0-1 do Przerwy – wywiad ze sportowczynią roku PWr Aleksandrą Polak

Niedziela, godzina 20, a to oznacza tylko jedno, 01 do przerwy, podsumowanie sportowego tygodnia. Dzisiaj dla was będzie Jakub Solawa. Agnieszka Traczyka, będzie nas realizował wspaniały Jonatan Sroka. Dzisiaj w naszym studio gościmy wyjątkową osobę, Aleksandrę Polak. Cześć Olu. Cześć. Ola jest zwycięszczynią plebiscytu Sportowca Roku Politechniki Wrocławskiej, no i jest to nasza multimedalistka w taekwondo. Także dzisiaj będziemy sobie przez godzinkę z Olą tutaj rozmawiać o tej wspaniałej dyscyplinie, ciekawej. Mam nadzieję, że też przybliżymy Wam jakieś rzeczy, których nie wiedzieliście dotąd. No właśnie, zostałeś sportowcem roku na Politechnice Wrocławskiej, ale żeby nim zostać, trzeba trenować jakiś sport. I powiedz nam, jaki sport trenujesz? Taekwondo i trochę kickboxing.

Okej, i jak długo już go trenujesz? 15 lat, teraz 16 rok. No to jest, powiem szczerze, praktycznie połowa mojego życia, więc tutaj pełna szapowa dla ciebie, Olu. A powiedz nam, bo tak sobie rozmawialiśmy jeszcze tutaj przed rozpoczęciem audycji, wczoraj byłaś na mistrzostwach. Mogłabyś coś powiedzieć o nich? One były w Strzygomiu, tak? Tak, tak zgadza się. Wczoraj były Mistrzostwa Polski w taekwondo, też startowałam. Udało się obronić tytuł z poprzednich lat i w układach i w walkach. A czym się właśnie to różni? Bo troszeczkę starałam się doczytać i zrobić research przed naszą audycją właśnie te układy i walki. Na czym to polega, że ta punktacja, to są osobne występy na macie, czy na czym to polega? Tak, są oddzielne konkurencje.

Niestety czasem przeszkadza, czasem pomaga. Nie mam jakiejś tam metody, jak sobie z tym poradzić, tylko po prostu staram się wyjść i pokazać jak najlepiej. A ten stres w tych układach wynika z tego, że jest taka obawa, że coś może pójść nie tak w tym układzie? Czy właśnie jak to wygląda? Często jest obawa, żeby właśnie nie pomylić się w jakimś elemencie, często w grę wchodzą i decydują już takie najmniejsze szczególi typu kąt ustawienia ręki, więc żeby nie zaprzepaścić powiedzmy tego czasu przygotowań, żeby pokazać to, czego się nauczyło. No właśnie, ale chciałam zapytać ciebie jeszcze o to Olu, jak zaczynałaś w ogóle swoją przygodę z taekwondo? Czy właśnie myślałaś o tym, że tak się twoja ścieżka potoczy, że będziesz w takim miejscu jak teraz? W ogóle jak twoja przygoda się zaczęła z taekwondo?

No jak przychodzi taki właśnie laik z ulic, taki typowy Kowalski i ty potrafisz dostrzec w nim ten taki potencjał, że jak ktoś przyjdzie i pochodzi na parę treningów, to widać w nim tą taką czutkę, że on może być w przyszłości właśnie jakimś sportowcem takim wybitnym? Na starcie raczej nie, bardziej czy ktoś ma zacięcie do ciężkiej pracy i po prostu do trenowania i czy się nie zniechęci po chwili i myślę, że to jest najważniejsze, że po prostu jak ktoś się nie zniechęci, to każdy w sumie ma szansę coś tam osiągnąć. Tak widzę Kuba, że dopytujesz, czy żebyś sam chciał się zapisać tutaj na treningi może do Oli? No, z tego co słyszę, to bardzo jest kusząca propozycja. Zapraszam. A ja w sumie chciałam się Olu zapytać, bo tak właśnie mówisz, że te grupy, które trenujesz są dosyć, jest ten rozstrzał wiekowy, a czy w taekwondo, bądź King Boxingu jest też tak, jak z innymi trochę sportami, jak nie wiem, na przykład z tenisem, gdzie trzeba zaczynać od najmłodszych lat, czy jest to sport rzeczywiście, który można zacząć trenować, tak jak w sumie te troszeczkę, no nie takich najmłodszych latach?

