Kasia Moś i Łukasz Grabarczyk PIERWSZA TAK OSOBISTA ROZMOWA

I jemu się wydawało, że on też coś robi bardzo istotnego. A oni trochę kryli z jego pracy, że nie jest przecież tak ważna, no w końcu... To rozrywka. To rozrywka, no i więc z wielkiej miłości i ekscytacji sobą nawzajem wyszła klapa. Mamy nadzieję, że u was wręcz przeciwnie, że to uczucie rośnie i ta ekscytacja sobą jest coraz większa. Zacznijmy od waszych początków, bo chyba nie dowiedzieliśmy się jeszcze nigdy z takiego medialnego przekazu. Jak wy się poznaliście? Jak spotkaliście? Kiedy zaiskrzyło? To nie było tak, że przychodzi baba do lekarza. Na pewno nie. Nie, właśnie nie. Dzięki Bogu może. No właśnie. Byśmy jeszcze ukuł gdzieś i... Bardziej przyszedł lekarz do baby. Tak, lekarz przyszedł do baby. To prawda. Poznaliśmy się, to możemy powiedzieć, w Kuźni Kulturalnej w Warszawie na moim koncercie.

I czujesz tą odpowiedzialność na sobie, że Boże, teraz całe życie, Jezus, a szkoła, a to? I tak człowiek zaczyna, i on zaczął tak strasznie w domu płakać. I nie potrafiliśmy go uspokoić po raz pierwszy. I ja wtedy oczywiście powiedziałam, to wszystko przeze mnie, że przez tą sytuację. Zadzwoniłam do mamy, do taty i tak strasznie płakałam. To byłam okrzywna, że on biedny jest stresowany przez to wszystko i tak dalej, że po prostu i tak nie potrafiłam się uspokoić, nie potrafiłam się uspokoić. Wiadomo, że to były też te takie emocje i hormony i w ogóle, ale potem jak już się uspokoił, już następnego dnia wszystko było super. Ale właśnie pamiętam ten taki jeden moment, że takiego totalnego jakby przestraszenia, że to przeze mnie, przez te emocje, których człowiek nie potrafił Opanować przez pewne życiowe sytuacje i sprawy i ludzi, że ja zrobiłam mu krzywdę po prostu.

Na pewno umocniło, znaczy na pewno, jeżeli ja mogę powiedzieć o tym, co jakby jak... Ja spojrzałam też na siebie w tym wszystkim, że nie wiedziałam, że ja mam w sobie tyle siły, że potrafię być tak silna. Bo wiele razy w życiu patrzyłam na jakieś tam sytuacje innych ludzi i myślałam, boże, ktoś coś takiego przeżył, to ja bym nie dała rady, ja bym się załamała, że to w ogóle... Ale tutaj nawet nie wiem skąd tą siłę tak naprawdę wzięła mi tą taką jakąś ten taki jakiś pomimo wszystko spokój. I tutaj tak naprawdę w pewnych momentach byłam pełna podziwu dla siebie czasem.