Gra o wszystko – wszystko o rugby kobiet

Słuchasz podcastu Czwórki. Rozgrzewka w czwórce. Myślisz rugby? Myślisz, że to sport kojarzony z siłą i walką? I w sumie nie oznacza to, że ten sport jest zarezerwowany tylko i wyłącznie dla mężczyzn i moje gościni i mój gość będą nam to dzisiaj udowadniać. Tamara Czumer-Iwin, zawodniczka roku 2024. Cześć! Dzień dobry. Jest z nami również Ilona Zajszluk z sekcji kobiet Legii Warszawa. Dzień dobry. Dzień dobry. I Wasz trener Filip Cyckowski. Cześć Filipie. Dzień dobry Państwu. No to teraz tak. Drogie Panie, czy Wy jesteście z takiego naboru, o którym dziś będziemy mówili, czy jakoś inaczej dostałyście się do tej sekcji kobiet Rugby Legii Warszawa?

Tak, ja jestem z naboru. Przyszłam na trening w 2016 roku i zabrałam ze sobą siostrę. I to był czysty przypadek. Zobaczyłam właśnie ogłoszenie w social mediach, że jest nabór do drużyny, do rugby. Nie znałam tego sportu, ale pomyślałam, że spróbuję czegoś nowego. No i tak już od kilku lat jestem zawodniczką. Ilona, a ty? Ja właśnie jestem z trochę innej strefy naboru, jak można tak powiedzieć, internacjonalnego naboru, bo dostałam się do Polski w ogóle nawet przez agencję rugby, która utrudniła mi do pracy z Legią. Ułatwiła. Ułatwiła. Filipa, a ty z jakiego naboru jesteś? Ja jestem z naboru Sopockiego, bo moja przygoda z rugby rozpoczęła się w Sopocie i byłem zawodnikiem drużyny Ogniwo Sopot, jednej z bardziej utytułowanych drużyn rugbowych w Polsce i później z przyczyn takich miłosno-pracowych przeniosłem się... Miłość do rugby oczywiście, o czym mówimy.

Po czasie okazało się, że rzeczywiście z miłości do rugby, na tamten moment z miłości trochę innej, przeniosłem się do Warszawy. Na początku bardzo dużo było pracy, nowa firma i nie miałem czasu na kontynuowanie mojej kariery zawodniczej. Po jakimś czasie, gdy tej pracy już było trochę mniej, To zostałem namówiony, żeby zacząć trenować. No i tym oto sposobem już od, myślę, że około 10 lat trenuję dziewczyny w Legii Warszawy. Miałeś okazję kiedyś trenować facetów do rugby? Miałem. Drużyny młodzieżowe. Nawet obecny kapitan reprezentacji Polski wywodził się z tej drużyny młodzieżowej. To 91. rocznik, wtedy to była drużyna młodzieżowa, więc no dosyć dawno temu, Piotr Zeszutek.

Masz wrażenie, że te sporty, które trenowałaś, lekka, siatka, ręczna, są takie delikatne w porównaniu do rugby i potrzebowałaś więcej adrenaliny? Bo ja to trochę tak odczytuję. Nie, nie, bo piłka ręczna też nie jest delikatnym sportem. Też jest dużo kontaktu. Ale nie takiego. No nie takiego. Znaczy ja wiem. Nie wiem. Nie wiem. To nie chodzi o adrenalinę. Po prostu chodzi o ten fun, który ma się na boisku, o grę, o drużynę, z którą jestem, więc to wszystko tak się połączyło i dzięki temu jestem w tym miejscu. A co ci daje najwięcej funu w rugby? Myślę, że gra z orzełkiem na piersi. Czyli noszenie tej Legii, orzełka, reprezentacja narodu. Pięknie.

Ilona, już wiemy, że ty przez agencję trafiłaś do Legii, czyli jesteś zawodniczką od ilu lat? Uff, trudno nawet policzyć. Ja się grałam w drużynie U-20 w Stanach, to już dziewiąty rok idzie. Dziewięć lat i trafiłaś do nas, do Polski. Czy widzisz jakąś różnicę? W Polsce i w Stanach. Stany można nazwać mechką, prawda? Rugbystów i rugbystek. I tutaj nagle przylatujesz do Polski i co widzisz? Filip, nie słuchaj, teraz porównanie. O trenerze, o zawodniczkach, o kibicach, o boisku, o pogodzie, o wszystkim. No tak, właśnie. Stany jest takim krajem marzeniowym dla sportowców. Naprawdę wszystkie warunki zrobione dlatego, żeby tylko się iść i rozwijać.

Nie wiem, czy w ogóle jest to możliwe tak naprawdę. Więc no nie, jeżeli to jest wszystko robione z głową, to nie ma takiej opcji. To jako kobiety, z jakimi wyzwaniami związanymi właśnie z treningiem rugby, z meczami mierzycie się tak na co dzień? Co stanowi największe wyzwanie? Myślę, że jeśli chodzi, nie mówię tutaj o kobietach, tylko mówię po prostu o samych treningach, to miejsce, żeby znaleźć miejsce, gdzie możemy trenować swobodnie, mieć swoje miejsce takie na stałe, żeby to był nasz dom. A tak to w tym momencie trochę podróżujemy po Warszawie. Jesteśmy czasem teraz w tygodniu na Legii, gdzieś na Żoliborzu, na Mokotowie, więc tak sobie podróżujemy i szukamy obiektów, gdzie nas przyjmują. No to jest zakładam, że kwestia pieniędzy po prostu i jakiegoś dofinansowania i życzę wam tego abyście mieli swój tak zwany dom rugbystów w Warszawie, a wracając do samych treningów i takiego życia na co dzień łączenia i pracy i treningów co jest wyzwaniem.

Dobra, dziewczyny. W takim razie po jednym, po dwóch zdaniach do innych dziewczyn. Dlaczego powinny dołączyć do kobiecej sekcji rugby Legii Warszawa? Jesteśmy drużyną ze świetną atmosferą, więc ta osoba na pewno poczuje się dobrze w tej drużynie i zostanie zaopiekowana. Niesamowity wysiłek, jaki jest przyjemnością w trakcie, że robimy to naprawdę nie tylko dla siebie, ale i dla innych osób, żeby się poczuć jako jednostka i całość również. Filip, no i oczywiście również ty też możesz zaprosić i zachęcić nasze słuchaczki, żeby dołączyły do was. Rugby jest świetnym sportem, gdyż jest to połączenie wielu innych dyscyplin.