NOWY RAPORT: managerowie i strach w czasach AI.

Sporo. 67% polskich liderów rozważa odejście z pracy. 3 czwarte mówi wprost, że jest wypalonych. To są dane z dwóch raportów, Haze i Concordia Design. I co istotne, zebrano je zanim sztuczna inteligencja na dobre weszła do firmowych prezentacji. Teraz wchodzi i uderza w grupę, która stoi już na krawędzi. Mówię o szefach, menadżerach, dyrektorach, liderach zespołów. O ludziach, których zawód polega na tym, żeby dawać innym poczucie kierunku, sensu, bezpieczeństwa, a którzy sami po cichu zaczynają się bać o własne miejsce. Lęk pracownika o pracę znamy od dawna. Lęk osoby, która tę pracę innym daje i odbiera czasem, to coś nowego. Nie zatrzymamy się w tym programie na diagnozie. Ją słyszymy. Pokażę, co z tym lękiem robi mózg, dlaczego najczęstsza reakcja szefa tylko pogarsza sprawę i co według badań może skutecznie zadziałać.

Hayes mówi wprost – konieczność egzekwowania decyzji i zmian, na które menadżer nie ma wpływu albo z którymi się nie zgadza. Drugi raport to Concordia Design, tabu polskiego leadershipu, pokazany rok temu na konferencji IMPACT w Poznaniu. Badanie jakościowe, eksploracyjne i tu rzecz, której nie wolno pominąć. Inna metoda, inne pytanie niszu Hays. Hays pyta o niechęć do zarządzania w przyszłości. Concordia? O odejście z powodu wypalenia. Dwie różne miary, nie jedna statystyka. U Concordii liczby są ostrzejsze. To 67% rozważających odejście. 3 czwarte deklaruje wypalenie. 63% czuje się w roli samotnymi. To jest tło. Kadra menedżerska w Polsce, zanim AI weszło do gry, już stała na krawędzi.

Nałóżmy na siebie dwie rzeczy. Polski menadżer, według Heisei Concordii, już na granicy wypalenia. I technologia, która uruchamia lęk uderzający dokładnie w to, na czym menadżerowi zależy najbardziej. W działanie i w wynik. To nie AI stworzyło wypalenie menadżerów. Nałożyło się na nie. Satysfakcja szefa stoi według Hays na trzech filarach. Na ludziach, na poczuciu sprawczości i na godnym wynagrodzeniu. A lęk przed automatyzacją celuje w ludzi, bo to menadżer ma ich zwalniać. W sprawczość, bo decyzja zapada piętro wyżej, a on ma ją tylko wykonać. I w bezpieczeństwo, bo skoro można zautomatyzować jego zespół, to gdzie jest granica? A teraz najważniejsza rzecz dla zdrowia psychicznego lidera, bo on z tym lękiem zwykle robi jedno – chowa go.

63% liderów u Concordii czuje się w roli samotnymi. Pracownik może przyjść do szefa i powiedzieć – boję się. Szef nie ma do kogo z tym pójść, bo ma być tym, który wie, jak sobie z tym poradzić, więc dusi w sobie strach, bo nie wypada. Wstyd. Zwolnią. I tu badania mówią coś bardzo konkretnego. James Gross ze Stanforda, jeden z najważniejszych badaczy regulacji emocji, od lat porównuje dwie strategie. Pierwsza to jest tłumienie, duszenie w sobie tego, co czujemy. Druga to przeformułowanie, zmiana sposobu, w jaki patrzymy na sytuację. I wniosek wygląda na jednoznaczny. Tłumienie nie działa. Nie zmniejsza tego, co czujemy w środku, tylko zakrywa to na zewnątrz. Obciąża pamięć i podnosi reakcję fizjologiczną organizmu. Ale jest w badaniach grosa szczegół, który dla lidera powinien być sygnałem alarmowym.