#255 SAPANA - himalajska droga do marzeń. Kamila Rojszczak-Adamska. Czyta: Lena Schimscheiner cz.3

a ona wije się stromymi serpentynami do góry w kierunku małego załamania między zboczami. Dalej nie widać już nic. Ciąg dalszy pozostaje nam odkryć samodzielnie. Na pewno jednak czeka nas srogi wypych. Póki co jemy śniadanie, a w zasadzie niektórzy jedzą, inni tylko próbują. Sylwii bardzo nie wchodzi. Kupiła sobie na śniadanie zaledwie cynamonkę i teraz żuje ją przez długi czas, próbując połknąć. Je z rozsądku, a nie z potrzeby. Nie ma niestety apetytu. Dziś nie czuję się zbyt dobrze. Uśmiecha się jak zawsze, ale samopoczucie ma średnie. Żołądek jej mocno dokucza i przez to nie jest w pełni sił. Jej przeciwieństwem jest w tej chwili Jaro, który bez zająknięcia połyka cały talerz makaronu Chow Mein.

Nie każdego stać na to, żeby mimo własnego zmęczenia i płytkiego oddechu pomóc drugiej osobie. Idziemy dalej. Górna część naszego dzisiejszego podejścia wymaga od nas więcej gimnastyki i zaangażowania bo rower trzeba częściej podnosić na kolejne stopnie i występy skalne. Pod stopami uślizguje nam się częściowo roztopiony śnieg, którego na tym odcinku jest więcej. Nie zdążył jeszcze stopnieć. Część ścieżki jest też mocniej oblodzona i wyślizgana, więc musimy uważać, żeby nie odjechać z rowerem do tyłu, pchając go jednocześnie do przodu. Nie chce nam się zakładać raczków, bo wiemy, że mamy już niedaleko, ale nasze rowerowe buty nie są na tę chwilę najlepszym rozwiązaniem, choć i tak sprawdzają się znakomicie, biorąc pod uwagę warunki.