Skąd się biorą dorośli? #OnetAudio

Cześć, witamy serdecznie w podcastzie RESET. Z tej strony Ania Malinowska. I Ola Brzozowska. Witamy też naszą dzisiejszą gościnie, Kingę Zacharjasz. Dzień dobry. Dzień dobry Kingo. Kinga od razu Ciebie przedstawi. Jesteś trenerką przywództwa z dwudziestoletnim doświadczeniem w zarządzaniu, mentorką liderów, w ogóle związana z biznesem, z bankowością, która tak Ci przeszła płynnie w ten biznes, ale i w psychologię. Witamy Cię serdecznie w dzisiejszym odcinku. Dzień dobry, cześć. Ja psychologiem może nie jestem, natomiast faktycznie mam mocno ugruntowaną wiedzę, bo miałam takiego dyplomu, wiesz, psycholog, natomiast mam mnóstwo studiów podyplomowych porobionych w tym kierunku, bo staram się tą psychologię biznesu tak w sobie integrować. Czyli ta psychologia biznesu też jest, to już spieli klamrą. A dzisiaj bardzo intrygujący temat, bo będziemy rozmawiać o tym, skąd się biorą dorośli.

Więc od razu, Kinga, do ciebie pierwsze pytanie. No to skąd się ci dorośli biorą? I co w ogóle oznacza, wiesz, to sformułowanie? To ja mam do was, dziewczyny, pytanie. Czy wiecie, skąd się biorą dzieci? Tak, jesteśmy mamami, więc przeszłyśmy. Często zaczynam też i szkolenia i różne wystąpienia od tego pytania. No i nie omawiamy sobie dokładnie skąd się biorą dzieci, natomiast potrzebujemy przyjąć dla potrzeb dalszej dyskusji, że wszyscy wiemy skąd się biorą dzieci. Ale wzbudza to taką konsternację. Ja miałam zabahanie. Skąd się biorą dorośli?

Więc to jest trochę o tym, że stąd się właśnie biorą dorośli. Dla mnie to, co powiedziałaś, Kinga, jest takie... Bardzo kluczowe i ważne, żeby nasi słuchacze i słuchaczki to usłyszeli, że to, co oni jakby docierało do nich, to co chłonęli czy chłonęły w dzieciństwie, tak właśnie bezkrytycznie, tak bez filtra żadnego, to nie jest o nich. W takim sensie, że dzisiaj będąc, budując taką swoją świadomość, czy na psychoterapii, czy samemu jakby próbując trochę się zmierzyć z tym, Jakby fajnie byłoby, żeby to, ja przynajmniej tak jak o tym słuchałam, to miałam takie poczucie, że no ja też wyrastałam w jakimś domu, ja też słyszałam jakieś rzeczy na swój temat, ja też miałam zaszczepiony bardzo duży taki perfekcjonizm, taki, że albo właśnie dziewczynka powinna być grzeczna, albo dziewczynka, że ja powinnam zachowywać się tak.