Włącz się sportowo. Jeden do przerwy, jesteśmy dalej z wami, a u nas w studio nasza wyjątkowa gościni Ola. Olu, chciałabym jeszcze ciebie zapytać o tą filozofię, całą tę kłądę, bo wiem, że trochę tutaj pomiędzy wyjściami rozmawiałyśmy o tym. Ale może też tutaj dla słuchaczy przypomnę, że ta sztuka walki opiera się na tych pięciu zasadach. Jest tam grzeczność, rzetelność, wytrwałość, samokontrola i niezłomny duch. I jak to jest w ogóle z tymi zasadami? To jest rzeczywiście tak, że stosujesz je jakoś w swoim życiu, w treningu, czy już się od tego raczej odchodzi, jest to raczej taki relikt? Na początku, w szczególności dzieciakom, trochę się, może nie wmawia te zasady, ale przekazuje.

A jeszcze tak odnośnie tych zasad, jakbyś ty Olu miała, nie wiem, takie trzy swoje zasady, którymi się kierujesz właśnie w życiu. Takim, no na macie już tak to określmy, czy byłabyś w stanie jakby takie trzy zasady podać? Nie wiem czy jakieś trzy takie konkretne, ale myślę przede wszystkim bawić się sportem, to jest myślę takie najważniejsze i póki ma się ten fan z uprawiania sportu, to myślę, że do tego momentu warto jest trenować po prostu i to jest najważniejsze. Czyli zabawa. Zdecydowanie. Czerpać z tego przyjemność. No i mamy nadzieję, że zawsze będziesz jakby z tego sportu czerpała radość, a więcej jeszcze o radości i sporcie za chwileczkę.

Myślę, że wydział dużo pomógł, też poszła informacja do studentów, do prowadzących, też prowadzący sami zaczepiali, zagadywali o plebiscyt, więc faktycznie się tym zainteresowali, no i faktycznie właśnie fajne wyróżnienie w gronie tylu sportowców świetnych się znaleźć. No ja osobiście mogę powiedzieć, że byłem w szoku, jak właśnie przeglądałem tą listę tych sportowców, to od razu tylko mi się wyświetliłaś, mówię, głosuję, to jest właśnie ta osoba. Ja niestety nie miałam tej okazji, żeby móc zagłosować, bo już studentką nie jestem, ale przyznam szczerze, że jak czytałam o tobie Olu, to naprawdę miałabyś mój głos zdecydowanie. Ale tak jeszcze odnośnie właśnie twoich osiągnięć i dlaczego w zasadzie ten plebiscyt wygrałaś. Gdybyś miała jakoś opisać swój miniony zwycięski sezon, jak byś go opisała?

A ja jeszcze chciałam Ciebie zapytać, Olu, bo mówiłaś trochę właśnie o tym, że już trenujesz, ale co masz zamiar robić jakby po studiach? Czy też ten kierunek, który studiujesz, to się wiąże z Twoją przyszłą pracą? Czy chcesz to powiązać w ogóle z trenowaniem? Bo masz naprawdę bardzo dużo rzeczy, które robisz i to jest naprawdę imponujące. I jak to chcesz połączyć? Gdzie siebie tak widzisz za te parę lat? Takie może typowo pytanie takie, nie wiem, jak na rozmowie kwalifikacyjne, ale jestem ciekawa po prostu. Na pewno chcę iść w coś związanego ze studiami, czyli z analizą danych i w tym kierunku. Zaczynając studia, jedząc na studia, wiedziałam, że nie chcę być takim trenerem pełnoetatowym i pracować pięć dni w tygodniu z zawodnikami, bo też póki mogę, chcę cały czas startować czynnie i łączyć to z taką, powiedzmy,

pracą trenera, ale raz, dwa razy w tygodniu, tak faktycznie, żeby czerpać z tego fun, ale nie być typowo trenerem, więc raczej przyszłościowo chcę iść w coś związanego z tą analizą, plus dodatkowo póki mogę trenować i łączyć z byciem trenerem. I tego ci życzymy, Olu, i życzymy ci kolejnych sukcesów, tego, żeby doba się rozciągała jak najbardziej po prostu dla ciebie i żebyś mogła wszystkie te swoje marzenia i cele zmieścić. No i cóż, dziękujemy ci bardzo, że przez ostatnią godzinę byłaś tutaj z nami. Dziękujemy, że przyszłaś na nasze zaproszenie. Tak, my się z tobą żegnamy, ale nie żegnamy się z programem 01, ponieważ w następnej godzince powiem wam więcej o sporcie. Tak jest, a naszą gościnią przypomnę była Aleksandra Polak, zwycięszczyni tegorocznego plebiscytu Sportowca Roku Politechniki Wrocławskiej.