Spacer po kinie | Tomasz Raczek

No właśnie, bo to jest mnie bardzo ciekawi. Nigdy o tym nie rozmawialiśmy podczas spaceru naszego Power Walka, na którego was serdecznie zapraszamy. Przedstawiam wam pan Tomasz Raczek. Dzień dobry. Dzień dobry. Lubię pan spacerować. Kiedyś bardzo lubiłem. Teraz powinienem więcej spacerować, więc z przyjemnością przyjąłem Pańskie zaproszenie. Ale dawniej tak, schodziłem wszystkie miasta, które odwiedzają w świecie na piechotę, bo wtedy się świetnie poznaje miasto. Spacer po kinie Tomasz Raczek, Wydziału Wiedzy o Teatrze, Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, Radiu Nowy Świat. Spacer po kinie Tomasz Raczek, Wydziału Wiedzy o Teatrze, Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, Radiu Nowy Świat.

Tomku, więc tak. Moje ulubione filmy z dzieciństwa. Ja jestem rocznik 75, to wtedy... Pamiętam, byłem zafascynowany. Gwiezdne wojny, trylogia, mam na myśli część czwarta, piąta, szósta, walka dobra ze złem, rebelii z imperium, Dartha Vadera, który okazał się ojcem Luke'a Skywalkera i księżniczki Lej, w której byłem zakochany. No to do dzisiaj. Jak ktoś mnie pyta, jaką wiarę wyznaję, to mówię Jedi. Następnie Indiana Jones, przygoda, no nieznane tajemnice świata, ale także i artefakty, takie rzeczy. Kolejne filmy. Moje ulubione to Cztery Wesela i Pogrzeb, Nothing Heal.

I Spy Game z Robertem Redfordem. No, to tutaj stawiam kropkę. No i jestem ciekaw. No, psycholog by pewnie powiedział coś więcej. Może nawet jakiś portret psychologiczny by zrobił. Ja pierwsze co sobie uświadomiłem to to, że jest Pan niesłychanie, jesteś już teraz, jesteś bardzo romantycznie nastawiony do świata, jeśli nadal są dla Ciebie ważne takie filmy jak Gwiezdne Wojny. To jest film trochę baśń, trochę science fiction, ale przede wszystkim walka dobra ze złem.

I polski widz nie powinien tego oglądać. Ja mówię, ale ty humanista, który powinien być otwarty na wszystko, powinien dostrzegać, że to jest film antywojenny, pacyfistyczny, przeciwko wojnie. A jeżeli tak, to co za różnica, czy to jest film antywojenny z naszego punktu widzenia, czy naszego wroga, jeżeli cel mamy ten sam? Nie dopuścić do wojny. On mówi, wiesz, my mamy inne spojrzenie, bo ja z armią Wojska Polskiego zdobywałem Kołobrzeg i w walce o Wał Pomorski zginęło większość moich kolegów.

To jak to ja się nie nadaję? No i wreszcie okazało się, że jedyna rzecz, do której się nadawałem, to było stanowisko oficera rozrywkowego na Batorem. No myślę, że to są historie na oddzielny Power Walk dzisiaj, ale jestem pod wrażeniem, jestem zaskoczony. Piękna historia. Gdzie mam kartę pływacką? Nie, właśnie te epizody, jakie różne role można odnaleźć w swoim życiu, jeżeli czegoś bardzo się chce i gdzieś chce się, no tak jak w Twoim przypadku, spędzić ten czas na... Na morzu. Ale to umówmy się, zgodziłbyś się kiedyś o tym opowiedzieć? Bardzo chętnie, oczywiście. Ze szczegółami. Pięknie. Dobrze.

Bo tylko taka sytuacja zmusi nas do maksymalnego wysiłku i do tego, że ta rozmowa będzie miała taki dalekofalowy, długofalowy rezultat. Dlatego uważam, że każdy inteligentny człowiek i każdy inteligentny kinoman Powinien sobie hodować jakiegoś swojego wroga, takiego do dyskusji. No, czyli takiego wroga, co do którego nie obawiamy się, że nam nóż w plecy wsadzi, ale jednak będzie się stawiał. I będzie mówił, a ja uważam inaczej. To są najcenniejsi rozmowcy. Nawet nie wiesz, jak się cieszę za to, co powiedziałeś, na to, co powiedziałeś, ponieważ my tutaj w Power Walku bardzo często właśnie o tym rozmawiamy, a to, co w tym bardzo pomaga i doszliśmy do takiego wniosku, także w rozmowie z mądrymi ludźmi, psychologami, ekspertami.

W dziedzinie właśnie dyskusji, rozwoju osobistego, takiego poszerzania swoich horyzontów, to w takich momentach, kiedy z kimś właśnie mamy szansę podyskutować, poznać inną opinię drugiego człowieka, to wiesz, idąc na skróty trochę, mówiąc tak, no to wtedy się nie lubimy, bo to jest dyskomfort. Ile energii to kosztuje? Ale z drugiej strony, ja często tutaj mówię podczas Power Walków, Ale niech to wzbudzi naszą ciekawość, a nie ocenę. Bo ocena sprowadza nas do tego, że od razu stajemy w kontrze. Ale ja zawsze zadaję sobie pytanie, dlaczego Tomek tak powiedział? Nawet jeżeli się z nim nie zgadzam, bo myślę inaczej, to ciekaw jestem, co spowodowało, że ty tak się zachowałeś, to powiedziałeś, tak to odbierasz. I czym więcej zaczynam w tą stronę iść i w ten sposób mam ustawiony mindset swój, tym bardziej odkrywam świat i zajmują się rzeczy niesamowite.

