FIT #14 Polacy SPINAJĄ się na własnym ślubie, obcokrajowcy mają luz | Michał Marat

Wodzirej to trochę tak jak coach się kojarzy. Rozróżniam pojęcia wodzireja i konferencjera i absolutnie wodzirejem nie jestem. Matko boska, znowu te oczepiny. Zabawy typu uderzanie chochlą w patelnię. Nie wiem, czy widziałeś takie rzeczy. Nie wiem, czy chcę o tym opowiadać. Jak się ludzie napiją, to potrafią robić różne rzeczy. No niestety. Po wielu latach pracy na weselach nauczyłem się radzenia sobie z sytuacjami czasem niebezpiecznymi. Jakiś rękoczynny coś? Zdarzało się. Taką imprezę jak wesele można zrobić bez cringe'u? Można zrobić fajnie, kulturalnie, nie powodując w gościach silnej chęci wyjścia na papierosy. Partnerem podcastu jest marka Yumisu. Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry. Moim i waszym gościem dzisiaj jest Michał Marat, DJ i konferancjer, który od lat udowadnia, że wesela mogą oznaczać pełny parkiet i to bez klinczu i obciachu.

Natomiast ten spokój, opanowanie, umiejętność odnalezienia się w każdej sytuacji, to zdecydowanie bardzo pomogło. Czy to też jest tak, że jako radiowiec uczysz się tego, że czasami warto jednak mówić mniej? Tak, oj tak. Niektórzy faktycznie mówią za dużo na tych weselach, a wydaje mi się, że kluczem do sukcesu jest to, żeby wiedzieć, kiedy nie powiedzieć niczego. Mam takie przekonanie, że dobry konferancjer to jest ktoś, kto właśnie nie mówi ani za mało, ani za dużo, tylko właśnie mówi w punkt. I co jest najważniejsze, on nie pełni tam roli gwiazdy, która tą imprezę prowadzi. Tylko prowadzącego. prowadzącego, którego rolą właśnie jest dokładnie, że właśnie to jest to nie nadawanie tonu, tylko bardziej wydobywanie tej energii od ludzi, którzy w tej imprezie uczestniczą, no bo na koniec dnia o to chodzi niezależnie chyba.

Tak, zdecydowanie na różnych imprezach, na weselach czy na imprezach firmowych ludzie są zagubieni, nie wiedzą co, jak i gdzie i właśnie taka jest rola tego prowadzącego hosta konferencjera, żeby powiedzieć im, co w danym momencie się dzieje i co z tym zrobić. Mam wrażenie, że to jest też bardzo trudna rola, no bo jednak to jest inaczej, kiedy pracujesz w tym środowisku, które już znasz, które kojarzysz. A tu za każdym razem wchodzisz do innego środowiska. Dokładnie. Właśnie to jest to, że de facto tutaj masz raz, że duże zbiorowiska ludzi, a dwa, że to są całkowicie różne energie, całkowicie różne historie, całkowicie różne preferencje. No i oczywiście dochodzi ten element, że to nie jest wojsko, więc to są ludzie, którzy nie przyjmują rozkazów, tylko jednak to są wolni ludzie, bardzo często bez skryptu, bez planu, bez przygotowania.

I czy to jest dla ciebie też stresujący moment? Bardzo. Każde wystawia jest zawsze stresujące, ale kluczem do sukcesu jest poznać tych ludzi. porozmawiać z organizatorami o tych gościach, jacy oni są, wydobyć jakieś informacje i trzymać się jakichś pewnych kluczowych zasad dobrego konferencjera, dobrego prowadzącego, a też dużo robi dobry kontakt z parą młodą, jakieś właśnie small talki, czy z gośćmi, czy z nimi i to bardzo rozluźnia atmosferę i daje dużo plusów. Twoje takie właśnie przygotowanie do imprezy, to jest w dużej mierze spontan, na zasadzie, że ktoś się decyduje na współpracę z tobą? Jest zawsze bardzo dużo ustalenie, trzeba naprawdę dużo takich rozmów odbyć, chociaż nie zawsze jest ich dużo, ale zawsze są konkretne, mam swoją checklistę informacji, które powinienem wydobyć z takich ludzi i to mi daje pewien obraz tego, w jaki sposób będę pracował.

Nie będziesz miał w sobie tyle zaangażowania, ile powinieneś. Bo więź z klientem trzeba powiedzieć, że jest niesamowicie ważna w tej branży i nawet bym powiedział, że jest jedną z kluczowych rzeczy. Tak, bo właśnie to bycie konferancjerem czy prowadzącym wesele, użyjmy tego słowa, które może się źle kojarzyć w tym kontekście, ale wodzirejem właśnie. No bo wodzirej to trochę tak jak coach się kojarzy, że ono ma pewne znaczenie. Ja w ogóle rozróżniam pojęcia wodzireja i konferencjera i absolutnie wodzirejem nie jestem. Posłuszmy się tutaj tą nomenklaturą konferencjera, że właśnie tutaj kluczowe jest to nawiązanie kontaktu i właśnie to, żeby samemu się nie stać tą gwiazdą wieczoru. No bo to jest fajnie być takim dodatkiem, który gdzieś tam... jest taką, nazwijmy to, może nie persona non grata, bo to zupełnie nie jest ten case, ale bycie taką osobą, która jednak nie zabiera tego blasku tym ludziom, którzy są na danej imprezie najważniejsi.