Pogadane: Agnieszka Cubała

Ale postanowiła być tak zwanym gońcem Biura Informacji i Propagandy, nawet nie łączniczką, a gońcem. I ona była tą osobą, która z Biura Informacji i Propagandy przenosiła informacje artystom, gdzie mają przyjść, żeby się mógł odbyć koncert. Między innymi takie informacje przenosiła swojemu mężowi, czyli panu Janowi Ekierowi, którego miałam wielką przyjemność poznać. który w powstaniu takich koncertów fortepianowych oczywiście, znaczy czasem to był fortepian, czasem pianino, a czasem wręcz organy, bo na organach też potrafił grać, dał około 30, natomiast Mieczysław Fock dał takich koncertów dokładnie 104, bo kiedyś go uświadomiła pani, która właśnie pracowała w Biurze Informacji i Propagandy, ale jak on sam mówił, takich nieformalnych było znacznie więcej, ponieważ on nigdy nie miał pamięci do haseł,

Ale też jest relacja, że w tego typu sposób też pomagała chociażby rannym powstańcom. Więc ta miłość była bardzo, bardzo różna. Oczywiście czasami, jeśli chodzi o te śluby, to czasami pretekstem do ślubu była po prostu miłość. Czasami to, że takie przeświadczenie, tak jak mówił chociażby Jan Nowak-Jeziorański, że koniec się zbliża, więc spotkajmy go razem. A czasami przeświadczenie, że w obozie małżeństwom będzie łatwiej, więc pragmatyzm również się pojawiał, tak jak dzisiaj. A te śluby jak wyglądały? To była uproszczona formuła, że przysięgamy sobie, czy z pompą też się odbywały? Nie no, bardzo, bardzo różnie, bo to znowu zależy od tego, kto gdzie brał ślub i jaki był ksiądz i jakie miał wymagania.