Z funkcjonariuszem CBŚP

Obecnie CBŚP jest marką globalną, bo tak naprawdę gdzie nie pojedziemy, jeżeli ktoś powie CBŚP, to każdy wie o kogo chodzi. Jesteśmy rozpoznawalni nie tylko dla przestępców, bo dobrze wiedzą gdzie działamy, jak działamy i już wiedzą, że działamy tak naprawdę na terenie całego świata, ale również naszych partnerów zagranicznych. Duża część naszej pracy jest całkowicie niewidoczna, bo oprócz narkotyków, które nie trafią na rynek, również neutralizujemy te zagrożenia, które mogą być w naszym bezpośrednim otoczeniu i często ludzie sobie z tego nie zdają sprawy. Naszą tajną bronią jest właśnie EMPACT, ponieważ jest to tak naprawdę główny instrument Unii, Komisji Europejskiej po to, żeby kreować kierunki zwalczania tej przestępczości i też konsolidować działania wszystkich krajów innych oraz krajów trzecich, bo również kraje trzecie biorą udział w pracach platform EMPACT.

Jakie znaczenie ma dziś EMPACT dla CBŚP i dla bezpieczeństwa wewnętrznego całej Unii Europejskiej? Jeżeli chodzi o bezpieczeństwo Unii Europejskiej, jest to kluczowy instrument, jeżeli chodzi o zwalczanie przestępczości zorganizowanej i poważnej, ponieważ jest to tak naprawdę główny instrument Unii, Komisji Europejskiej po to, żeby kreować kierunki zwalczania tej przestępczości i też konsolidować działania wszystkich krajów innych oraz krajów trzecich, bo również kraje trzecie biorą udział w pracach Platformy EMPACT. Myślę, że najbardziej istotne jest to, że działają wszyscy według wspólnego planu. Taki plan obecnie jest przygotowany raz na dwa lata, obecnie jesteśmy w trakcie przygotowania planu na lata 26-27, ważny dla wszystkich krajów Unii Europejskiej. I myślę, że to jest mega ważne w tym kontekście, ponieważ na spotkaniach i to jest oczywiście długotrwały proces, ale wskazujemy jakie są nasze obecne priorytety, na czym powinniśmy się skupić i staramy się również przewidywać zagrożenia na

Myślę, że mogłem tu wymienić takie cztery punkty, które były najbardziej istotne, bo musimy trochę rozdzielić tą naszą pracę zarówno na EMPAK, jak i taką pracę typowo, jeżeli chodzi o pion narkotykowy. I pierwszym z nich jest właśnie spotkanie w Wielicce, które odbyło się w styczniu tego roku. Było to pierwsze spotkanie w Polsce, które zgromadziło driverów wszystkich priorytetów. Na ten czas jest ich piętnaścioro, do tego roku jeszcze będzie piętnaście, od przyszłego roku tych priorytetów będzie mniej, bo już tylko trzynaście. Natomiast w czasie tego spotkania udało się zgromadzić wszystkich przewodniczących EMPACTu oraz oczywiście kluczowe instytucje, które odpowiadają za cykl EMPACTowy, czyli Komisja Europejska, Sekretariat Rady Unii Europejskiej i również wszystkie agencje, które biorą udział w implementacji EMPACTu, czyli Europol, CEPOL, UDA, także te grono, które tam się znalazło, było naprawdę bardzo szerokie. Chodziło nam o przygotowanie właśnie nowego cyklu empaktowego i dostosowanie go do bieżących potrzeb, bo tak naprawdę to spotkanie to był wielki brainstorming.

I omówienie właśnie tego, co moglibyśmy poprawić. I właśnie tu wyszły te kwestie związane z finansowaniem, które tutaj udało się omówić dzięki właśnie Centrum Obsługi Projektów Europejskich, MSWiA, które również było z nami razem na spotkaniu. I myślę, że naprawdę wypracowaliśmy model, który będzie służył nam, ale również prawdopodobnie naszym następcom, jeżeli chodzi o EMPACT. Drugim takim kluczowym działaniem, które zrobiliśmy to była praca w Komisji ds. Środków Odurzających ONZ. To był marzec tego roku i tutaj udało się przedłożyć po bardzo szerokich konsultacjach w gronie krajów Unii Europejskiej pierwszą polską rezolucję, jeżeli chodzi o Komisję ds. Środków Odurzających ONZ w zakresie bezpieczeństwa funkcjonariuszy. To jest coś, czego nie zrobił do tej pory jeszcze nikt. Natomiast przyznam, że tak naprawdę prace nad tą rezolucją, które prowadziłem osobiście, to jest ponad rok pracy.

Grubo ponad rok pracy. Tak naprawdę myślę, że około półtorej roku zajęło przygotowania samego tekstu i konsultacje, które były prowadzone przez około 8 miesięcy wcześniej, zanim w ogóle doszło do spotkania komisji w Wiedniu. Więc tej pracy było naprawdę dużo. Natomiast udało się zwrócić uwagę Po raz pierwszy na tak bardzo istotną kwestię, właśnie jak wejścia na laboratoria, bo chodziło tutaj o tą bardzo specyficzną kwestię, właśnie pod kątem tych doświadczeń Polski, które mamy, czyli laboratoria syntetycznych katynonów, niezwykle wybuchowe laboratoria, na którym bardzo łatwo jest zginąć, czy laboratoria syntetycznych opiejdów, na których można się śmiertelnie zatruć. Mówimy o zagrożeniach, które Czyli my jako policjanci CBŚP, ale również inni policjanci, czy to z Komend Wojewódzkich, czy z innych służb, zmagają się w trakcie wejść na te nielegalne laboratoria narkotykowe.

Powiedzmy w ramach prawie że kompromisu, bo to była rezolucja, która została ukończona najpóźniej w czasie prac komisji, ale była tekstem, który praktycznie, myślę, że w 98% był zawarty w ramach kompromisu. To niestety nie było regułą w ramach tej komisji, bo ta sesja była w tym roku bardzo wyjątkowa, ponieważ była to pierwsza komisja od bardzo, bardzo dawna, kiedy rezolucje nie były uzgodnione w duchu kompromisu. Bo zazwyczaj to dzieje się w ten sposób, że tekst rezolucji jest uzgadniany I kraje jednogłośnie po prostu go przyjmują. Natomiast w tym roku wszystkie rezolucje były głosowane. Był jeden z krajów, który zażądał głosowania każdej rezolucji osobno. Z uwagi na treści, które były zawarte w tych rezolucjach, więc wszystkie rezolucje były głosowane, w tym również nasza oczywiście przeszła z jednym głosem sprzeciwu.