Skąd się biorą dorośli? #OnetAudio

OnetAudio. Jak rozmawiamy też o liderach, no to właśnie bardzo ważne jest, w analizie transakcyjnej ważne jest słowo adekwatność. Czy ja adekwatnie dobieram sposób w jaki ja reaguję? Zatrzymaj się na chwilę. Przejrzyj się swojemu ciału i psychice. Spróbuj zadbać o równowagę. W naszym podcaście rozmawiamy z ludźmi, których doświadczenie i wiedza mogą być dla nas wartościowym drogowskazem na drodze do samoświadomości. Ania Malinowska i Ola Brzozowska zapraszamy na RESET.

Cześć, witamy serdecznie w podcastzie RESET. Z tej strony Ania Malinowska. I Ola Brzozowska. Witamy też naszą dzisiejszą gościnie, Kingę Zacharjasz. Dzień dobry. Dzień dobry Kingo. Kinga od razu Ciebie przedstawi. Jesteś trenerką przywództwa z dwudziestoletnim doświadczeniem w zarządzaniu, mentorką liderów, w ogóle związana z biznesem, z bankowością, która tak Ci przeszła płynnie w ten biznes, ale i w psychologię. Witamy Cię serdecznie w dzisiejszym odcinku. Dzień dobry, cześć. Ja psychologiem może nie jestem, natomiast faktycznie mam mocno ugruntowaną wiedzę, bo miałam takiego dyplomu, wiesz, psycholog, natomiast mam mnóstwo studiów podyplomowych porobionych w tym kierunku, bo staram się tą psychologię biznesu tak w sobie integrować. Czyli ta psychologia biznesu też jest, to już spieli klamrą. A dzisiaj bardzo intrygujący temat, bo będziemy rozmawiać o tym, skąd się biorą dorośli.

Więc od razu, Kinga, do ciebie pierwsze pytanie. No to skąd się ci dorośli biorą? I co w ogóle oznacza, wiesz, to sformułowanie? To ja mam do was, dziewczyny, pytanie. Czy wiecie, skąd się biorą dzieci? Tak, jesteśmy mamami, więc przeszłyśmy. Często zaczynam też i szkolenia i różne wystąpienia od tego pytania. No i nie omawiamy sobie dokładnie skąd się biorą dzieci, natomiast potrzebujemy przyjąć dla potrzeb dalszej dyskusji, że wszyscy wiemy skąd się biorą dzieci. Ale wzbudza to taką konsternację. Ja miałam zabahanie. Skąd się biorą dorośli?

Czy ja dobrze też to rozumiem? Ja sobie myślę, że oczywiście są różne podejścia do terapii. Ja akurat mam też takie dość odważne podejście do coachingu, bo ja na przykład uważam, że dzisiaj coaching jest w ogóle niepotrzebny. Uważam, że potrzebna jest terapia i mentoring. Bo coaching jest dla tych, którzy się boją terapii. To jest moje zdanie. Oczywiście dzielę się moimi ramami odniesienia. Bo coaching, no to jest też takie zadawanie pytań, dochodzeniu do różnych rzeczy. Mentoring to jest taki coaching plus, no bo tutaj spotykasz się z kimś, kto ma te doświadczenia i może się z tobą podzielić swoimi doświadczeniami. Moim zdaniem, ja to tak widzę jako osoba, która sama, już to zaraz będziemy rozmawiać o terapii, ja myślę o liderach, ale która sama doświadczyła wszystkich tych rzeczy, to myślę sobie właśnie, że coaching to jest taka, albo przedsionek do terapii, albo taki excuse dla tych, którzy boją się zmierzyć właśnie z tymi ważnymi rzeczami, a my

A mówiono ci? No, akurat u mnie w domu faktycznie to może nie brzmiało w ten sposób, natomiast wtedy w ogóle, wiecie, już dziewczyny, spójrzmy w nasze Pesele, szczególnie w mój, wtedy w ogóle nie było tak kobieta liderka, natomiast tak, ja w domu generalnie miałam taki przekaz, że od robienia kariery są mężczyźni, nie? Więc potem możesz, no jakoś z tym rośniesz i to potem wpływa na to, jakim jesteś dorosłym, bo jedni w to uwierzą i powiedzą, no widocznie tak jest, A inni powiedzą, nie, to dla mnie już nie działa, tak? I chcę z tym coś zrobić. I jedni będą z tym strasznie walczyć, bo będą cały czas udowadniać, zresztą kobiety mają taką skłonność, tak prove it again and again and again. Albo powiedzą, zupełnie już nie biorę tego, co usłyszałam na ten temat i zupełnie otwieram sobie nową drogę, nie?

Więc to jest trochę o tym, że stąd się właśnie biorą dorośli. Dla mnie to, co powiedziałaś, Kinga, jest takie... Bardzo kluczowe i ważne, żeby nasi słuchacze i słuchaczki to usłyszeli, że to, co oni jakby docierało do nich, to co chłonęli czy chłonęły w dzieciństwie, tak właśnie bezkrytycznie, tak bez filtra żadnego, to nie jest o nich. W takim sensie, że dzisiaj będąc, budując taką swoją świadomość, czy na psychoterapii, czy samemu jakby próbując trochę się zmierzyć z tym, Jakby fajnie byłoby, żeby to, ja przynajmniej tak jak o tym słuchałam, to miałam takie poczucie, że no ja też wyrastałam w jakimś domu, ja też słyszałam jakieś rzeczy na swój temat, ja też miałam zaszczepiony bardzo duży taki perfekcjonizm, taki, że albo właśnie dziewczynka powinna być grzeczna, albo dziewczynka, że ja powinnam zachowywać się tak.

I to właśnie stąd wiemy, że to nie jest takie proste, bo to nie jest tylko rodzic, nie? Według koncepcji analizy transakcyjnej w takiej strukturze naszej osobowości, owszem, jest rodzic, składamy się z trzech części. Jest rodzic, pisany z dużej litery, bo to nie chodzi o funkcję w rodzinie, bo to może być, tak jak mówię, pani od matmy, wychowawca w szkole, ktoś, kto był dla ciebie ważny. Czyli mamy, integrujemy w sobie rodzica, czyli to wszystko właśnie, co nam kopiuj, wklej, wklejono. My nawet tego nie wiedzieliśmy, że to w nas jest. Czasem się łapiesz na tym, że coś ci się przypomina, bo ci tak mówili, ktoś ci mówił, no to masz to, nawet nie zdawałaś sobie sprawy, że to tak głęboko masz to przekonanie w sobie. Drugi element właśnie ten, o którym tu chcę dodać, to jest to, że w naszej osobowości również jest element dziecka, znowu pisanego z dużej litery, ponieważ to jest