzisiejszą klasę polityczną. Człowieka, który patrzył perspektywicznie kilkadziesiąt lat do przodu.

Jego życie i jego naprawdę wielką życiową misję, którą realizował w Stowarzyszeniu Wspólnota Polska przerwała katastrofa smoleńska. Myśmy chcieli go bardzo upamiętnić. Wiedzieliśmy, że postawią mu pomnik, że ktoś mu wmuruje jakąś tablicę, że pewnie co roku będzie jakaś uroczystość wspominkowa, a myśmy mu chcieli postawić żywy pomnik, ponieważ wielokrotnie na naszych spotkaniach podkreślał, że dla Polonii i Polaków za granicą na całym świecie najistotniejsze są dwa filary. Polskie szkolnictwo i polskie media. My się szkolnictwem nie zajmujemy, za to zajmujemy się mediami, sami jesteśmy dziennikarzami, więc postanowiliśmy w porozumieniu z rodziną powołać tę nagrodę po to, żeby to był jego żywy pomnik. Mogę ogólnie powiedzieć, że i zawsze kieruje się jakością pracy, doniosłością tej pracy i dla Polaków, i dla Polonii, i dla Polski.

Mój przypadek stał się tematem jego reportażu. Maria Wieloch, prezes Stowarzyszenia Rodzina Ponarska. Urodziłam się po zamordowaniu ojca 3 kwietnia 1943 roku. Tato został zamordowany 18 lutego tego samego roku. Tato od sierpnia siedział w więzieniu, najpierw na ofiarnej, potem na Łukiszkach. Ponieważ wtedy nie było badań prenatalnych, więc ja byłam duszkiem, no bo nie wiadomo było kim będę, czy Nazywam się Andrzej Urbański, jestem dziennikarzem od 33 lat.

Wśród wyróżnionych znalazł się Artur Żak, publikujący zarówno w Polsce, jak i na Ukrainie. W swoich tekstach opisuje życie polskiej mniejszości, dziedzictwo Kresów oraz demaskuje rosyjską dezinformację. Nagroda, którą tutaj Państwo widzą, zostaje. Nie będziemy Ci jej wysyłać. Bo chcemy, żeby się odebrały osobiście. Artur, jeżeli nas ogląda, to obejrzy także swoje nagrane wcześniej wystąpienie. Codziennie analizując rosyjską propagandę w ramach projektów ozdobitowych i faktyk linkowych, widzę, jak perfidnie dezinformacja uderza w najczuńsze punkty, najczuńsze miejsca naszych społeczności. Dlatego musimy głośno powtarzać, stosunek do mniejszości narodowych jest oznaką cywilizacyjnej dojrzałości społeczeństw i państw.

Ta dojrzałość w warunkach wojny przechodzi w najcięższą drogę. Nasza rola, rola mediów, jest obrona tej właśnie przestrzeni przed toksycznym wpływem kłamstwa. Budujemy relacje na faktach, nie generujemy strachu. Żaden dziennikarz nie działa w tym życiu. Ta nagroda to zasługa całych zespołów, z którymi współpracuję na co dzień. Jak Polska wygląda oczami francuskich czytelników? O tym rozmawiałam z Hélène Bienvenue, korespondentką dziennika Le Monde. Jej publikacje od lat przybliżają Francuzom polską politykę, kulturę i społeczeństwo. Jest wiele tematów związanych z Polską, które interesują media, dla których pracuję.

We Francji coraz bardziej dostrzega się, że Polska stała się ważnym członkiem Unii Europejskiej i istotnym graczem na arenie geopolitycznej. Szczególnie wyraźnie widać to od początku wojny w Ukrainie. Zainteresowanie budzi również dynamiczny rozwój gospodarczy Polski. Coraz więcej polskich firm próbuje także wejść na rynek francuski. Duże znaczenie ma również kwestia obronności. Inwestycje Polski w sektorze obronnym sprawiają, że to dziś jeden z ważniejszych tematów dyskusji i zainteresowania we Francji. Nagrodę w kategorii redakcji medium polonijnego otrzymała redakcja TVP Wilno, doceniona za konsekwentne realizowanie misji skierowanej do Polaków mieszkających poza granicami kraju.

Nazywam się Ewelina Borkowska, reprezentuję tutaj TVP Wilno, redakcję mediów interaktywnych. Misją TVP Wilno jest przede wszystkim tworzenie redakcji tożsamościowej, telewizji tożsamościowej. To nie jest zwykła telewizja ośrodkowa. To jest też przestrzeń, gdzie nasz widz, widz TVP Wilno ma dostęp do języka polskiego. Wydarzeń, w których uczestniczy ma dostęp do kultury polskiej i przede wszystkim ma taką łączność z lokalną społecznością i myślę, że to jest takim właśnie atutem naszej telewizji. Jeśli chodzi o reakcje, no to mamy ich naprawdę dużo i co nas naprawdę cieszy, że oni się utożsamiają z naszą telewizją.