Rząd bez szału | Nasłuch

Ja przed naszą rozmową spojrzałem sobie w CBOS i wyniki mnie dosyć zaskoczyły. Rok temu, w lutym, w marcu, rząd miał względnie stabilne poparcie. 36% respondentów deklarowało się jako zwolennicy rządu, 38% jako przeciwnicy. Następnie, od kwietnia do lipca, dało się zaobserwować silny trend negatywny, który zakończył się w lipcu, kiedy to mieliśmy 48% przeciwników, 32% osób, które popierały rząd. To był chyba taki największy rozjazd 16 punktów procentowych. Od tego czasu ta różnica się zmniejsza, ale w styczniu nadal przewaga przeciwników nad zwolennikami jest dosyć duża, bo to jest 42 do 33, czyli minus 9. I teraz dlaczego mnie to dziwi? Dziwi mnie to dlatego, że miałem poczucie, że nastąpiło odbicie, że rząd się odbudował, ale tak naprawdę chyba to nie jest historia o tym, że rząd się odbudował, tylko że z jednej strony mamy dosyć dobre sondaże partyjne,

I takiej sytuacji zwykle, i to było widoczne właśnie również wczesną wiosną zeszłego roku, wyborcy zwracają się ku rządzącym wiążąc z nimi nadzieję, że to oni zapewnią to bezpieczeństwo. A druga kwestia jest taka, że w marcu 25 roku był najlepszy moment kampanii Rafała Trzaskowskiego i wiele osób, i my również tutaj w tym podcaście spodziewaliśmy się zwycięstwa Rafała Trzaskowskiego. Mówiliśmy o tym, jak ta kampania na różnych polach wygląda dobrze, jak słaby jest przeciwnik i reszta stawki. I też ta dobra kampania odbijała się bardzo dobrze na notowaniach Koalicji Obywatelskiej, która sprawdziła w marcu 25 roku, miała 34% w sondażu CBOS, podczas gdy w styczniu tego roku koalicja ma 29% poparcia. Więc ten marzec to był taki bardzo dobry moment dla rządzących.

Jeszcze jedna rzecz się zmieniła w tych badaniach CBOSowych. W zeszłym roku stosunkowo silną pozycję miała jeszcze trzecia droga. Natomiast teraz we wszystkich badaniach widać bardzo silny wzrost partii Grzegorza Brauna, który ma bardzo, bardzo negatywne podejście do tego rządu. Konfederacja Mencena i Bosaka jest z rządu niezadowolona, ale jak patrzymy w poglądy tego elektoratu, to to zadowolenie nie jest aż tak silne jak to, które obserwujemy u Grzegorza Brauna, który po prostu w całości był praktycznie nienotowany i był bardzo słaby jeszcze rok temu, a teraz jest bardzo silny. Ja bym się w ogóle nie przywiązywał do jakichś pojedynczych odczytów i zwróciłbym uwagę na to, że dla rządu najgroźniejsze byłoby, gdyby ten trend spadkowy, który widzieliśmy w okolicach wyborów prezydenckich i tuż po nich się utrzymał i gdyby odpadały kolejne grupy, które do tej pory popierały rząd.

Teraz od kilku miesięcy mamy sytuację, w której te komunikaty CBOS zaczynają się taką rytualną frazą, że notowania rządu niewiele się zmieniły, że się ustabilizowały. I one się ustabilizowały na poziomie, który nie powinien zaskakiwać, biorąc pod uwagę rozkład poparcia dla partii. Tam, jak zajrzymy do szczegółowych danych, to widzimy, że rząd ma mniej więcej 90% poparcia wśród wyborców KO i mniej wśród pozostałych partii koalicyjnych. A oprócz tego trafiają się jacyś tacy dziwni ludzie, którzy na przykład głosują na PiS i mówią, że są zwolennikami rządu. To jest 3%. Niedużo, ale jednak jest też taka anomalia, że 11% wyborców Konfederacji uważa się za zwolenników rządu. Trochę niezdecydowanych, więc to się tak trochę wyrównuje. To pytanie o rząd zresztą jest, no, specyficzne.

I ciężko jest doprowadzić do sytuacji, w której wszyscy zwolennicy wszystkich partii byliby równo zadowoleni z tego rządu, więc tak jak rozmawialiśmy, rozumiem, że tak naprawdę zwolennicy Koalicji Obywatelskiej są najbardziej zadowoleni z tego rządu, a wyborcy koalicjantów prawdopodobnie mniej i to może rzutować na te słabsze notowania rządu. Przechodząc dalej, chciałem jeszcze was zahaczyć o notowania personalne członków rządu. Patrzyłem sobie w CBOS, gdzie prowadzi nadal Karol Nawrocki, choć ostatnio złapał delikatną zadyszkę. Za nim jest już bardzo rządowo, jest Kosiniak-Kamysz, jest Sikorski, dalej jest Trzaskowski i Tusk w Ibrisie. Po Nawrockim na podium jest Sikorski i Tusk. Więc z jednej strony mamy dosyć niepopularny rząd, ale z drugiej strony mamy względnie popularnego premiera, na pewno bardziej popularnego niż się spodziewaliśmy jeszcze parę miesięcy temu i względnie popularnych ministrów, jak to czytacie.

Przy czym znowu, jeśli spojrzymy głębiej w te badania, no to na przykład te wyniki Tuska, po pierwsze tam jest trochę więcej nieufności niż zaufania, po drugie tam CBOS na końcu tego komunikatu podaje też średnią z deklaracji zaufania i nieufności, no to tam Tusk jest na wyraźnym minusie, bo tam badani oceniają to na skali od chyba minus 3 do plus 3. Jeśli dobrze pamiętam, to Tusk jest na wyraźnym minusie i jest z kolei w czubie tego Rankingu polityków, którzy budzą sumarycznie największą nieufność. Za nim na pewno jest Jarosław Kaczyński. Politykiem budzącym największą nieufność na tej skali jest Grzegorz Braun, ale Tusk tam jest na minusie, Rafał Trzaskowski też tam jest na minusie. Znacznie chyba lepiej wypada na przykład wicepremier Kosiniak-Kamysz. No dobrze, to chwilę porozmawialiśmy o Donaldzie Tusku.

Nie ma o czym rozmawiać, znaczy rząd se rządzi. I że to jest chyba element tego sukcesu, że po tych pierwszych miesiącach czy nawet latach tej kadencji, gdzie były te wysokie oczekiwania, były problemy, były nietrafione nominacje ministerialne, były mniejsze czy większe aferki, to jakoś tak po prostu ta sytuacja się uspokoiła w ostatnich miesiącach. Ja dwa zdania jeszcze dopowiem. Po pierwsze, to nam trochę się nie rzuca w oczy, ale rząd przede wszystkim jest rozliczany z sytuacji gospodarczej i z tego, czy potrafi zapewnić poczucie bezpieczeństwa. I to są te dwa węzłowe tematy dla rządu. Jeśli chodzi o gospodarkę, to płyną raczej z niej dobre wiadomości, co zawsze sprzyja I to też w CBOS-ie widać, że tu jest z tych różnych odczytów, nastrojów, to ta ocena sytuacji gospodarczej jest chyba tym, w którym są najlepsze wiadomości dla rządzących.