Crunch Time - Piotr Wesołowicz

Ja się uśmiecham do takich komentarzy, bo wiem ile nas kosztowało umówienie tych 17 bodaj rozmówców. żeby niekiedy spotkać się z nimi, niekiedy nagrać, tak jak my teraz nagrywamy na Zoomie, ale to naprawdę nie jest takie oczywiste, żeby na przykład umówić się z Mateuszem Ponitką, który, mówiąc eufemistycznie, unika mediów, w sensie nie udziela po prostu wywiadów, a tymczasem bardzo się przed nami otworzył. To w ogóle było niebywałe doświadczenie. To też ogromne wyróżnienie dla ciebie, że takie osoby się przed tobą odkrywają i chcą pogadać. Tak, to prawda. Myślę, że tutaj kluczem było to, że rozmawialiśmy o koszykówce. Mateusz Ponitka, kiedy rozmawia o życiu, no pewnie niechętnie to czyni, bo wiemy, że to jest życie skomplikowane i niełatwe, te relacje rodziny i tak dalej.

Więc wydaje mi się, że Igor Milic potrafi wznieść ten ogień podczas samego turnieju w zawodnikach. Być może, jestem tego pewien, pomaga mu Mateusz Ponicka, który... po prostu kipi od energii i jest wybitnym, bodaj, myślę, mogę się o to powiedzieć, najlepszym reprezentantem Polski w historii. Nie koszykarzem, zaznaczam, ale reprezentantem Polski. Więc wydaje mi się, że tutaj może wydarzyć się wszystko równie dobrze możemy... pożegnać się w grupie albo o jednej ósmej, bo to jest bardzo trudna grupa i wcale nie jest tak, że jesteśmy o niebo lepsi od Izraela, Belgii albo Islandii. Nie, tak nie jest. To będą bardzo wyrównane mecze. Ale równie dobrze może być tak, że wyjdziemy z grupy, trafimy tak jak na EuroBasket 2022. Akurat tak się nam ułożyła drabinka, że trafiliśmy na Ukrainę, z którą byliśmy jakby łeb w łeb.

Nie mogę się doczekać, nie mogę się doczekać, dostałem akredytację, bardzo się z tego cieszę. To też nie jest łatwe, bo to w ogóle, widzisz, no te obwarowania, biurokracja, FIBA każe udowodnić, że pisałeś wcześniej, że publikowałeś, publikowałaś teksty na temat. Mówię tak, mówię o tej, pójść dziennikarzy. Każdy z nas, każdy z nas musi udowodnić, że pisało, że było, że jeździł na turnieje, etc. Więc jeśli to jest niesamowite. Ja z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że no nie jest to za proste i mi się niestety nie udało tej akredytacji zdobyć. Jeszcze gdzieś się łudzę, że może gdzieś tam, nie wiem, tylnymi drzwiami po prostu tam wejdę. Zostańmy przy temacie reprezentacji. Jordan Lloyd. Właśnie to myślę, że osąd bohatera nastąpi dopiero po Eurobaskecie, ale myślisz, czy Jordan Lloyd będzie w stanie stworzyć z Mateuszem Politką i Michałem Sokłowskim jakieś takie trio liderów tej kadry i z Olkiem Balcerowskim też na środku?

To tak, bardzo ciekawe. Myślę, że tych duetów i tercetów będzie wiele, w sensie w różnych konfiguracjach. Z tego, co powiedziałeś, to Mateusz Ponitka i Jordan Lloyd to jest taki duet, który fantastycznie się rozumie. Oni grali ze sobą bodaj dwa sezony w Zenicie Sankt Petersburg i po tym meczu z Szwecją było widać, jak oni się fantastycznie rozumieją. Była jakaś taka akcja, w której piłka krążyła jak po sznurku po obwodzie i Jordan Lloyd jeszcze zagrał ekstra pas do rogu do Mateusza Ponitki. Mateusz powinien rzucać, nie rzucał i jak nie rzucał, został sfaulowany od razu, tak złapał się za głowę, że okej, powinienem rzucać. Gdyby trafił, to byłaby idealna akcja i kwintesencja tego, jakim fantastycznym graczem jest Jordan Lloyd, bo widać, że on okej, zdobył 20 punktów, ale wszystkie punkty zdobył z otwartych pozycji po tym, jak... Akcja świetnie, świetnie miała świetne tempo, świetną energię, więc on nie będzie takim bollhogiem, który będzie pożerał piłkę, nie będzie ta piłka wpadała do studni z numerem 8 bodaj tak.