183: Niechęć do terapii pary

Witam w 183 odcinku podcastu Pokój w głowie. Jest to podcast psychoedukacyjny. Ten odcinek nagrywam w Warszawie, a za oknem są minus 2 stopnie. Dziś chciałabym kontynuować temat z poprzedniego odcinka o tym, co może nam dać terapia, jeśli chodzi o lęk przed bliskością, ale skoncentruję się tym razem na terapii pary. I na tym, co zrobić, jeżeli jedna z osób ma ogromną niechęć do tego rodzaju terapii, a chcielibyście w jakiś sposób naprawiać związek. Nazywam się Kasia Iwaszczuk-Pudzianowska i jestem psycholożką, która od wielu lat pracuje z dorosłymi, prowadząc terapię.

W poprzednim odcinku opowiadałam o tym, jak krok po kroku praca nad sobą i terapia indywidualna mogą nam pomóc w funkcjonowaniu w bliskich relacjach, w oswojeniu bliskości, w czuciu się dobrze w bliskości, w czerpaniu spokoju z bliskości i jakie są warunki też konieczne do spełnienia, żeby ta bliskość była dla nas dobra. Warunki takie jak wygląd w siebie, asertywność i my tego wszystkiego mamy za zadanie właściwie się nauczyć, o ile chcemy stworzyć fajny, konstruktywny i dobry dla nas związek. Jeśli jesteśmy natomiast już w związku i pojawiają się jakiekolwiek problemy, to bardzo często pierwszym pomysłem jest terapia pary. I kiedy ludzie idą na tą terapię pary, to myślę, że też często okazuje się, że ktoś albo obie osoby fajnie by było, gdyby poszły na terapię indywidualną.

Albo do kanalizacji. Do tojtoja, o właśnie, do tojtoja wywalamy. Wyjaśnienia w stylu jestem gorszy, jestem beznadziejny, nie zasługuję na miłość, coś ze mną nie tak, nie nadaję się i w ogóle mam taką właściwość, że do niczego się nie nadaję. I z tą właściwością już się nic nie da zrobić. To nie, to wrzucamy do tojtoja, szukamy innych wyjaśnień. Wyjaśnień w stylu Czego nie umiem? Dlaczego tego nie umiem? Czego nie wiem, a inni wiedzą? Co potrzebuje się dowiedzieć? Czego potrzebuje się nauczyć? Kim ja w ogóle jestem? Po co mi związek? Co zrobić, żeby się dobrze czuć w związku i w ogóle w relacjach z ludźmi? Oprócz unikania i wycofywania się i reagowania być może agresją czy też pasywną agresją.

Związek ma nam dawać spokój, więc to też jest kolejna rzecz, którą Klaudiusz musi zbadać, dlaczego jemu akurat związek odbiera spokój, a nie go daje. Co tam w ogóle nie gra? Co się nie trzyma kupy? No bo na pewno coś się nie trzyma kupy. No i gdyby Klaudiusz poszedł na tą straszną terapię indywidualną, to dopiero tam mógłby zauważyć, że od dawna ignoruje swoje potrzeby, że w ogóle ma jakieś potrzeby, że ma emocje, że ma prawo do emocji, że myli bycie w relacji z byciem odpowiedzialnym za wszystko, że wierzy w to, że dobry związek wymaga ciągłego, nieustającego wysiłku i ciągłych, nieustających karkołomnych starań.

My przychodzimy ze swoimi celami na terapię przede wszystkim. Jeżeli masz trudność, W funkcjonowaniu w bliskich relacjach masz jakąś obawę, trudno ci jest też komunikować, źle się czujesz, nie chcesz się więcej starać, no to pewnie twoim celem jest poznać siebie i zdobyć narzędzia do tego, żeby asertywnie funkcjonować w bliskiej relacji, żeby mieć narzędzia do tego, żeby zbudować związek. I to możesz powiedzieć na początku terapii. No i fajnie. To wszystko, co chciałam powiedzieć w tym odcinku. Dziękuję za wysłuchanie. Jeśli masz ochotę sięgnąć po więcej moich treści, to sobie poklikaj linki w opisie tego odcinka albo zajrzyj na stronę pokójwgłowie.pl, gdzie znajdują się linki do mediów społecznościowych i transkrypcje wszystkich odcinków tego podcastu oraz sklep z pamiątkami i sklep z różnymi artykułami dotyczącymi treści niniejszego podcastu.