163. Cebule na Torcie #90 (02-09-2026)

Mi się po prostu wydawało, że 180 czy 200 tysięcy ludzi to jest trochę za mało, żeby zająć kraj, który jest dwa razy większy od Polski powierzchniowo, ma 45 milionów ludzi, jest przecięty kilkoma wielkimi rzekami z Dnieprem na czele i który ma armię liczącą wtedy przed mobilizacją tam jakieś 400 tysięcy żołnierzy. To jest po prostu trochę za mało, że gdyby oni tam skumulowali milion żołnierzy na tej granicy, to bym powiedział tak, tak, to się może udać, ale ich było tam 200 tysięcy, no i jak wiemy oczywiście się nie udało. Putinowi się wydawało, że się uda. I to wystarczyło. I to wystarczyło, mimo że z perspektywy czasu możemy powiedzieć, nie no to było idiotyczne, to się nie mogło udać, prawda? Wtedy wiele osób uważało, że się uda, też się bałem, że się uda, bo Kto wie, jak to wojsko ukraińskie zareaguje, ilu tam zdrajców było, tak jak ten na południu, co jakiś tam wysoko postawiony dowódca ukraiński de facto umożliwił Rosjanom wjazd od strony Krymu, co było najtrudniejszym kierunkiem, jeśli tam największe sukcesy właśnie, prawda?

W Waporze wjechano od strony okupowanego Krymu. No i teraz jest podobnie. Dysproporcja jest na naszą korzyść i to bardzo, ale Putinowi może się wydawać, że owszem, może i my mamy czołgi, rakiety, samoloty i tak dalej, i tak dalej, no i też broń cybernetyczną, ale może nie będziemy chcieli jej użyć. Na przykład w obronie, wiesz, Narwy. Tak? Że może nie będziemy chcieli umierać za jakąś hipotetyczną narwę? Bardzo dobrze, że wspomniałeś przed momentem o tym, że dla Rosji byłby dobrze, jakbyśmy się zaczęli kłócić i bardzo dobrze, że zacząłeś temat tego, jak byśmy mogli zareagować, gdyby się zrealizował scenariusz jakiś hipotetyczny, gdyby ktoś chciał zaatakować narwę, bo 1 września Mariusz Błaszczak dostał od Bogdana Rymanowskiego najprostsze możliwe pytanie.

I teraz idziemy o krok dalej, że polscy żołnierze nie pomogą Estonii. To znaczy może pomogą, może nie pomogą, któż to może wiedzieć. I wszystko to się dzieje właśnie w kontekście tej narastęcej wojny hybrydowej i tego potencjalnego zagrożenia, Tym, że być może właśnie teraz Putinowi się wydaje, że wobec Trumpa w Stanach Zjednoczonych, który de facto wycofuje się z Europy i mówi, my się tu nie będziemy zajmować. Przepraszam, no co on mówi o Ukrainie, że to jest wojna za wielką wodą jakąś. Co nas to obchodzi? W ogóle nie nasza sprawa. Dokładnie. I że Europejczycy to wiadomo frajerzy w rurkach. Putinowi może się tak wydawać. Teraz jeszcze dodajmy jedno. To nie znaczy, że 300 tysięcy rosyjskich żołnierzy nagle wejdzie w Estonię pełno skalową inwazją. Nie, tak nie musi być.