#273 400 dni na rowerze bez planu, bez spiny. Państwo Hasztag
Kazachstan na rowerze - przez stepy i góry Tien-Szan z Barents.plTo jest rozmowa o podróży, która zaczęła się dużo wcześniej niż pierwszy przejechany kilometr. Rita i Krzysiek, czyli Państwo Hasztag, opowiadają o swoim wspólnym życiu w świecie kreatywnym, o relacji, która dojrzewała przez lata, i o pomyśle na wielką wyprawę, który też dojrzewał długo, spokojnie, gdzieś w tle codzienności. Jest tu i licealna historia początku znajomości, i rowerowe początki na ostrym kole, i ten bardzo charakterystyczny moment, kiedy człowiek czuje, że potrzebuje wyjść z życia na chwilę, żeby móc wrócić do niego inaczej. To także rozmowa o wypaleniu, zmęczeniu pracą, potrzebie resetu i o decyzji, żeby nie robić tego połowicznie, tylko ruszyć naprawdę daleko.Ale ten odcinek jest przede wszystkim o podróży bez sztywnego planu, która z czasem stała się czymś znacznie większym niż tylko rowerową wyprawą. 400 dni w drodze, 25 tysięcy kilometrów, dwa rowery kupione bez wielkiego budżetu, bardzo proste przygotowanie fizyczne i ogromna gotowość, żeby brać rzeczy takimi, jakie są. Rita i Krzysiek opowiadają o tym, jak wygląda życie w rytmie kolejnych krajów, kolejnych granic, kolejnych problemów i kolejnych zachwytów. O pustyni w Iranie, o Pakistanie, o Indiach które psychicznie i fizycznie potrafią przeorać człowieka, o jedzeniu które staje się obsesją, o wodzie która nagle urasta do rangi największego luksusu i o tym, że rowerowa podróż bardzo szybko sprowadza wszystko do najprostszych pytań: czy masz co jeść, czy masz gdzie spać, czy masz siłę jechać dalej.W części EXTRA:Rita i Krzysiek schodzą z wielkiej narracji o roku w drodze do bardzo konkretnych zasad, patentów i decyzji, które pomagają po prostu przetrwać. Jest tu temat wody butelkowanej i tego, dlaczego w pewnym momencie ekologia przegrywa z doświadczeniem. Jest jazda po zmroku, rozbijanie obozowiska, gotowanie w taki sposób, żeby nie ściągać na siebie niepotrzebnej uwagi, i jest też bardzo praktyczne spojrzenie na to, kiedy improwizacja działa, a kiedy lepiej trzymać się prostych, sprawdzonych reguł.Ale ta część Extra jest też o całej tej surowej, codziennej logistyce długiej wyprawy. O myciu się z półlitrowego bidonu, o gotowaniu z tego, co akurat jest pod ręką, o legendarnej „tasamce”, o ryżu z niespodziankami, o spaniu na dziko, o jedzeniu które ma przede wszystkim dawać energię, a dopiero potem smak. To jest bardzo szczera opowieść o tym, że podróż długodystansowa nie składa się z samych wielkich widoków i pięknych momentów. Składa się też z brudu, głodu, zmęczenia, kombinowania i nieustannego podejmowania małych decyzji, które potem robią wielką różnicę.Zdjęcia i linki: https://www.podcastrowerowy.pl/Facebook: https://www.facebook.com/PodkastRowerowyInstagram: https://www.instagram.com/podkastrowerowy/Reklama Barents.plProdukcja Oryginalna Earborne Media
No i dobra, no to gdzie jedziemy? No i najpierw to w ogóle mieliśmy jechać do Kuala Lumpur, bo byliśmy tam równo 10 lat temu i chcieliśmy zrobić sobie taką podróż sentymentalną. Sentymentalną. Tak, że pojedziemy do Kuala Lumpur, bo 10-latek zobaczymy jak się zmieniło. No i Krzysiek otworzył mapę i mówi tak... No, a jest coś dalej? A mi nie trzeba dwa razy mówić? Ja po prostu dalej GPS? Jest. Timor Wschodni, już dalej nic nie ma, tylko Australia. No i tak wyszło, że w sumie drugi plan, znaczy tak, pierwszy plan to był Kuala Lumpur, no i, a później właśnie był Timor Wschodni, no i, no i tak, i był Timor Wschodni, już dalej nic nie ma, tylko Australia, kolejny kontynent, nie? No jeszcze na tą Papuje nam się chciało jechać, ale to już czasu było. To było gdzieś też moje marzenie, spotkać ludużerców. I wrócić.