I na podstawie tego, kim jesteśmy, to wyciągamy z filmu takie rzeczy, które nam są bliskie i potrzebne. I właśnie wtedy się okazuje, Że dla jednego to będzie tylko rozrywka, a dla drugiego to będzie jakieś olśniewające odkrycie. Nawet jeżeli to jest ten sam film. Ale oczywiście. Ale pamiętaj, on nie jest ten sam. Bo tylko w 50% on jest ten sam. Ale z drugiej 50% wyświetlane na nas jest inne w przypadku każdego widza. Możesz dać jakiś przykład z Twoich obserwacji? Jesteś w tym temacie na co dzień. Ciekaw jestem Twoich. Właśnie ta kinoterapia bardzo mnie zainteresowała. Może to też weźmiemy na kolejny nasz Power Walk, ale jakbyś nas zostawił jeszcze tutaj w tym temacie z jakimś może fajnym przykładem, może jakąś inspiracją.

Wiesz, no nawet to co powiedziałem o Zygmuncie i sobie co do filmu Okręt, gdzie pokazywało jak inne mieliśmy doświadczenia i czym innym stał się film, przy czym on miał doświadczenia wojenne i ja miałem marzenie, żeby zostać marynarzem i patrzyłem na ten film Okręt o niemieckich marynarzach nie jako na opowieść o wrogach, tylko jako opowieść o chłopakach. Postawionych w sytuacji walki o życie pod wodą, w okręcie podwodnym, sam marząc o tym, żeby znaleźć się na takim statku. Notabene po tym filmie wybrałem się do Hamburga, gdzie jest Muzeum Okrętów Podwodnych i wlazłem do środka.

Tak. Jasne, fajnie. Maszerujemy już sobie tutaj fajnym spacerkiem po warszawskich łazienkach ponad 25 minut. Powoli zbliżamy się już do mety, bo tutaj trzeba się zebrać zaraz do pracy. Każdy ma tam swoje obowiązki, a my się tak umyliśmy. Już na koniec chciałem Cię jeszcze zapytać o jeden film, który tak naprawdę nas połączył, bo Power Walk został zaproszony przez Gutek Film do patronatu nad filmem Ścieżki Życia. Ten film jeszcze chyba jest w kinach, ale my tak naprawdę umówiliśmy się na taki seans studyjny w Kinie Muranów.

Właściwie ogołocone konta mają, nie mają gdzie mieszkać, nie mają na utrzymanie, nie wiedzą co dalej zrobić. I ona wpada na pomysł, żeby pójść. Power Walk. Ale taki mega Power Walk wzdłuż wybrzeży południowo-zachodniej i zachodniej Wielkiej Brytanii, wyspy. Otaczając Kornwalię na początku. To są przepiękne brzegi, wysokie, klifowe, widokowo urocze, ale ścieżki, po pierwsze długie, to ponad 1000 km ma ta trasa. A po drugie, to są dzikie rejony.

Mam nadzieję, że Wam się podobało. Jeżeli tak, to dajcie jakąś reakcję. Ale najważniejsze dla nas jest to, co weźmiecie z tego spaceru i z tego, co Tomek tutaj ciekawego powiedział. Jeżeli możecie coś napisać w komentarzu, To dodajcie, a może jakaś inspiracja Wam przyjdzie, więc o to tak naprawdę mogę Was w tym momencie chciałbym poprosić. Tomku, bardzo Ci dziękuję za wspólny spacer. Ja Ci dziękuję za zaproszenie. Power Walk jest z nami. Dobrze, chociaż wiesz co, ja zwykle chodzę sam, jeśli chodzę, na co też mam za mało czasu i teraz pomyślę o tym, jak zmienić.

Harmonogram dnia, bo to jednak jest super doświadczenie, co sobie przypomniałem dzięki Tobie, ale nie mam wtedy zwyczaju mówić, także chodzę taki skupiony, a teraz jednocześnie mówiłem i się okazuje, że jednak nie mam dobrej kondycji i muszę nad nią popracować. No to możemy razem. Zapraszam Cię do nas. My chodzimy codziennie, a zauważyliśmy, że już po tygodniu takiego to nie trzeba, jak mówię, szybko, daleko. Ale wystarczy te dwa kilometry teraz przeszliśmy, może ten, ale systematyczność w ogóle robi niesamowitą robotę, więc zapraszamy Cię do Power Walka zawsze, codziennie. A wiesz co jeszcze tylko na koniec powiem? Jest zimno.

To ma też znaczenie, bo teraz ja się czuję ciepły, rozgrzany, ale iść, mówić i jeszcze w takiej temperaturze, bo to powietrze wchodzi nam do płuc, to też jest wyzwanie. Ale daliśmy radę. Jeszcze raz Tobie bardzo dziękuję. Wam również. No i pamiętajcie, chodzimy codziennie i jutro też idziemy na Power Walk. Dołączajcie. Do zobaczenia. Cześć Tomku. Cześć. Dzięki za wspólny spacer. To był Power Walk, twój podcast w ruchu. Razem idziemy małymi krokami ku wielkim zmianom.