Tomasz Bogaczyk

Dzień dobry, przy mikrofonie Aleksandra Chromada. Witam serdecznie w audycji Poza Schematem. Dzisiaj moim gościem jest Tomasz Bogaczyk, założyciel fundacji Neuroclick. Coraz więcej słyszymy o ADHD i spektrum autyzmu. Dla jednych to moda, dla innych diagnoza, która po latach pozwala zrozumieć siebie. Wciąż jednak dużo rzadziej rozmawiamy o tym, jak wygląda codzienność dorosłych osób neuroróżnorodnych i dlaczego to właśnie one tak często muszą dopasowywać się do świata zamiast świat do nich. Chciałabym ciebie zapytać na początku, jaka jest różnica między neuroróżnorodnością a neuroatypowością? Różnica jest ogromna, bo neuroróżnorodni jesteśmy wszyscy. Neuroróżnorodność to jest po prostu różnorodność gatunkowa, cech, chyba nawet i charakteru.

I to jest czymś stałym, normalnym i po prostu tak jak w naturze jest to wpisane, że im bardziej różnorodnie, tym chyba nawet lepiej, bo jest ciekawe i bardziej bogato. Neurotypowość to jest, tak krótko jakby to opisać, coś, co jest niepasujące do schematu i do reszty. W przypadku osób neurotypowych są to osoby, które inaczej odbierają trochę świat. Ze względu na swoje zmysły, ze względu na swoją psychikę, na neurologię. Podobno nawet inaczej gospodarka hormonalna funkcjonuje. I to jest ta neurotypowość. A typowość, ponieważ świat jest typowy i tym osobom neurotypowym jest trudno lub jest to nawet niemożliwe wpisać się w ten schemat.

To też daje pewną przewagę w różnych sferach, bo tak trochę łopatologicznie mogę to wytłumaczyć. ADHD-owcy są takimi osobami od pomysłów, od zadań, od gaszenia pożarów. Osoby w spektrum autyzmu są osobami, które są wybitnie sensorycznie takie bardzo mocno, może nie uwrażliwione, ale bardzo szybko potrafią wyłapywać pewne schematy, które są dla osób w większości niedostrzegalne. Są też chyba bardzo mocno wrażliwi sensorycznie. Mówi się też, że cała ta grupa dys, czyli dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia, to też podobno są osoby, które mają bardzo bogatą taką wyobraźnię przestrzenną. Ten temat nie jest mi do końca jeszcze dobrze znany. Ja chociażby, poza tym, że jestem ADHD, w spektrum autyzmu, to też mam dyskalkulię.

U nas jest trochę z tym problem, bo jednak Nie pamiętam teraz danych statystycznych, ale osoby neurotypowe bardzo duże i przeważające w większości są osobami bezrobotnymi. I teraz próbować pracodawcom wytłumaczyć, że zatrudnienie takiej osoby da konkretne, mierzalne efekty w funkcjonowaniu konkretnej firmy, to jest dużym problemem. Bo jednak musimy wyjść ze schematu pracy ośmogodzinnej od poniedziałku do piątku. Musimy tym osobom zapewnić konkretną przestrzeń, która będzie dla nich przyjazna w firmie. A to już są często duże wydatki, a wiemy jak jest. Każdy pracodawca jest zainteresowany tym, żeby te wydatki były jak najmniejsze. Stąd też na przykład niedługo w współpracy z Fundacją Tafla będziemy prowadzić szkolenie dla doradców zawodowych w Urzędzie Pracy z obsługi czy z pomocy osobom neurotypowym, bezrobotnym.

Tak i myślę sobie, że tutaj znowu ukłania się ta świadomość, zarówno po stronie osób neuroatypowych, jak i po stronie tych potencjalnych pracodawców, pracodawczyń. Świadomość tego, czym to jest i jak się tym zaopiekować, tak? Bo tak jak mówimy, to może być ogromny zasób. Poza Schematem. A zastanawiam się, jak postrzegasz to, że teraz rzeczywiście jest bardzo dużo tych diagnoz? Nie wiem, jak się tego odnieść tak naprawdę, bo czy jest ich dużo, czy po prostu przez... Jest to pewna narracja, może nie moja, ale zahaczam po prostu. Przez bardzo dużo lat, długi czas zresztą, ja tak naprawdę diagnozę usłyszałem 3 lata temu dopiero.

I wszystkie dane kontaktowe są i na stronie, i na fanpage'u Facebooka. Super, dziękuję ci bardzo za rozmowę. Moim gościem był Tomasz Bogaczyk, założyciel fundacji Neuroclick. Dziękuję. Poza Schematem.