"Najlepsze pomysły rozwiązują problemy" - Rafał Juć | Crunch Time

Nawet dobrze sobie na weekend czasami wyjechać, odpocząć, wyłączyć się. Po prostu tego jest za dużo. Dokładnie tak. I takim akcentem witamy się z Rafałem Jućem, międzynarodowym scoutem Denver Nuggets. Rafale, czy rekord bycia najmłodszym scoutem w NBA dalej jest trzymany przez Ciebie? Nie, wiesz co, już został pokonany. Ja miałem 21 lat, zostałem najmłodszym pracownikiem w historii ligi NBA i później, kilka lat temu, mój serdeczny przyjaciel z Los Angeles Lakers, John Pellister, on był jeszcze młodszy niż ja. Nie chcę tutaj wchodzić właśnie w szczegóły twojej kariery z koszykówką, bo o tym już rozmawiałeś z wieloma innymi dziennikarzami w wielu różnych wywiadach. Spotykamy się przy okazji twojego wykładu w WKK Sport Center właśnie przy okazji 20-lecia WKK Wrocław.

Jak ci się podobał ten wykład? Jak oceniasz widownię, jak oceniasz w ogóle całą organizację? Ja wiesz co, ja bardzo lubię wracać w ogóle tutaj na ośrodek WKKA. Nie ukrywam, że byłem tu zarówno i przy okazji współpracy z kadrą Polski, mieliśmy tu zgrupowania, spaliśmy i to zawsze były dobre wspomnienia. Tutaj pamiętam też był kamp NBA, koszykówka bez granic, tu był Jeremy Sochan. Tu też była fantastyczna współpraca między PZ Koszes a Antonio Spears, przyjaźnie, które zostały Do dzisiaj, ale przede wszystkim nie przyjeżdża się do ośrodka czy do miasta, tylko dla konkretnych osób i nie ukrywam, że dla mnie, no przede wszystkim osoba tena na Tomasza Niedbalskiego, wielki autorytet, świetny specjalista, więc jak tylko było takie zaproszenie wystosowane, to nad się dwa razy nie zastanawiałem do tego stopnia, że wczoraj miałem wesele siostr, a i tak dzisiaj wszystko to zrobiłem, żeby dotrzeć, po prostu nie mogłem takiego dnia ominąć.

To są te poświęcenia, na które człowiek musi być gotowy. Tak samo właśnie o tych poświęceniach dzisiaj mówiłeś w trakcie wykładu. Jaki jest cel takich wykładów? Ja nie ukrywam, że im dłużej pracuję w zawodowym sporcie i w koszykówce, NBA to jest najwyższy możliwy poziom, to widzę, te pewne problemy ciągle się powtarzają. I często z racji tego, że czy rodzicom, czy samym zawodnikom brakuje tego doświadczenia, wiedzy, osoby, którą można podpytać, więc nie ukrywam, że trochę tak Bardziej misyjnie, społecznie postanowiłem po prostu tą całą wiedzą się podzielić, z racji tego też, że dla mnie takim momentem, który trochę otworzył oczy, był też narodziny mojej córki i nagle masz kompletnie inne spojrzenie i perspektywy, bo dla swojego dziecka chcesz jak najlepiej. Ja sam pamiętam, jak dziecko poświęciłem na koszykówce całe swoje życie, tak? Trenowałem codziennie, czasami dwa razy dziennie wybierałem szkoły pod koszykówkę, kolegów pod koszykówkę, a potem się okazuje, że jednak tej kariery nie zrobisz, no i zastanawiasz się, czy ten czas nie był po prostu czasem straconym, nie był czasem zmarnowanym, dlatego też

To taka pewnego rodzaju moja misja, osobista działalność, żeby też właśnie być po prostu dostępnym, żeby tą wiedzą się dzielić, bo tak jak nawet dzisiaj rozmawialiśmy, rodzic jest skołowany, chce dziecku pomóc, ale nie ma kogo spytać. Wtedy wchodzisz Ty, ale też Fundacja Next Draft. Myślę, że taka jest też jej misja, właśnie edukowanie i to wznoszenie koszykówki na jeszcze wyższy poziom. Od startu działalności fundacji już trochę minęło. Jak byś podsumował ten czas? Jeżeli pamięć mnie nie myli, pół roku już działacie. Tak, tak. Działamy pół roku. Naprawdę jesteśmy mocno zbudowani pozytywnym odbiorem, masą publikacji, ale też dużym zainteresowaniem i budową naszej społeczności, bo dziś to jest już 400 osób, które naprawdę aktywnie biorą udział. Są to kluby z całej Polski. Ja zawsze uważam, że najlepsze pomysły to są takie, które poniekąd rozwiązują Twój problem.