Oczywiście, że wrócić. Dogadać się z nimi, być tam szefem. Odpiewnić z nimi zupę jakąś. Więc tak to było, że był Timur Wschodni, rok urlopu. Oczywiście to wszystko musiało być troszeczkę... Zorganizowane to takie słowo za bardzo trochę, ale no musieliśmy sobie wcześniej mieć jakiś plan na to, żeby sobie tą kasę uzbierać na ten nasz wyjazd, no bo to tak trzeba było. Przez rok nie mieliśmy pracy, jakby nie patrzeć. Rok wycięcia z życia, tak, totalnie, nie? Dokładnie. No więc przez ten rok przed podróżą wiedzieliśmy już, że będziemy za kolejny rok jechać i no i cisnęliśmy projekty. Już na samym oparach po prostu, już to moje wypalenie to już sięgnęło prawie zenitu. Mówiliśmy, dobra, musimy już to zrobić, no i... Czyli najpierw pojawił się koncept jednak i też przygotowanie, czyli nie tak bez planu, bo plan zaświtał, trzeba było przygotować budżet.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Piotr Peszko wprowadza słuchaczy do podcastu, a Joanna Wepniewska przedstawia gościa, Krystiana Drabinę i Ritu Drabinę, opowiadając o ich historii i powstaniu hashtagu #Paniestat.
Rita i Krzysztof Drabinowie opisują, jak zaczęli rowerować z ostrykami kołami, a potem zaczęli planować długotrwałą podróż, która stała się ich głównym celem.
Rozmowa skupia się na przygotowaniach do podróży, budżecie i decyzji o wyborze rowerów. Opowiadają o finansowym i fizycznym przygotowaniu do długotrwałej podróży.
Rozmowa koncentruje się na pierwszych dniach podróży, wyzwaniach fizycznych i logistycznych, a także na decyzji o wyborze prostych rowerów i niskobudżetowej podróży.
Rozmowa o adaptacji ciała i głowy podczas długotrwałej podróży na rowerze, podkreślenie istotności przygotowań i otwarcia dla przetrwania w nieznanym środowisku.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kazachstan na rowerze - przez stepy i góry Tien-Szan z Barents.pl
To jest rozmowa o podróży, która zaczęła się dużo wcześniej niż pierwszy przejechany kilometr. Rita i Krzysiek, czyli Państwo Hasztag, opowiadają o swoim wspólnym życiu w świecie kreatywnym, o relacji, która dojrzewała przez lata, i o pomyśle na wielką wyprawę, który też dojrzewał długo, spokojnie, gdzieś w tle codzienności. Jest tu i licealna historia początku znajomości, i rowerowe początki na ostrym kole, i ten bardzo charakterystyczny moment, kiedy człowiek czuje, że potrzebuje wyjść z życia na chwilę, żeby móc wrócić do niego inaczej. To także rozmowa o wypaleniu, zmęczeniu pracą, potrzebie resetu i o decyzji, żeby nie robić tego połowicznie, tylko ruszyć naprawdę daleko.
Ale ten odcinek jest przede wszystkim o podróży bez sztywnego planu, która z czasem stała się czymś znacznie większym niż tylko rowerową wyprawą. 400 dni w drodze, 25 tysięcy kilometrów, dwa rowery kupione bez wielkiego budżetu, bardzo proste przygotowanie fizyczne i ogromna gotowość, żeby brać rzeczy takimi, jakie są. Rita i Krzysiek opowiadają o tym, jak wygląda życie w rytmie kolejnych krajów, kolejnych granic, kolejnych problemów i kolejnych zachwytów. O pustyni w Iranie, o Pakistanie, o Indiach które psychicznie i fizycznie potrafią przeorać człowieka, o jedzeniu które staje się obsesją, o wodzie która nagle urasta do rangi największego luksusu i o tym, że rowerowa podróż bardzo szybko sprowadza wszystko do najprostszych pytań: czy masz co jeść, czy masz gdzie spać, czy masz siłę jechać dalej.
W części EXTRA:
Rita i Krzysiek schodzą z wielkiej narracji o roku w drodze do bardzo konkretnych zasad, patentów i decyzji, które pomagają po prostu przetrwać. Jest tu temat wody butelkowanej i tego, dlaczego w pewnym momencie ekologia przegrywa z doświadczeniem. Jest jazda po zmroku, rozbijanie obozowiska, gotowanie w taki sposób, żeby nie ściągać na siebie niepotrzebnej uwagi, i jest też bardzo praktyczne spojrzenie na to, kiedy improwizacja działa, a kiedy lepiej trzymać się prostych, sprawdzonych reguł.
Ale ta część Extra jest też o całej tej surowej, codziennej logistyce długiej wyprawy. O myciu się z półlitrowego bidonu, o gotowaniu z tego, co akurat jest pod ręką, o legendarnej „tasamce”, o ryżu z niespodziankami, o spaniu na dziko, o jedzeniu które ma przede wszystkim dawać energię, a dopiero potem smak. To jest bardzo szczera opowieść o tym, że podróż długodystansowa nie składa się z samych wielkich widoków i pięknych momentów. Składa się też z brudu, głodu, zmęczenia, kombinowania i nieustannego podejmowania małych decyzji, które potem robią wielką różnicę.
Zdjęcia i linki: https://www.podcastrowerowy.pl/
Facebook: https://www.facebook.com/PodkastRowerowy
Instagram: https://www.instagram.com/podkastrowerowy/
Reklama Barents.pl
Produkcja Oryginalna Earborne Media