Łączy nas gaz | Energia do zmiany

do handlu na danym obszarze. Czyli płynność i liczba uczestników będzie kreowała tą płynność, wielkość obrotu, łatwość otwarcia, zamknięcia transakcji. Liczba graczy na polskim rynku, oczywiście jeżeli popatrzylibyśmy nominalnie na tą liczbę, to mogłoby się wydawać, że jest ich wystarczająco, ale doskonale wiemy, że jest tutaj jeden gracz dominujący. Należałoby stworzyć takie warunki, aby tych uczestników dużych, znaczących, z silną ręką było więcej. Czy to może być niebezpieczne dla Orlenu, tego dużego gracza? Krótkoterminowo pewnie tak.

Wszyscy gaz, który jest kupowany w Stanach, dopływa do Polski, ale wówczas taka cena nie wchodziłaby do tego indeksu, bo musimy pamiętać o tym, że bierzemy pod uwagę tylko te transakcje, które w cudzysłowie zasilają dany obszar handlowy. Wobec tego, jeżeli transakcja została zawarta przez Orlen, i ten gaz popłynął sobie jednym z naszych metanowców w inny rejon świata, no to jest to czysto transakcja handlowa i nie ma to nic wspólnego z zasilaniem Polski, czy mam nadzieję większego obszaru handlowego w gaz, prawda? Więc tego nie bralibyśmy pod uwagę, ale...

To dość upraszcza i to wygodna jest dzisiaj nasza dyskusja. Możemy uciec od wszystkiego innego. Przeliczając dolara na MMBTU, czyli jak gdyby uśredniając wszystko, kiedy mamy cenę na Henry Hubie około 12 euro za megawatt o godzinę w stosunku do 32 na Henry Hubie i 37-38 w Polsce w euro za megawatt o godzinę, Oczywiście to są koszty transportu i on musi być uwzględniany w tej cenie, która jest w Polsce. Znowu wchodzimy w pewne szczegóły, czy mamy transakcje typu DES czy Free of Board, używając metanowców z floty Orlenu.

To wszystko musi być uwzględnione w cenie, którą pokazujemy. Dlatego to nie jest banalna sprawa, ale nie jest to też nauka rakietowa. Moje pytanie zmierzało do tego, że w takim idealnym świecie będziemy mieli dwa terminale LNG w Polsce, a potencjalnie trzy. Orlen ma zarezerwowaną część terminalu Independence na Litwie, czyli w sumie w optymistycznym scenariuszu mamy cztery terminale i mając możliwość samemu wyboru terminala, do którego przypłynie jego metanowiec, no to też tą elastyczność tam buduje. To znaczy Orlen może patrząc na taryfę w takim czy innym terminalu powiedzieć akurat w tym momencie... to mi się opłaca bardziej, więc popłynę tu, tutaj bym musiał dłużej poczekać w kolejce, więc popłynę tam i tak dalej. Więc to pewnego rodzaju elastyczność buduje, ale chciałbym, żebyśmy jeszcze wrócili do kwestii, o której już trochę powiedzieliśmy, to znaczy o zmiany charakteru rynku spot, szczególnie w Unii Europejskiej, no bo ta rola znacząco rośnie i my w całej Europie i my możemy trochę na tej fali popłynąć.

Mamy długie kontrakty, które trzeba obsłużyć i przywieźć do LNG. Daje nam to możliwości również tradingowe, czyli przy korzystnym układzie cen. Można sobie wyobrazić taką sytuację, że robimy transakcję z partnerem na DES-ie, a sami charterujemy lub wieziemy naszym statkiem nasz wolumen w inne miejsce i w efekcie na tym Orlen zarabia. Tak bym patrzył na tą elastyczność. Natomiast jeżeli chodzi o kreację samego rynku poprzez liczbę terminali, daje to możliwości... wprowadzenia coraz większego wolumenu, czyli patrząc na zapotrzebowanie, które jest w tej chwili, gdybyśmy mieli cztery terminale, uciekła też w naszej rozmowie, troszkę nam uciekła Ukraina, trzeba zrobić wszystko i to jest świetne.

Proszę popatrzeć na to, co dzieje się w tej chwili. że na Ukrainę nie dzieje się w ten sposób, że amerykański gaz przypływa do Polski i jest transportowany na Ukrainę i my zarabiamy na infrastrukturze. Dzieje się dokładnie tak, jak powinno być, czyli to Orlen kupuje ten gaz i odsprzedaje na Ukrainę, czyli jak gdyby... W ten sposób jest kreowany również hub gazowy. Fajnie by było, gdyby te ceny również wchodziły do koszyka cen gazu kreowanych na naszym rynku. To nie chodzi o ambicje i żeby stworzyć coś alternatywnego dla TTF-u, tylko chodzi o to, że nasz