To jest na czym nam bardzo zależy, dawać realne szanse młodym ludziom wejść do koszykówki, przy tej koszykówce zostać, ale już nie w roli zawodnika, tylko innej i dziś mamy już realne przykłady osób, które albo pracują w agencjach sportowych, albo mają już pierwsze staże, czy nawet pierwsze prace w klubach sportowych PLK, więc to nas niesamowicie cieszy. Właśnie mnie również to cieszy, bo patrząc na to, jak wygląda właśnie polska koszulówka, to wydaje mi się, że w tych kadrach właśnie skauci, dyrektorzy sportowi czy nawet social media, no to jest, tam brakuje jeszcze kilku, jest dużo do poprawy i cieszy to, że właśnie jest takie miejsce, gdzie można się kształcić. O co bym mógł zapytać w tym kontekście właśnie, jak kluby mogą to robić, żeby też, może nie, żebym teraz robił konkurencję dla fundacji Next Draft, ale myślę, że kluby też powinny o to dbać, żeby właśnie to też było poruszane w trakcie dzisiejszego wykładu, no że to jest, tego jeszcze trochę brakuje, że klub szkoli tylko i wyłącznie zawodników, a mógłby też szkolić i trenerów, i kierowników, i dyrektorów sportowych, i mógłby, no to i alternatywne ścieżki kariery, ale dalej przy koszkówce.

Staż czy robienie czegoś for fun nie wystarcza, Ty musisz po prostu pójść do pracy zawodowej i my tracimy masę osób, które mają background, doświadczenie koszykarskie, nawet chęci, żeby w tym sporcie zostać, więc tak jak mówię, my nawet jako Fundacja Next Draft współpracujemy z Polską Ligą Koszykówki, żeby też zrobić taki program stażowy, żeby po prostu otworzyć drzwi, dać szansę dla młodych ludzi, żeby oni też mogli dostać po prostu realne doświadczenie. Ja jako młody człowiek wspieram, trzymam kciuki, mam nadzieję, że z takiego programu stażowego kiedyś będę mógł skorzystać. A jeszcze a propos młodszych ludzi, wspomniałeś o twojej córce, że właśnie jest i również tutaj są pewne poświęcenia itd. Czego praca skauta uczy cię w kontekście właśnie bycia ojcem? Na pewno masz kompletnie inne spojrzenie, myślę, że w moim przypadku przede wszystkim dużo lepsze zrozumienie rodziców.

Patrząc na pozytywy mojej pracy, są długie okresy, kiedy mnie nie ma i tu mam ogromne wsparcie i szczęście ze względu na moją żonę, która bierze na siebie dużo tych ...obowiązków, odpowiedzialności, ale mówię zawsze, że kiedy jestem w domu, to jestem już dla nich jakby na sto procent, czyli staram się poświęcić, podporządkować pod ich potrzeby, pojechać zabrać moją córkę na wycieczkę, na mecz koszykówki, zrobić coś ciekawego po prostu razem, więc ta praca skauta jest o tyle specyficzna, że to nie jest taka praca od dziewiątej do siedemnastej biurowa. Ty sobie sam zarządzasz tym grafikiem. I też na pewno to jest umiejętność zarządzania właśnie organizacji tego swojego czasu. Jak długo ci to zajęło właśnie od tego momentu, kiedy dostałeś pierwszą pracę na najwyższym poziomie, żeby tak już się w to wdrożyć, żeby wyrobić sobie taki system? No tak, nie ma przygotowania, nie ma uniwersytetu, nie ma kursu, nie ma książki jak być Scoutem, więc każda ścieżka jest inna, w związku z tym każdy Scout ma inne doświadczenie, inną perspektywę, inne podejście, inną filozofię pracy.