Rząd bez szału | Nasłuch

Teraz od kilku miesięcy mamy sytuację, w której te komunikaty CBOS zaczynają się taką rytualną frazą, że notowania rządu niewiele się zmieniły, że się ustabilizowały. I one się ustabilizowały na poziomie, który nie powinien zaskakiwać, biorąc pod uwagę rozkład poparcia dla partii. Tam, jak zajrzymy do szczegółowych danych, to widzimy, że rząd ma mniej więcej 90% poparcia wśród wyborców KO i mniej wśród pozostałych partii koalicyjnych. A oprócz tego trafiają się jacyś tacy dziwni ludzie, którzy na przykład głosują na PiS i mówią, że są zwolennikami rządu. To jest 3%. Niedużo, ale jednak jest też taka anomalia, że 11% wyborców Konfederacji uważa się za zwolenników rządu. Trochę niezdecydowanych, więc to się tak trochę wyrównuje. To pytanie o rząd zresztą jest, no, specyficzne.

Panuje nad partią i to miał od początku, odkąd został premierem i to jest niezachwiane panowanie, które będzie potwierdzone. W marcu, gdy ponownie zostanie wybrany na przewodniczącego Platformy, ale też panuje nad koalicją, co chyba trudno było powiedzieć z taką pewnością w pierwszych miesiącach sprawowania władzy, nad relacjami z PiS-em, w których to PiS jest obecnie w defensywie. To PiS przeżywa swoje problemy zarówno wewnętrzne, jak i na scenie politycznej, szczególnie w relacjach z partiami prawicowymi i też ma, myślę, że korzystne dla siebie relacje z prezydentem, które oczywiście są trudne. Ale Tusk tutaj nie przegrywa pomimo tego, że prezydent jest bardzo popularny, jest silnym prawicowym politykiem, może blokować wiele prac rządu. To Tusk nie ustępuje tutaj i potrafił sobie to zbudować tak, że z Karolem Nawrockim nie przegrywa.

Zgadzam się z tym, co mówiła Aśka, a dodam, że Domański jest dla mnie jednym z licznych przykładów polityka, którego Tusk wypromował i który w tej kadencji się objawił i który rzeczywiście urósł. Taką zdolność promowania nowych twarzy miał PiS i tam w gabinecie Mateusza Morawieckiego pojawiła się spora grupa. Młodych polityków, którzy stali się istotni później w PiS-ie. Donald Tusk nie idzie ewidentnie tą drogą. Te wszystkie nazwiska poza Domańskim, które wymieniła Joanna, towarzyszą nam od wielu, wielu lat. Tam jest jeszcze przecież Jan Grabiec. To są ludzie, którzy z Tuskiem są już drugą dekadę zwykle. Brakuje w tym rządzie jakichś stosunkowo młodych, obiecujących posłów, czy nawet na stanowiskach wiceministerialnych.

I słabo radzą sobie z wyzwaniami i problemami we własnych resortach. No to w tej pierwszej grupie wymieniłabym Waldemara Żurka, który przez opinię publiczną był dobrze widziany i dobrze oceniany w swoich pierwszych miesiącach po przejęciu resortu. Kilka spraw rzeczywiście rozpędził, pokazał szereg ustaw, szereg rozwiązań. Nie bał się konfrontacji z prezydentem, nie bał się konfrontacji z PiS-em. W tych pierwszych miesiącach jego urzędowania przyspieszyły sprawy rozliczeniowe. Myśmy wtedy też od razu zaznaczali, że to niekoniecznie wynika z jakiejś gigantycznej determinacji ministra, tylko z tego, że te sprawy po prostu na początku musiały się toczyć trochę wolniej. Natomiast teraz znowu mamy do czynienia

Część też organizacji, które za rządów PiS protestowały przeciwko łamaniu praworządności zwraca uwagę teraz na to, że Waldemar Żurek zbyt elastycznie podchodzi do niektórych zasad i na przykład odwołuje ręcznie prezesów sądów wbrew opinii kolegiów w tych sądach. Chyba te media społecznościowe, w których brylował, to było jednak przedawkowanie tego narzędzia. Tu Żurek przestał być chyba właśnie ulubionym ministrem jakiś czas temu Donalda Tuska, a był taki okres, że Tusk wydawał się z niego zachwycony. Ja bym to chyba jeszcze podostrzył, bo Joanna jednak to powiedziała bardzo łagodnie, troszkę bardziej stanowczo, a ja bym poszedł jeszcze o krok dalej i powiedział, że tu... Zarysowuje nam się kryzys, w sensie, że wydaje mi się, że będzie w najbliższych miesiącach coraz więcej problemów z Ministerstwem Sprawiedliwości, że ta gwiazda bardzo szybko blednie i wydaje mi się, że jedyna rzecz tak naprawdę, która mogłaby