Prawdziwe historie. Syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika

Nie. Ty masz wybór. Ty już tam byłeś. Ty wiesz, co oznacza nadużycie, tak? I ty masz wybór, czy ty chcesz, czy ty nie chcesz. Ty nie musisz nazywać się DDA, ty nie musisz się nazywać alkoholikiem, bo to jest trochę etykietowanie siebie. My sobie umniejszamy, nie jesteśmy tego do końca świadomi, ale to ma zawsze negatywny wydźwięk przecież. No dobrze, no to użyjmy innego sformułowania. Czy dla takich osób, w których to wewnętrzne dziecko potrzebuje pomocy, są jakieś grupy wsparcia? Co można ze sobą zrobić? Gdzie można się udać? Są, oczywiście jest Al-Anon, tak? Jest AA, tak? Są grupy dla współuzależnionych. I tam tak naprawdę osoby, które nie piją, ale mają syndrom, czyli na przykład nie potrafią sobie wyobrazić, jak miałyby być z osobą, która jest trzeźwa. Ja to często słyszę nagle, że osoba jest trzeźwa i ta osoba, która zawsze miała tego alkoholika, ona nie potrafi w tym wystać, czyli ona podświadomie czeka, kiedy będzie kłótnia, podświadomie czeka, czy coś się wydarzy.

Czyli trochę jak niektórzy mówią, że tata mnie prowadzi duchowy za rękę. I jak ktoś ma dobre skojarzenia, bo to jeszcze jest inny temat, zupełnie tak zwany, ja to nazywam ukochane dziecko Boga, czyli skojarzenie na temat Boga w głowie. To jest zupełnie inny temat, ale ciągle, ciągle dzieciństwo. Jeżeli ma dobre skojarzenie w miarę, albo takie no w miarę okej, tak? To on to mu to bardzo łatwo i bardzo szybko przeklikuje, tak? Mało tego, my wtedy zapraszamy Tą tak zwaną duchową energię, jeżeli ktoś ma... To jest dyskusyjne, tak? Dla jednych to będzie, będą już gusła, dla innych nie. Ale paradoksalnie i Hawkins, i twórcy AA badali to. I osoby, które używały tego aspektu duchowego w terapii, czyli tych wartości duchowych i tak dalej, skuteczność terapii była kilkadziesiąt procent wyższa niż klasycznej terapii. Czyli taka typowo akademicka,