Pogadane: Gośka Chruściel

I to są tylko prace oczywiście związane z teatrami, no bo przecież jeszcze ta wokalna twoja strona jest zdecydowanie szersza, no bo mamy i studio Accantus i twoją solową karierę muzyczną, właściwie dzięki której dzisiaj się spotykamy. Tak. No to od tego zacznijmy może. Pomyślałem sobie, że tytuł jest bardzo fajny, bo wielokrotnie sami powtarzamy, że to nie na moje nerwy, nie na nasze nerwy. Tak nazywa się twój utwór, co ujrzał Światło Dzienne. Pierwsza fala gratulacji już się skończyła, czy ona jeszcze trwa przez ten tydzień? Nie, jeszcze trwa. Wiadomo, że te pierwsze dni są takie najmocniejsze.

To właśnie pojechałam na takie warsztaty, właśnie na tekstmisje, na sklejam słowa i tak zaczęłam badać to, jak piszę cały swój tekst, bo na początku miałam jakieś takie myśli pozbierane różne i tak się odważam po prostu. Okej, bo myślałem, że Gośka, która już szła do tej Akademii Muzycznej, to już wtedy wiedziała, że za chwilę wydam swoją płytę. No ja bardzo, bardzo nieśmiało o tym marzyłam, ale to wszystko się tak rodziło, rodziło, rodziło, bo też... No nie, nie miałam takiej odwagi, nie czułam się... W ogóle jak szłam na te studia, bo jestem z tego Rzeszowa, skończyłam technikum fryzjerskie, w ogóle nawet nie wiedziałam, że to pójdzie w tę stronę, więc jak przyszłam na te studia na Akademię, taka właśnie zielona, nie po szkole muzycznej, tylko po...

Ale to nie jest ta sama rola. Nie, nie, to nie jest ta sama rola. W Studio Accantus Bartek Kozielski zaproponował mi rolę Katarzyny Aragońskiej, czyli pierwszej żony Henryka VIII i oglądając już ten spektakl, bo on bardzo często jeździ na West End, ogląda sobie nowe nowości, wrócił i mówi, ale mam po prostu taki pomysł. Gośka tutaj i puścił mi ten numer, ja sobie myślę, no musical, ale taki bardzo popowy, że te wszystkie utwory brzmią jak utwory takich div popowych, właśnie Beyoncé, jakaś Ariana Grande, trochę Pink, Avril Lavigne, tam jest wszystko, przekrój popu światowego. No i podjarałam się bardzo tym i nagraliśmy to i tak naprawdę uważam, że trochę dzięki Bartkowi, dzięki Studio Accantus ta Polska się trochę dowiedziała o tym musicalu, zwłaszcza właśnie, że to się wśród tych fanów Accantusowych tak rozniosło.

Bardzo ją kocham. Ale obie Królowe czuję tak samo, bo teraz znów w sobotę, niedzielę wchodzę do koncertu Acantuso, bo trwa trasa Acantus Life 6. Tak, byłem teraz w Poznaniu. A, okej. No. I właśnie z Natalką się dubluję Piotrowską, bo ona... Tak. I ona była tam, a ciebie nie było. Nie, nie było, no. No i ja teraz wchodzę w Bydgoszczy i w Gdańsku mam dwa pierwsze koncerty, więc sobie wejdę w te buty aragońskie i no i sobie pociągnę to. Już do końca trasy będę ja teraz. A, okej. No, także tak to wygląda. W jednym z wywiadów na pytanie, czy masz jakąś wymarzoną rolę musicalową odpowiedziałaś, ogólnie staram się nie marzyć, ale jakoś mi się zdarza, że czasem dostaję szansę zagrania w czymś świetnym.

Poczekali, no. A w Poznaniu to graliśmy ostatni koncert trafił. Tak, tak, no. Tak, tak. Męczenie, ale jak zwykle, jak po prostu się widownia odpali, a Cantus ma tak łaskawą i taką, kurczę, kochającą, słuchającą widownię, naprawdę... No i znającą wszystkie teksty. Tak. Ja kiedyś miałam taką sytuację, jeszcze na poprzedniej trasie, że śpiewałam właśnie No Way Katarzynę Aragońską i pomyliłam się w monologu i wiedziałam, że już potem przez całą trasę miałam taką traumę, Boże, oni to znają, a ja zaraz i już za każdym razem mam taki ogromny stres, że się pomylę, ale z drugiej strony widownia Kantusa od razu mi pomogła, więc wskoczyłam.

I na szczęście teraz już trochę to odpuściło i z powrotem wrócił ten taki luz i ta radość. Bo pewnie jak byłeś rok temu na koncercie Akantusa w Poznaniu, to ja bardzo możliwe, że się tak stresowałam właśnie i powtarzałam ciągle w głowie tekst. Tylko, że tego nie widać. Na szczęście nie. Tylko po prostu w mojej głowie jest masakra, no ale teraz już jest o wiele, wiele lepiej. No to w takiej sytuacji to zmęczenie po koncercie było zdecydowanie większe niż zazwyczaj. No tak, no tak, no bo człowiek niepotrzebnie się nakręca, a co, jak się pomylę, no to się pomyla. A tym bardziej, że Akantus miał jednak w tygodniu kilka tych koncertów, więc po takim secie tydzień dochodzenia do siebie.

No, chociaż trochę też nie ma na to czasu, no bo w tym tygodniu na przykład mam tak, że muszę zagrać środa, czwartek, piątek We Will Rock You i sobota, niedziela Acanthus i w przyszłym tygodniu też tak, środa, czwartek, piątek i po prostu w tym listopadzie jeszcze mam tak naprawdę 10 chyba koncertów i spektakli, więc a ile mamy do listopada? No jakieś 10 dni jeszcze chyba. Pogadane na rozmowach. Właśnie nie pamiętam, ale muszę przyznać, że to jest naprawdę świetny musical.