#53. Warszawa da się lubić

Bieg 1. Pozory mylą. Bieg 2. Kulturalna stolica Polski. Bieg 3. Co chcesz, to znajdziesz. Bieg 4. Smaki Warszawy. Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam. Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam. Kasia, wszystkiego najlepszego. Dzięki, dzięki wielkie, Dasza. I to naprawdę jest taka troszkę dziwna sytuacja, że zamiast tego, żeby obchodzić dzisiaj urodziny, to ja nagrywam podcast, kurde. To na tyle uwielbiamy naszych słuchaczy i nasz podcast, że nawet w swoje urodziny zajmujemy się właśnie tym.

Nie, nie żartuję, że kochamy Was wszystkich, ale żartuję, że to po prostu jest taka sytuacja, że dzisiaj jest czwartek, wszyscy są w pracy i będę obchodzić i świętować w weekend, oczywiście w sobotę, może w piątek też jutro. Ale to dzisiaj mam dzień wolny i pomyślałam, no czemu nie, będę z Daszą też teraz rozmawiać i to też fajna niby imprezka z Wami, ze wszystkimi. Oczywiście. To super, super urodzinki. Tak, no ale to naprawdę myślę, że takie moje najdziwniejsze urodziny, ponieważ od 6.30 już byłam rano na nogach, ponieważ z córką poszłyśmy do przychodni, żeby zrobić taką komisję zdrowotną do przedszkola.

I to na ósmą już byłyśmy tam. O 8.40 już skończyłyśmy, tak szybciutko nam poszło. Potem spacerowałyśmy, potem spotkałam się z rodzicami, potem z koleżankami na kawę, potem na obiad mąż przyjechał z pracy i z rodzicami razem wszyscy mieliśmy taki uroczysty obiad z tortem, z melonem i było super. Teraz jestem z Daszą i widzę, że Dasza nawet ma kieliszek czego? Sangri. Aha, ładnie wygląda bardzo. Po polsku to bym powiedziała, że kieliszek sangri, natomiast po hiszpańsku, jeżeli mówimy o akcencie, to dobrze powiedzieć, że nie sangre, tylko sangrije. Dasha, pamiętamy, że jest osobą wielojęzyczną, może mieszać teraz Wam kilka języków.

Dasha, powiedz, co u Ciebie? To dzisiaj coś też z urodzinami jest związane u Ciebie, nie? No dokładnie, bo dzisiaj mamy 11 sierpień, natomiast 15 sierpnia moja siostra ma urodziny, tak samo mój kolega ma urodziny. I właśnie dla mojego kolegi my robimy piosenkę, bo to było tak. Jak ja mieszkałam w Kaliningradzie, to mieliśmy taką naszą ekipę. Pakę. Pakę, tak. Ja pojechałam do Polski, dwójkę pojechały do Czech, jeden pojechał do Sankt Petersburga, jeszcze ostatni i właśnie ten solenizant On pojechał, znaczy nie, został w Klingradzie, później pojechał do miasta Wielki Nowgoród, ale później z powrotem wrócił do Klingradu. Znaczy w każdym razie, po prostu fajnie jest to, że jesteśmy na odległości.

Dobrze, dobrze. Tak, też obiecuję, że razem z Daszą już zrobimy jakiś, nie wiem, program taki na żywo, nie wiem, transmisję taką albo coś, jakieś stories zrobimy i właśnie pokażemy, co tam za prezencik, jaką niespodziankę Dasza mi przywiezie. Tak naprawdę marzę o zupce chińskiej, polskiej. Pamiętam, oczywiście, mam to zapisane, także No, widzisz, to jest najcenniejsze. Ale wiesz co, to dzisiaj też koleżanka mi wręczyła takie koraliki, które zrobiła też własnymi rękoma i to też jest coś takiego, w co włożyła swoją duszę i to naprawdę tak fajnie wygląda, nie tak jak, nie wiem, dla babci coś, a naprawdę tak modnie, pięknie.

Dobra, Dasze, więc tutaj też można zrobić taki wniosek z naszej rozmowy, że przyjaciele to jest coś, co jest najważniejsze w naszym życiu, czego potrzebujemy i to jest najważniejszy skarb. Rodzina, przyjaciele, bo ludzie to jest najważniejsze, tak? Żadna rzecz nie porównuje się z tym. Dokładnie tak, zgadzam się z tobą. Dobra, no ale Dasha to dzisiaj troszkę o... Przechodzimy... Tak, do sedna sprawy, jak się mówi, tak? I to Dasha była... Poczekaj, co to jest sedno sprawy? Sedno sprawy, tak dokładnie... Smysł? Nie powiem, co to jest sedno, tak osobno, ale tak, jakby smysł, tak, to jest...

