263. "Doktryna Donroe". Maduro, ropa naftowa i amerykańskie imperium

We will run Venezuela. We will run the country, tak powiedział. Co było pewnym zaskoczeniem dla obecnej konferencji, w tym dla, mam wrażenie, Marko Rubio, który stał za prezydentem Donaldem Trumpem. którego pewnie noworocznym postanowieniem było na przykład mniej pracować, bo i tak już jest sekretarzem stanu, doradcą do spraw bezpieczeństwa narodowego, archiwistą państwowym, czyli szefem archiwów narodowych, a teraz jeszcze okazuje się... No i jeszcze dodajmy, angażuje się, nie zawsze, ale bywa na tych rozmowach pokojowych między Ukrainą a Rosją. Czyli ma dużo pracy, a tu jeszcze się okazuje, że być może będzie, jak to określił New York Times, wicekrólem Wenezueli. No bo Donald Trump... Prokonsul Marcus Rubius, też widziałem takie żarty. To oczywiście, jak mówię, są żarty. No nie do końca, bo Donald Trump wskazał go z imienia i nazwiska.

To nie tak, że dziennikarze sobie wymyślili, tylko jak pan prezydent powiedział, my będziemy zarządzać krajem, no to dopytywany o szczegóły powiedział tych dwóch panów za mną stojących, a to był Pete Hexet i właśnie Marco Rubio. Rubio później w wywiadach tych licznych tłumaczył, że... Ja myślę, że rozumiem. Powiedział to 12 razy prezydent Stanów Zjednoczonych, więc to dość oczywiste, że ludzie się na tym skupiają, ale cytuję Marko Rubio. Chodzi o to, że oczekujemy zmian w Wenezueli i chodzi o to, żeby nią kierować. To polityka, którą się kierujemy, tak dobrze tłumaczyłem, chcemy, żeby Wenezuela przeprowadziła zmiany dobre dla mieszkańców Wenezueli i dla naszego interesu narodowego. Czyli widzisz, że to run, nie chodzi o to, żeby run Wenezuela, tylko run the policy.

Ale pod warunkiem, oczywiście, powiedział prezydent Trump, jeżeli ona będzie robiła wszystko to, czego my... Żeby uczynić Wenezuelę znowu wielką. Ale to, żeby uczynić Wenezuelę znowu wielką, to trzeba robić to, co pan prezydent Trump nakazuje. To znaczy, co Stany Zjednoczone jej nakazują i jeżeli tego nie zrobi, powiedział prezydent Trump w wywiadzie dla magazynu The Atlantic, to może ją spotkać los jeszcze gorszy niż Maduro. Czyli będą, nie wiem, znowu, może ja źle myślę, ale to... No tak to brzmi, jakby oni mieli zarządzać taką groźbą kolejnych porwań, zakładam, albo eliminacji jakichś tych przywódców. Jak się nie posłuchasz, to ciebie też zdejmiemy i przyjdzie ktoś trzeci. I jak ten się nie będzie słuchał, to też go zabierzemy. Zwłaszcza, że te 15 tysięcy zgromadzonych wojsk w pobliżu Wenezueli wciąż zostaje i zawsze są gotowe na drugi atak.

I jak to powiedział Trump, w razie potrzeby, gdyby nowe władze były oporne. Ponieważ, znowu cytat, nie boimy się boots on the ground. Boże, jaki ten odcinek jest bogaty w te związki kazeologiczne. Ale to jest w ogóle jeszcze coś innego, bo raz, że można wykorzystać te siły zgromadzone wokół kraju. Żeby grozić takim uderzeniem podobnym. Projektować siłę i ewentualnie wykonać taki atak na konkretną osobę, jeżeli się nie będzie słuchała. Ale można też burcone ground. Czyli wysłać żołnierzy. I to jest już, to wywołało szok może wśród części zwolenników Donalda Trumpa, na przykład pana Tuckera Carlsona, ale także, nie wiem, Steve'a Bannona, Marjorie Taylor Greene i tak dalej. No bo oni jednak słuchali pana prezydenta w kampanii i tej pierwszej kampanii jeszcze 2015-16 i teraz, kiedy pan prezydent mówił, że absolutnie przecież nie będziemy wysyłać amerykańskich żołnierzy, bo wtopiliśmy w Iraku, wtopiliśmy w Afganistanie.

Z tą ropą to jest różnie, proszę pana, bo to już są różne analizy. I z jednej strony widziałem poważne analizy, czy przynajmniej pretendujące do miana poważnych, które mówią, chodzi o ropę, chodzi tylko o ropę, bo zawsze chodzi o ropę, w Iraku też chodziło o ropę, wszystkim rządzą wielkie koncerny, które dyktują Trumpowi, co ma robić. I moim zdaniem taka analiza jest jednak analizą dość płytką, która ignoruje różne inne względy, na przykład w Iraku, mówiliśmy Państwu o tym w odcinku o Iraku, nie chodziło tylko o Europę. To jest takie ignorowanie względów ideologicznych, jakby przekonanie, że wszystkim rządzi ekonomia. Ale też ignorowanie względów czasami przypadkowych, wiesz, jest taki tekst, który bardzo serdecznie Państwu polecam, może zamieścimy też... w newsletterze Georgia Packera z The Atlantic, który zaczyna się od cytatu Richarda Hassa, to był przez wiele lat wydawca Foreign Affairs, a wcześniej pracował w administracji Busha i on powiedział, że umrę nigdy nie dowiadując się, jak doszło do inwazji na Irak i kto podjął tę decyzję.

czyli zdrowo rozsądkowe przywrócenie dominacji USA w regionie i odsunięcie konkurentów spoza półkuli od dostępu do, cytuję, strategicznie kluczowych atutów, no to byłaby ta właśnie ropa wenezuelska. No i o tym, że jest to doktryna Donorego, Donald Trump bardzo dużo mówił, więc znowu słuchajmy Donalda Trumpa i słuchajmy tego, co nam tłumaczy. No i też częstym gościem w mediach, czy jakby może głośnym echem odbiły się również wywiady Stevena Millera, czyli zastępcy szefa personelu, szefowej personelu w Białym Domu, który... Słuchaj, odpowiedzialny za politykę, on jest zastępcą sztabu, czy zastępcą personelu do spraw polityki i jak przeczytałem ostatnio w bardzo dobrym tekście The Atlantic, nie wiem czy czytałeś o Millerze, jest generalnie uważany za takiego premiera Donalda Trumpa, tak?