[PRRC]: Jakub Wachnik

Julia Kręgiel, witam i zapraszam na kolejną poranną rozmowę Akademickiego Radia Centrum w wydaniu sportowym. Za nami pierwsze akcenty sezonu kadrowego siatkarskiej reprezentacji polskich kobiet i mężczyzn. Jeszcze nie tak dawno, bo na początku maja zakończyły się rozgrywki plus ligi, w których Bogdanka LUK Lublin zdobyła srebrny medal, a wcześniej sięgnęła po Super Puchar Polski i Puchar Polski. O minionym sezonie klubowym porozmawiam z moim dzisiejszym gościem, przyjmującym lubelskie drużyny panem Jakubem Wachnikiem. Dzień dobry. Dzień dobry. Już teraz oficjalnie przy włączonym mikrofonie jeszcze raz serdeczne gratulacje. Wicemistrzostwo Polski oraz Super Puchar Polski i Puchar Polski. Naprawdę trudno jest zatrzymać Bogdankę LUK Lublin w kolekcjonowaniu nowych trofeów. Bardzo dziękujemy za te gratulacje. Tak, ten sezon był też bardzo udany w naszym wykonaniu.

Trzy trofea przywiezione do Lublina, z czego bardzo się cieszymy. Myślę, że całe środowisko siatkarskie i miasto może być dumne z tego, co w tym sezonie osiągnęliśmy. Patrząc już z perspektywy czasu, jaka ocena w skali szkolnej od 1 do 6 należy się całej drużynie? Była i jest pełnia szczęścia, czy może panuje lekki niedosyt? W skali 1-6 to myślę, że piątka z plusem i wiadomo, że po ostatnim meczu finałowym, piątym, gdzie przegraliśmy 1-3 z drużyną Zawiercia, na pewno był jakiś niedosyt i przede wszystkim taka sportowa złość, że brakowało bardzo niewiele. Dlaczego w takim razie brakuje wam po tym sezonie najbardziej?

No i niestety wtedy zawiercie nas przełamało i dowiozło ten mecz do końca, a potem już oni mieli mecz u siebie w Sosnowcu przy swoich kibicach. No i tam też pokazali już klasę, a u nas czegoś zabrakło. Zabrakło niewiele, ale jednak czegoś. Mecze finałowe to także wyjątkowa historia ze względu na trenerów. Stefan Antiga i Michał Winiarski, czyli selekcjoner reprezentacji Polski i kapitan tej drużyny razem w 2014 roku sięgnęli po Mistrzostwo Świata. Dokonują tego w oddalonych od mniej więcej 10 kilometrów od Sosnowca Katowicach. Takie scenariusze pisze Sport i między innymi za takie momenty także go cenimy. Tak, piękna historia.

Kibice ze Sportowego Lublina po raz kolejny pokazali, że znaleźli miejsce także dla siatkówki. Cieszymy się, że była to feta. Pomimo deszczu, pomimo złej pogody przyszło bardzo dużo kibiców i dzielnie stali pod sceną, czekali na nas, aż miną te przemówienia, podziękowania i czekali na autografy, na zdjęcia. Niektórzy byli bardzo mokrzy, także wielki szacunek za cierpliwość, za poświęcenie. Ale bardzo dobrze się bawiliśmy i myślę, że to będzie tradycja. Po każdym jakimś ważnym zwycięstwie, mistrzostwie czy pucharze powinniśmy świętować razem, bo trzeba doceniać te zwycięstwa i cieszyć się razem z naszymi kibicami.