Produkcja ropy w Rosji spada “Kreml płaci za to ryzyko”

To jest Przegląd zagraniczny w Radiu RMF24. W Przeglądzie zagranicznym Wielka Brytania, ponad połowa mieszkańców tego kraju uważa, że premier Keir Starmer powinien ustąpić, a w otoczeniu premiera sypią się dymisje. W ostatnich dniach ze stanowiskami pożegnali się szef sztabu, Dyrektor ds. komunikacji i sekretarz gabinetu. Wszystko to ma związek z rewelacjami na temat powiązań między Peterem Mandelsonem, a więc człowiekiem, którego Starmer powołał na ambasadora w Stanach Zjednoczonych, a niesławnym finansistą i pedofilem Jeffreyem Epsteinem. Mandelson został odwołany ze swojej funkcji już kilka miesięcy temu, ale problemy premiera trwają. Ze mną dziś dr Przemysław Biskup z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Dzień dobry. Dzień dobry.

A właśnie na brytyjskiej. Dlaczego ta sprawa, sprawa ambasadora Mandelsona jest tak kluczowa dla wydarzeń politycznych w Wielkiej Brytanii? Dlaczego aż tak duże kłopoty sprawiła premierowi, który akurat w tych aktach Epstina się nie pojawia? No cóż, może zacząłbym od pierwszej części pańskiego pytania. Dlaczego to nie jest aż tak... Może nieważne, tylko tak bardzo brzemienne skutki i wydarzenie w Stanach Zjednoczonych. Myślę, że dlatego, że jest dużo szersza reprezentacja osób widzianych z Epsteinem i bywających na tej jego niesławnej wyspie i mających z nim bliskie kontakty.

I to naprawdę uderza w całość chyba klasy politycznej w Stanach Zjednoczonych. Powiedziałbym w miarę taki ponadpartyjny sposób. Natomiast w Wielkiej Brytanii Jest to dużo bardziej skoncentrowanie na elicie takiej, powiedziałbym, lewicowo-liberalnej, której najważniejszym reprezentantem w tym kontekście jest właśnie Lord Mandelson. Szczerze mówiąc, nie wiem, czy jeszcze Lord, czy już były Lord. Są byli księcia, książęta byli Lordowie, wiele się zmienia w Wielkiej Brytanii w ostatnim czasie. No więc można powiedzieć, że spoza takiej twardej polityki, ale Z osób ważnych dla, powiedzmy, jakoś tam strony konserwatorów bielskiego społeczeństwa.

Drugą taką czołową postacią jest już były książę Yorku Andrzej, czyli młodszy brat króla Karola. I jeżeli chodzi o Mandelsona, to tu jest związek kilku czynników. Po pierwsze faktu, że Mandelson był jednym z najważniejszych kreatorów projektu tak zwanej nowej partii pracy. Który to projekt wyniósł Tonego Blaira do premierostwa i papier pracy do 13 lat rządów. I zarzuty o różnego rodzaju nieprawidłowości finansowe Mandelsona, one zaczęły się jeszcze w latach 90-tych, właśnie w epoce Blaira. Czyli z jednej strony to był człowiek, który był

I warto przypomnieć, że Mandelson wrócił z Waszyngtonu, został odwołany z Waszyngtonu już we wrześniu ubiegłego roku właśnie z uwagi na to, że w jednej z pierwszych transz odtajnionych dokumentów z dosie Epsteina wyszło, że ta znajomość była super zażyła, super osobista praktycznie aż do śmierci Epsteina. Włącznie z tym, że oni sobie nawzajem udostępniali swoje mieszkania, kiedy podróżowali. No i doszedł do tego trzeci element, który uderza, można powiedzieć, w serce pewnej agendy ideologicznej również, dzisiaj rządzącej partii, to znaczy kwestia systemowej korupcji.

Dlatego, że w najnowszych papierach Epsteina, tych, które ujawniono mniej więcej dwa, no może trzy tygodnie temu, wyszło, że Mandelson ujawniał bardzo wrażliwe finansowo, z obłożonymi wysokimi klauzulami tajności, informacje na temat polityki finansowej w Wielkiej Brytanii oraz Unii Europejskiej jako całości. Między innymi związane z programem ratowania strefy euro. Kiedy był wicepremierem, ministrem do spraw gospodarki, takim koordynatorem gospodarki w rządzie Gordona Brauna w latach 2008-2010. I to jest już można powiedzieć wprost podważenie całej takiej podstawy etycznej Partii Pracy zarówno wtedy,

No bo był absolutnie jedną z kluczowych postaci rządu brytyjskiego. Zresztą przypomnijmy, że on dostał tytuł lordowski w 2008 roku po to, żeby ściągnąć Mandelsona z Komisji Europejskiej, gdzie był wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej, do rządu brytyjskiego bez konieczności przechodzenia procedury wyborczej. I on wszedł po prostu do rządu brytyjskiego jako lord. No i w związku z tym, to jak powiedziałem, to uderza jakby w całą taką podstawę ideologiczną, w wiarygodność, że nowa partia pracy nie jest ugrupowaniem docna przeżartym korupcją.

No i trzeba podkreślić, że w kontekście najnowszego rządu brytyjskiego, mimo że de facto, jak pan słusznie zauważył, Nikt nie stawia tutaj osobistych, korupcyjnych zarzutów Keirowi Starmerowi. To trzeba podkreślić, że to jest kolejna nominacja, w której Starmer wykazał się po prostu wręcz albo dziecięco naiwnością, co przypomnijmy dla niego jest niezwykle obciążające, bo on między innymi był szefem prokuratury generalnej w Wielkiej Brytanii, więc można powiedzieć, że to podważa cały dorobek zawodowy Starmera. Albo druga interpretacja, że wykazał się bardzo dużą zdolnością i chęcią przymykania oczu na różne kwestie. No i w tym kontekście trzeba też wskazać na bardzo uproszczoną procedurę sprawdzania kontrwywiadowczego czy z punktu widzenia procesu bezpieczeństwa Mandelsona przed jego nominacją ambasadorską do Waszyngtonu.