Inwestycja w życie #OnetAudio

Ale powiedz mi, Jolu, jak ty u siebie doszłaś do takiego punktu, takiego momentu, punktu jakiegoś zapalnego w swoim życiu, że pomyślałaś sobie, to jest ten moment, że ja potrzebuję po prostu wsparcia z zewnątrz? Czułam to tak naprawdę... Kurczę, wiem, że czułam dużo wcześniej, niż rzeczywiście wybrałam się na tę psychoterapię. Ale takim punktem zapalnym i jednoznacznym był moment, kiedy 10 lat temu już miałam taką poważną operację, po której pierwszy raz w życiu doświadczyłam takiej fizycznej niemocy, że musiałam leżeć w łóżku i nie byłam w stanie w żaden sposób sobie pomóc. I wtedy też Jakby dotarło do mnie tak mocno to, że pierwszy raz w życiu poczułam, że ja sobie sama już nie poradzę.

Potem gdzieś tam jakiś miałam też związek, jakiś dłuższy czas, żyłam sobie żyłam i zbierały się kolejne rzeczy, które mi pokazywały, że kurczę jednak są konkrety, są schematy, które ewidentnie się powielają u mnie, których nie chcę, ale wciąż nie było mnie stać. Na tą psychoterapię, bo pamiętam, że to było gdzieś okolice 2015 rok, więc wtedy psychoterapia tak kosztowała około 100 zł za jedno spotkanie w Krakowie. I to mnie totalnie przestało, no bo na miesiąc to już było 400 zł, ja spłacałam jednocześnie kredyt studencki, no wszystko. I stwierdziłam wtedy, udało mi się chyba w listopadzie jakoś, w październiku, listopadzie, miałam po prostu 100 złotych, dosłownie 100 złotych, takie, nie wiem, dostałam chyba od rodzica, jakieś miałam 100 złotych, które udało mi się w ciągu miesiąca nie wydać.

I to drugie zaczyna się w momencie, w którym człowiek zdaje sobie sprawę z tego, że to jest reszta jego życia, tak? I widzę tak po tobie, Jola, słyszę, że to był właśnie ten moment, taki punkt zwrotny. I też z tego, co czytam, to był też dosyć wczesny wiek, tak? Dosyć szybko do ciebie przyszła ta świadomość. To były czasy post studenckie zaraz, rozumiem? 25 lat, kiedy tą właściwą właśnie psychoterapię zaczęłam, a wtedy te pierwsze konsultacje, ten ośrodek interwencji kryzysowej. Powtarzam też to, bo to jest naprawdę jakaś opcja też darmowa, jedna z opcji darmowych oprócz NFZ-u. To był 2013, czyli miałam 23 lata, ale wciąż jakby z dzisiejszej wiedzy tak naprawdę Takie wsparcie bardzo by mi się przydało już kiedy miałam lat 11, 12, tym bardziej 15, 16, 17 to już koniecznie.