Prawdziwe historie. Kuba

Jestem Kuba, jestem uzależniony od alkoholu. Dzisiaj mam 606 dzień abstynencji lub mówiąc bardziej ogólnikowo od września 2020 nie piję, czyli no niebawem będą dwa lata. Co się przez te dwa lata zmieniło? Przyjmuję teraźniejszość, przyjmuję świat bez żadnych znieczulaczy. Moje uzależnienie od alkoholu wzięło się z tego, że jakby chciałem się zdystansować od rzeczywistości, zdystansować od swoich emocji, a przez te dwa lata dostałem po prostu Tak czysty odbiór właśnie świata i emocji, że to jest dużo lepsza jazda niż ze wszelkimi środkami psychoaktywnymi. Każdy jakby obszar mojego życia się zmienił, począwszy właśnie od zdrowia przez życie uczuciowe, życie duchowe, życie rodzinne, przyjaźnie, życie zawodowe można powiedzieć.

No jak byłem tylko sam ze sobą i z monitorem, no to nikt nie mógł mi Moja partnerka z którą obecnie jestem to zna mnie z czasów kiedy piłem, zna mnie z czasów kiedy trzeźwiałem i zna mnie z czasów kiedy no powiedzmy teraz trochę się zdystansowałem od swojego picia i teraz po 14 miesięcznej terapii gdzie tutaj zapożyczę od Kuby Żulczyka Prawdziwe historie. Kuba.

A teraz właśnie dzięki Prawdziwe historie. Kuba. I odpowiednio zareagować. Piękną sprawą jaką poznałem dzięki terapii uzależnień, to mi bardzo pomaga, że na emocje nie mam wpływu totalnie. Mam wpływ na swoje myśli, które ewentualnie się pojawią, ale przede wszystkim na Prawdziwe historie.

Kuba. Mam pewność, jak zareaguję. Przekładając to na taki bardziej przykład z życia, jeżeli ktoś wymusza pierwszeństwo, ja jadę samochodem, denerwuję się, pojawia się złość i myśli też się jakieś pojawiają, na pewno mogę sobie pomyśleć, no co za baran albo co za owca jedzie tym samochodem i na przykład dalej mam wpływ, jak zareaguję, czy zatrąbię i wyładuję w jakiś sposób tą złość, czy po prostu odpuszczę. Najczęściej już teraz odpuszczam, no bo jeżeli ktoś już wymusił na mnie pierwszeństwo, no to to się stało. Czyli jeżeli ja na niego zatrąbię, to czy w jakiś sposób zmieni tą sytuację? No nie zmieni. To też jest taka esencja terapii uzależnień, kiedy to jest wybór.

Prawdziwe historie. Kuba. Prawdziwe historie. Prawdziwe historie. Kuba.

I to był właśnie mój moment przebudzenia się, taki przebłysk świadomości, kiedy to stwierdziłem, że no kurczę, jak ja się dzisiaj napiję i ja zabiję w sobie to uczucie, ten strach, jeżeli dzisiaj się napiję i okej, poczuję ulgę, to jutro jak będę mieć kaca, to ja będę mieć takie Paranoje, takie lęki, że ja po prostu wybiegnę z domu i zacznę sobie grób kopać. Tak się przestraszę. No i to był ten moment, kiedy stwierdziłem, że już nie mogę sięgnąć po alkohol. Jakoś w tym czasie, w tym wrześniu 2020 się to zbiegło z wypuszczeniem podcastu Kuby Żulczyka i Julka Strachoty Co ćpać po odwyku.

W ogóle to jeden z fajniejszych okresów w moim życiu, pomijając to samo poznanie, ale w ogóle to akurat w moim ośrodku było to skonstruowane. Prawdziwe historie. Kuba. Wśród moich koleżanek i kolegów byli ludzie też bardzo często świeżo po zakończeniu picia czy po nawrocie. W każdym razie pierwszy blok tematyczny to właśnie było 5 tygodni, kiedy uczyłem się czym jest uzależnienie.

Do końca się rozliczę, no i dalej zobaczymy, co będzie dalej. Mam wybór zawsze, to mi powtarzała moja terapeutka, jeżeli czuję, że nie dam rady, że według mnie to nie działa i że program terapeutyczny się myli, to nie ma żadnego problemu, żebym przerwał i zadbał sam o siebie tak, jak umiem najlepiej. No ale ja nie przerwałem i tak przez te 14 miesięcy dobrnąłem do ostatniej grupy. Prawdziwe historie. Kuba.

Czy zaczniemy Prawdziwe historie. Kuba. Ugotować obiad. A druga rzecz to są właśnie te wyzwalacze zewnętrzne. No i właśnie tutaj przywołałem wcześniej te ogródki piwne, które dla mnie były takim wyzwalaczem, kiedy przez większość swojego dorosłego życia korzystałem z usług ogródków piwnych. Mam wrażenie, że cały świat jaki nas otacza to jest jeden wielki wyzwalacz. Ach tak, zdecydowanie. Mam wrażenie, że alkohol jest czymś absolutnie przyspawanym do tożsamości Polaka.

Jeżeli ten alkohol będzie dalej funkcjonował jako niezbywalny, wręcz tatuaż naszej kultury, że dziecko, tak jak ja byłem dzieckiem i to pamiętam, wchodzi Prawdziwe historie. Kuba. Prawdziwe historie. Kuba.

Traumy wojenne. Ja tak mam, że moi dziadkowie się urodzili podczas wojen, byli przetraumatyzowani, wychowali moich rodziców. Moi rodzice też przez lata komunizmu byli przetraumatyzowani, no i ja jestem też dziedzicem tych traum. I pytanie, czy ja te wzory, których się nauczyłem od moich rodziców, od moich dziadków, będę powielał i cykl będzie trwać, czy ja będę tym, który to przerwie i już następnym pokoleniom będę mógł inne wzorce przekazać. Bardzo ci dziękuję. A możemy się tak umówić, Kubo, że na przykład za dwa lata kontrolny albo Zarek znowu zaproszę cię do naszej audycji? Pewnie. Możemy nawet co tydzień.