Pamiętasz, który jeszcze był w Polsce stolica? Tak, jak ja z Tobą się uczyłam bardziej, tak? W ten sposób, tak? Że stolica, pierwsza stolica Polski to Gniezno, tak? Tak. Druga stolica to Kraków, tak? Tak. I teraz jest Warszawa. Więc tak, Warszawa i z Warszawą no chyba każdy, kto był w Polsce ma jakieś skojarzenie. Słyszałam taką opinię, że Nie da się być jakby obojętnym w stosunku Warszawy. Albo jej nienawidzimy, albo ją uwielbiamy. Co sądzisz na ten temat, Desza? Ok, powiem tak. Przyjechałam do Łodzi, bo w Łodzi jest tak, że z jednej dzielnicy do drugiej, to do tej dzielnicy dojedziesz jak do Warszawy, że chodzi o to, że blisko, nie? No bo Łódź jest naprawdę blisko.

I byliśmy tam na różnych przedstawieniach fajnych. To naprawdę, jeśli ktoś chce coś od kultury, to szukajcie w Warszawie. No właśnie, wiesz, bo też... Okej, byłam jeden dzień w Warszawie, nie? Znaczy teraz, tak? Już byliśmy w centrum. Fajne centrum. Byliśmy też w innych dzielnicach, rejonach i po prostu miałam takie wrażenie, że kurde, bardzo dużo osób mówi po angielsku, po niemiecku, po nie wiem w jakim języku, ale naprawdę, że to jest takie multi-kulti miasto. Jak mówiłyśmy o Łodzi, że Łódź jest taka, mi się wydaje, że Warszawa bardziej. I teraz, Dasha, myślę, że jeszcze po tym covidzie teraz czujemy ten kontrast. Jak nikogo nie było, turystów było mało, to teraz jakby otworzył się świat i dużo jest teraz ludzi z innych krajów i to jest fajnie.

Pamiętam jak ja karmiłam łabędzie chlebem, to było okej, Wtedy, a teraz ja przeczytałam, że to jest zabronione. U nas też tak się pisze, że nawet kaczki. Dokładnie i to jest takie, o kurde, także no trzeba uważać. Tak, pamiętam, że jeszcze jest fajny park Wilanów, ogród Saski i naprawdę, jak już Dasza powiedziała, to Warszawa jest tym zielonym miastem, ale pamiętajmy jeszcze o jednym symbole Warszawy, to taka palma, która tam stoi. Ale ona akurat chyba jest sztuczna, jeśli się nie mylę. To tylko przypomina drzewko. Ale też pamiętam, że byłam w Warszawie na wystawie takiego malarza po raz pierwszy Alfonsa Muchy. To nazywa się Alfons Mucha, pochodzi z Czech i to mój ulubiony styl w sztuce to secesja i takie obrazy.

I to było tak naprawdę jako kadr z filmu albo z reklamy, tak super to wyglądało. Pamiętam, że nawet zrobiłam zdjęcia. I gdzieś to mam w swoim archiwum. I pamiętam, że w Warszawie naprawdę dużo, dużo jest takich miejsc, gdzie możemy porobić ładne zdjęcia. I to, jak Dasza powiedziała, miasto bardzo różne i ma różne faktury, czyli możemy znaleźć tam i takie jakieś szkło i beton, jak się mówi, albo jakieś stare ściany, albo nawet niezadbane jakieś dzielnice. To też jest urok w tym, to jest super. I jeszcze chciałam powiedzieć, że w Warszawie jest taka ulica Kubusia Puchatka. Też to znajduje się w centrum, taka super i myślę, że to też dodaje uroku.

Naprawdę sobie uświadomiłam, że Warszawa jest zajebista. Chciałabym zwiedzić więcej, więcej Lokacje, że tak powiem. Polecam, jak najbardziej. Tak. Jeśli ktoś z naszych słuchaczy jest z Warszawy, to napiszcie też o jakichś może ciekawych miejscach. Jak się czujecie. Jak się czujecie. Zapraszamy do dialogu. I także, jak ktoś mieszka w Polsce, to Polska jest piękna. Czasami jak się mówi, że o, pojedę za granicę, natomiast Polska też jest piękna i trzeba z tego korzystać. Także, no... Przytulna, urocza i myślę, że to jest super kraj, naprawdę. To myślę, że będziemy już się zawijać. Tak, bo Dasza jeszcze ma kolejne nagranie, teraz piosenka. Tak.

Dobra, to Dasze dziękuję Ci bardzo za taki wieczór, że poprawiłeś mój humor, bo byłam troszkę smutna, że jestem sama w swoje urodziny, ale mam nadzieję, że jeszcze trzy dni przede mną imprezowanie, więc będziemy w kontakcie, czekamy też na Wasze opinie i do zobaczenia, do usłyszenia wkrótce. Pa, pa! Pa pa, trzymajcie się! Na razie, pa!