Paradoks
Można wyobrazić go sobie jako supeł w myśleniu, gdyż każe nam przystanąć i uważnie prześledzić drogi, które do niego doprowadziły.
Ja chciałbym jeszcze wrócić do tego zająca z rogami, no bo tutaj jednak wydaje się, że problem tkwi w tym języku czy wyobraźni, która podsuwa nam tego typu nieistniejące rzeczy. No i istotnie, jeśli traktujemy je serio, czyli jeśli uznajemy, że one coś mówią o rzeczywistości, no to po prostu błądzimy. One w tym sensie, no nie są paradoksami. Nie, to nie są paradoksy, zdecydowanie. To jest inny problem języka, czy też problem albo nie problem może jego cudowna właściwość, mianowicie, że on może tworzyć byty, które nie istnieją. David Hume, który zresztą powinien tutaj jeszcze wrócić w pewnym momencie, mówił, że tak naprawdę nasza wyobraźnia nigdy nie tworzy czegoś, co naprawdę nie istnieje, tylko potrafi łączyć różne elementy, które bierzemy z istniejących wytłów i sklejamy je w sposób, który już jest nieistniejący.
Wszyscy Posługujemy się schematem przyczynowym, czyli że świat składa się z pewnych przyczyn i ich skutków, i że właściwie wszystko ma swoją przyczynę. No ale David Hume, analizując to, co poznajemy, czyli co do nas dociera przez nasze zmysły, zauważył, że właściwie przyczyna do nas nigdy nie dociera. Słynny jego przykład z naciśnięciem cyngla z pustu, W jakimś pistolecie powiedzmy. I następnie w wybuchu i strzale mówił o tym, że nasze zmysły poznają tylko to, że naciskamy spust i następuje wybuch. To, że łączymy to relacją przyczynową, czyli że nacisnęliśmy spust i dlatego nastąpił strzał, jest pewną operacją naszego umysłu i uważam, że to jest po prostu nawyk.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Profesor Andrzej Leder definiuje paradoksy jako rozumowanie zaskakujące, które prowadzi do nielogicznych wniosków.
Profesor Leder omawia paradoks kłamcy, analizując jego strukturę i znaczenie w logice.
Profesor Leder omawia paradoksy w kontekście religii i filozofii, w tym paradoksy wszechmocnego i paradoksy nieskończoności.
Profesor Leder omawia paradoksy związane z przestrzenią i czasem, w tym paradoksy Zenona i paradoksy nieskończoności.
Rozmowa skupia się na paradoksach w filozofii i religii, w tym w Zen i buddyzmie, w fizyce i matematyce, podkreślając ich rolę w głębszym poznaniu i rozumieniu świata.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.