63. Pani Olga
Dziękuję, że wspieracie mój podcast na Patronite, buycoffee a także wykupując dostęp do specjalnych odcinków na Spotify. Wasze wsparcie jest dla projektu bardzo potrzebne. W najnowszym odcinku Podcastu pod specjalnym nadzorem przedstawiam portret Olgi Havlovej. Postać szczególna, tak często występująca w cieniu swojego męża. Opowiadam jak to się stało, że twarda dziewczyna z praskiego Žižkova, wchodzi w związek małżeński z "mieszczańskim synkiem" Václavem Havlem. Potem staje się niezłomną opozycjonistką, z niezwykłym "nosem na ludzi", wyczuciem fałszu, obłudy, z którą sługusi reżimu nie mają łatwo. Olga Havlová, wiecznie stojąca przy małżonku, wspierająca go w więzieniu i wybaczająca mu wszystkie kochanki VS Olga Havlová postrach undergroundu, tworząca "wyspy wolności", śmiejąca się w twarz śmiertelnej chorobie. W końcu Olga Havlová jako najpopularniejsza pierwsza dama, zawsze ludzka, "swoja", wyciągająca dłoń do najbardziej potrzebujących. Porażająca skromnością "szara myszka z Zamku Praskiego" (jak nazywała ją prasa bulwarowa), która marzyła o spokojnym, prywatnym życiu po obaleniu komunizmu. Zamiast tego musi przyjąć rolę, której nie chce i sprawdza się w tym znakomicie. Do końca walcząca, pracująca, aktywna. Na zawsze pozostała sobą. Odeszła 30 lat temu. Przy tej okazji postanowiłem zaprezentować życie tej wyjątkowej kobiety, zdejmując trochę aureolę z Václava Havla. Zapraszam do odcinka PPSN po dłuższej przerwie i mam nadzieję, że będzie to satysfakcjonujący materiał.
Znowu mamy tutaj do czynienia z jakąś taką fikcją, tworzeniem fikcji, organizacji, instytucji jakiejś, prawda? Ja o tym bardzo często opowiadam. Czesi lubią się bawić w takie rzeczy. To jest jakieś przebieranie się, jakiś karnawał dla nich. No a tutaj chodziło też głównie o zabawę, bo jeden z jej znajomych, pochodzenia słowackiego, Andrzej Stankowicz, człowiek, który był jednym z takich filarów praskiego, znowu, undergroundu, On wraz z żoną na ulicy Melantrichowej na Starym Mieście zorientowali się, że mają wolną piwnicę i stąd jest ta chrupka i stąd jest ten grobowiec, no bo wiadomo, że to jest wejście pod ziemię i tam zakładają bibliotekę literatury klasy B. I wokół tego organizują spotkania, wokół literatury, no powiedzielibyśmy jarmarcznej, lekkiej, takiej do czytania
Sam Stankowicz był bibliotekoznawcą, poetą, był też i tłumaczem, tłumaczył Miłosza między innymi, także oczywiście tu nie chodzi o ludzi Którzy o literaturze nazwijmy tej high, a co jest high, a co jest low, to już można by dyskutować, nie wiedzieli, tak? W to wszystko się włączy też i Olga jak najbardziej. Oni organizują sobie oprócz tych spotkań i tych dyskusji też różne bale przebierańców, gdzie jest oczywiście dużo śmiechu, gdzie przychodzą przebrani bardzo często za swoich ulubionych bohaterów. Z tych właśnie powieści klasy B, C, D i tak dalej. Co bym tu mógł polecić? Była taka powieść budowatelska, jak się mówi, z czasów budowania realnego socjalizmu, z jakichś tam reform rolnych, prawda?
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Dziękuję, że wspieracie mój podcast na Patronite, buycoffee a także wykupując dostęp do specjalnych odcinków na Spotify. Wasze wsparcie jest dla projektu bardzo potrzebne.
W najnowszym odcinku Podcastu pod specjalnym nadzorem przedstawiam portret Olgi Havlovej. Postać szczególna, tak często występująca w cieniu swojego męża. Opowiadam jak to się stało, że twarda dziewczyna z praskiego Žižkova, wchodzi w związek małżeński z "mieszczańskim synkiem" Václavem Havlem. Potem staje się niezłomną opozycjonistką, z niezwykłym "nosem na ludzi", wyczuciem fałszu, obłudy, z którą sługusi reżimu nie mają łatwo. Olga Havlová, wiecznie stojąca przy małżonku, wspierająca go w więzieniu i wybaczająca mu wszystkie kochanki VS Olga Havlová postrach undergroundu, tworząca "wyspy wolności", śmiejąca się w twarz śmiertelnej chorobie. W końcu Olga Havlová jako najpopularniejsza pierwsza dama, zawsze ludzka, "swoja", wyciągająca dłoń do najbardziej potrzebujących. Porażająca skromnością "szara myszka z Zamku Praskiego" (jak nazywała ją prasa bulwarowa), która marzyła o spokojnym, prywatnym życiu po obaleniu komunizmu. Zamiast tego musi przyjąć rolę, której nie chce i sprawdza się w tym znakomicie. Do końca walcząca, pracująca, aktywna.
Na zawsze pozostała sobą. Odeszła 30 lat temu. Przy tej okazji postanowiłem zaprezentować życie tej wyjątkowej kobiety, zdejmując trochę aureolę z Václava Havla. Zapraszam do odcinka PPSN po dłuższej przerwie i mam nadzieję, że będzie to satysfakcjonujący materiał.