Katarzyna Pakosińska i Irakli Basilashvili | Podcast w parach

Ani nie zadzwonię teraz, bo jak skorzystać z telefonu, kiedy ręce kury, nie? I jest awaria. Co, drapałaś w ścianę, w drzwi? Nie, nawet nie musiałam, bo tak naprawdę IK jeszcze wtedy za dobrze mnie nie znał. Wiedział, że się spóźniam, ale nie aż tak. No i wtedy była szybka interwencja. Czyli co, zapukał do drzwi pokoju? Nie było co pukać po prostu, bo pchnięcie drzwi. Od razu było pchnięcie. A ponieważ IK jest przeszkolony, myślę, że też o tym na pewno opowiesz, że jako chłopak oficer jeszcze byłeś w ochronie prezydenta, więc IK jest przeszkolony w takich szybkich pomocach, w ratunku. No i tak naprawdę, że gdyby nie ta interwencja wtedy, jaka błyskawiczna, no to może by się to śmiać, jest anegdota, ale kiedy potem chciano mi zbadać krew, to jakieś tam igły pneumatyczne, bo już nie było się w co wbijać, bo już miałam krew jak galaretkę.

Ale jak to? Nic nie przygotuje takiej rzeczy. No ja wiem, ale ja się przestraszyłam. A dlaczego się bałaś? Czego? No jakoś tak, że to jest takie niemożliwe, takie nieosiągalne. Znaczy całe serce po prostu mnie ciągnęło, intuicja cała, że to jest IK, ale już wtedy miałam takie włączenia domowe moich rodziców chociażby. Właśnie typu, co ludzie powiedzą, jeszcze byłam w takich klimatach, że ojej, ale to się po prostu, to się nie może udać, że to jest tak szalone i musiałeś trochę poczekać, a dwa miesiące po tym, jak przyleciałeś do Polski, to dopiero w Chodkowie Leśnej tak zostało to przypieczętowane. Ale widzę, że to potrafi psuć związki, jeżeli się odmówi zaręczyna świadczyn. Znaczy ja powiedziałam, że zróbmy to drugi raz i żebyśmy tylko byli my.