Crunch Time - Piotr Wesołowicz

No i trzecia historia Andrzeja Bledzewskiego, bramkarza, który z tej minuty był dumny i jest to jego taka największa duma w całym życiu. no trzy historie, które sobie, ze sobą fantastycznie korespondują. To się jakoś tak ułożyło idealnie, że no wyjątkowy tekst, wyjątkowa duma, więc no polecam. Może gdzieś jeszcze jest do dostania ta książka. A jak już jesteśmy przy dumie, to może przejdźmy do chyba tego, z czego w ostatnim czasie jesteś najbardziej dumny, no czyli seria podcastu Eurobasket 2025, plac gry. Jak wyglądał proces od pomysłu do realizacji tego całego przedsięwzięcia? Piekło. Piekło. Nie wiedziałem, że tak to będzie wyglądać. Robimy to razem z Pawłem Badurą z Earborn Media. To jest takie, to jest studio podcastowe i rozmawialiśmy dużo, co by tutaj zrobić ciekawego.

Będąc koszykarzem NBA jesteś po prostu małą korporacją, więc Jeremy, zanim dotarła do niego informacja, że być może udzieli wywiadu, w podcaście, to myślę, że zajęło nam dobrych kilka miesięcy, żeby móc się w ogóle na te 25-30 minut spotkać. Więc wydawało mi się, że to jest misja niemożliwa, żeby to wszystko przebrnąć, ale udało się i Jeremy po prostu między swoimi obowiązkami... Miałem szczęście w ogóle, bo umówiliśmy się w Krakowie i Jeremy był bardzo wyluzowany i pytam, hej, nie jesteś zmęczony tym samym zamieszaniem wokół ciebie? A on mówi... Nie, w zasadzie to jest mój pierwszy wywiad, jaki udzielam w kraju, więc w ogóle easy. Więc zanim wszedł w ten tryb gracza, jak wiemy, koszykarze NBA mają też swoje wyuczone formułki, którymi operują, żeby trochę może nie zbyć media, ale no wiadomo, żeby się zbytnio nie otworzyć, żeby odbębnić pewne aktywności medialne, to zanim on wszedł w te trybiki, w ten kolejny...

Natomiast wyobraź sobie, że statystyka podcastów No ja akurat nie jestem od tej strony technicznej aż tak bardzo zaangażowany od tego, jakby za tę działkę odpowiada mój wspólnik Paweł z E-reborn Media, natomiast on mi mówi, że te odcinki, które mamy słuchają się w 95% od dechy do dechy. I mam takie wow, czyli ludzie spędzają z czymś, co im zaproponowałem godzinę, pół godziny, półtorej godziny nawet. No i to jest niebywałe, bo w czasach, kiedy naprawdę trudno nam się skupić, sam pewnie wiesz dokładnie, jak oglądasz mecz i zdarza ci się pewnie włączyć telefon i zacząć scrollować. Po czym podnosisz głowę i masz takie, co tu się wydarzyło. Dokładnie. Przyleciała kwarta, a ty spędziłeś ją na Instagramie, tak? Bo po prostu jesteśmy tak rozgładzcowani, że szukamy ciągle, ciągle tej dopaminy.