52. Gdy psynek ma ogonek, a córka cztery łapki

Zostawiam Tobie pytanie, jak uważasz, czy współczesny millennials, ale też jakieś Gen Z kupuje sobie, adoptuje psiecko? Czy w ogóle psiecko to coś innego niż po prostu piesek i pies i kochany szczeniaczek? Po to, żeby sobie substytuować i zastępować rolę rodzicielską, żeby się nie rzucać na ogromną odpowiedzialność jaką jest posiadanie dziecka, no i że później tak steruje życiem tego psiecka, żeby jak najbardziej sobie Wynagrodzić nieposiadanie dziecka. Biorę po 100 zł od każdej drużyny. Moja odpowiedź będzie taka, że zapewne dla części ludzi faktycznie to posiadanie jakiegoś zwierzęcia domowego, czy to będzie pies, kot, rybki, czy to będzie mrówka w jakimś akwarium, będzie jakimś substytutem posiadania dziecka czy spełniania się funkcji rodzicielskiej.

Właśnie ta antropomorfizacja, to nadawanie cech ludzkich relacji z psem. Nierozumienie i nie patrzenie na psa jako na zwierzę, Jasne, zwierzę jest w pewien sposób autonomiczne, nie jest do końca samodzielne, no bo jest w jakiś sposób uzależnione od ciebie i myślę, że to jest... I nigdy nie będzie. To nie wiem, wypuścisz go powiedzmy gdzieś tam na zewnątrz, zostawisz w lesie, jak niektórzy ludzie robią. Na pochybel? Być może sobie poradzi jakoś, będzie zmuszone instynktownie jakoś działać. Wiadomo, że to nie jest taki poziom samodzielności, jaki uzyska w pewnym momencie człowiek, po prostu. Ale wiesz, o czym ja myślę? No i ja myślę właśnie o tym, że tu jest jakiś chyba taki problem, z którego być może ta kultura psiecka wyrasta, że może nie tyle zawsze jest to substytut rodzicielstwa, tego doświadczenia, dla części ludzi pewnie z różnych względów tak.

Więc też sobie tak myślę, może to jest jakaś taka hipoteza, że no kurczę, może te zwierzęta po prostu są jakimś, w cudzysłowie, tłem, są członkami rodziny, ale są takim wzmacniającym na zasadzie, że to nie jest raczej generator, powiedzmy, problemów dla ciebie, nie? Czy coś nad czym należałoby się jakoś tam mocno zajmować? Bo wiesz co, ja chciałam się po prostu też zapytać, chyba że chcesz jeszcze pozostać przy tym temacie, bo ja już chciałam wejść w kolejny wątek, bo cały czas myślę o tym kupowaniu sobie doświadczenia bezpiecznego rodzicielstwa, takiego rodzicielstwa, Substytutu tego rodzicielstwa, czy ludzie to kupują, czy część rynku nam świadomie sprzedaje to doświadczenie bycia opiekunem bez wszystkich konsekwencji posiadania dziecka, ale za to ze wszystkimi przyjemnościami posiadania dziecka.

Też u mnie na osiedlu ktoś ma taki wózeczek dla... ma dwa jamniczki takie chyba tam, więc no... ja to często widuję. I myślę sobie, że właśnie dzisiaj to, że ktoś się identyfikuje jako dog mom, obchodzi psie urodzinki, zakłada psu konto na Instagramie, zakłada mu ubranko, to to już nie jest wydziwianie w stylu Paris Hilton, tylko to jest nasza codzienność, to twój sąsiad, twoja sąsiadka, nie żadna influencerka, nie? No i co się zmieniło? Psy? Czy ludzie? Czy nasza definicja rodziny? A ja mam do ciebie takie pytanie, zagadnienie, no bo mówiliśmy trochę o tym, że to zwierzę jest substytutem dziecka i w zasadzie trochę pojawiło się pytanie, no dobra, no i w sumie co z tego? No i czy my mamy prawo to oceniać, nie? Tak, a to jest już teraz taki wątek trochę dalej umiejscowiony niż samo zwierzę, ale skoro czy mamy prawo to oceniać, się pojawia pytanie, a co jeśli komuś to pomaga, a co powiesz w takim razie?

Ja wiem, że ty znasz, bo jest przynajmniej jedno takie konto na TikToku, taka mama, która ma te lalki, które wyglądają jak dzieci. Reborn, te lalki reborn. Tak, i ona udaje, jej konto na TikToku polega na tym, że ona pokazuje swój daily life. Poranek. Poranek, tak. Jak wygląda jako mamy. My breakfast is stay at home mom, ale to są lalki Reborn. Tak, i ona uważa, znaczy przynajmniej tak pokazuje na tych filmikach, jakby faktycznie to były żywe dzieci, że ona się tak nimi zajmuje, że musi je przebierać, doglądać. I tu jest też jakiś powiedzmy taki substytut być może rodzicielstwa. Co sądzisz o tym? Co sądzisz o lalkach? Ja myślę, że o tym powinien powstać w ogóle osobny odcinek.

Czy to pomaga wyciszać? Czy to wzbudza i daje fałszywe poczucie? Substytutu jakiegoś rodzicielstwa, które nigdy się nie wyda... To jest też temat i skoro ruszamy sobie temat psiecka, bo mówi się o tym, że osoby, które doświadczają już nie niepłodności, tylko bezpłodności, osoby, które straciły dziecko, których dziecko zmarło albo właśnie są jakieś takie, to się chyba nawet nazywa jakieś uporczywe poronienia, uporczywe utraty ciąż, często decydują się na zwierzę. Mówią nawet wprost, to jest substytut. Jak wtedy traktują tego zwierzaka? Jak będą doświadczać jego naturalnego, po kilku latach czy kilkunastu latach odchodzenia, do rozkminy?

Szanowni Państwo, do rozkminy. Szanowni Państwo, czy my jesteśmy z kolei martwodupni? Tak. W świecie zdominowanym przez AI, my dla Państwa staramy się być odklejeni bez absolutnie żadnych... Bez wspomagaczy. Bez wspomagaczy, bez żadnych dodatkowych substytutów, udziwnień. To pochodzi z naszych mózgów. Naprawdę tak jest. Człowiek siedział i po prostu musiał się nakarmić tą swoją potrzebą zgłębiania różnych rzeczy i zagłębiania się w różne arkana i odchłanie internetowe. Dlatego zachęcamy Państwa do wystawiania ocen, piąteczek, komentowania, dzielenia się swoimi spostrzeżeniami, refleksjami, uwagami. Pokazywania również tego podcastu swoim bliskim, rodzinom, dziadkom.